نکته
«دستان» برنامهای نوپا، بیادعا و پرمخاطب
زمانی که هنوز در تلویزیون خبری از برنامههای پرمخاطبی مانند «نود» و «هفت» و... نبود، یک برنامه کاملا فرهنگی توانست نظر مثبت بسیاری از مردم را بسوی خود جلب کند؛ برنامهای به نام «کاروان شعر و موسیقی» که به واسطه فضا و اجرای متفاوت و همچنین حضور استادان و بزرگان شعر و موسیقی کشور، هنوز در خاطره بسیاری از مردم ایران و علاقهمندان به فرهنگ و ادب فارسی جاخوش کرده است؛ برنامهای که البته ریشهاش را باید در برنامهای دیگر به نام «نغمهبهاران» جستجو کرد که نوروز 78 از رسانه ملی پخش میشد.
ذکر خیر از این برنامه، بهانهای بود تا بگویم این شبها هم به همت «شبکه آموزش» برنامهای موسیقی و شعر محور روی آنتن میرود با نام «دستان» که برحسب اتفاق تهیهکننده آن یکی دیگر از برادران «مناجاتی» است که پیش از این هم برنامه کاروان شعر و موسیقی را تهیه میکرد.
این برنامه که با اجرای بسیار حرفهای شاعر و ترانهسرای کشورمان «سیدعباس سجادی» همراه است، توانسته یکبار دیگر علاقهمندان به موسیقی امروز ایران را جمعهشبها پای تلویزیون و شبکه آموزش بنشاند.
«دستان» که مجلهای تصویری از موسیقی و ادب امروز ایران محسوب میشود، برنامهای نقد محور با ریتمی تند است که همین دو نکته آن را از دیگر برنامههایی که در مقدمه همین یادداشت به نام آنها اشاره کردم، متمایز میکند.
در این برنامه برخلاف آنچه پیش از این در برنامههای مشابه شاهد بودیم، گزارشها، تحلیلها و مصاحبههایی با چهرههای شناخته شده موسیقی کشور انجام میشود که شاید بسیاری از آنها تاکنون در برنامهای مستقل در صدا و سیما حضور نداشتهاند و حضور آنها بیشتر مربوط به برنامههای ترکیبی و مناسبتی محدود میشده است؛ به عنوان مثال چهرههایی مانند احسان خواجهامیری، علیرضا قربانی، محمدعلی بهمنی، افشین یدالهی و... در این برنامه با تسلط مجری به آسیبشناسی و نقد مسائل روز موسیقی و شعر مینشینند که در جذب مخاطب هم بسیارموفق بوده است.
«دستان» برنامه نوپایی است که بیهیچ ادعایی این روزها توانسته نخبگان و علاقهمندان به فرهنگ را یکساعتی از پنجره رسانه ملی مهمان نوای گرم خود کند.
سینا علیمحمدی / گروه فرهنگ و هنر
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
