رقابت فشرده قاره سیاه در المپیک لندن

کنیایی‌ها از مرگ این جوان در غم و ماتم فرو رفتند. اما نگران جانشین وانجیرو نبودند. آنها افسوس خوردند که چرا ماکائو به این زودی درگذشت و فرصت نیافت تا قابلیت‌های خود را بهتر نشان دهد. پس از آن دوندگان متعدد کنیایی در بزرگ‌ترین مسابقات دوی ماراتن درخشیدند و نشان دادند هرکدام جانشینان شایسته‌ای برای وانجیرو هستند.

نسل جدید دوندگان کنیایی از چهار سال پیش، حضور خود را در دنیای دوومیدانی آغاز کرده اند و به نظر می‌رسد امسال به اوج خود رسیده‌اند. باید در انتظار اقتدار کنیایی‌ها در دوهای نیمه استقامت و استقامت المپیک لندن در هر دو بخش مردان و زنان باشیم.

این‌بار کنیایی‌ها عزم خود را جزم کرده‌اند تا موفقیت خود را از دوی 800 متر آغاز کنند. در سال 2010 بود که دیوید رودیشای جوان، خود را به عنوان پدیده جدید دوهای نیمه استقامت معرفی کرد. وقتی به فاصله یک هفته، دو بار رکورد جهان را در دوی 800 متر شکست، همه فهمیدند او آمده است تا سال‌ها مرد اول این ماده باشد.

شکستن رکورد جهان در 21 سالگی چشم‌انداز روشنی را برای رودیشا ترسیم کرد. او سپس قدم به مسابقه‌های جهانی سال 2011 در کره جنوبی گذاشت و خیلی راحت‌ قهرمان جهان شد. رودیشا سال 2012 را هم با موفقیت آغاز کرد. ابتدای سال در مسابقات جایزه بزرگ استرالیا به مقام اول رسید و سپس قدم به نخستین مرحله مسابقات لیگ الماس یا دایموند لیگ در قطر گذاشت. رودیشا در این مرحله یک‌بار دیگر ثابت کرد بهترین دونده جهان در ماده 800 متر است.

او حد نصاب یک دقیقه و 43 ثانیه و 10 صدم ثانیه را کسب کرد و کینیور، هموطنش با اختلاف 66 صدم ثانیه دوم شد. در المپیک لندن در این ماده کنیایی‌ها و در صدر آنها دیوید رودیشا، مدعیان اصلی کسب مدال طلا خواهند بود و ابوبکر کاکی سودانی و دوندگان روس و بریتانیا رقیبان جدی آنها محسوب می‌شوند.

رودیشا می‌گوید: امسال هم آمادگی خوبی دارم. می دانم همه رقیبان من مصمم هستند مرا شکست دهند. من برای رقابت با آنها آماده‌ام. حالا در ویترین افتخاراتم تنها مدال طلای المپیک را کم دارم و برای به دست آوردنش خواهم جنگید.

در ماده 1500 متر نیز کنیایی‌ها برای کسب مدال‌های المپیک دورخیز کرده اند. چند سال هشام الغروج مراکشی، مرد اول 1500 متر بود. رکورد جهانی 3 دقیقه و 26 ثانیه او همچنان پابرجاست و به نظر نمی‌رسد به این زودی‌ها دونده‌ای بتواند آن را بشکند، اما پس از بازنشسته شدن هشام الغروج، مراکش دونده دیگری در حد و اندازه‌های او نداشته است و بلافاصله کنیایی‌ها قدرت‌نمایی خود را آغاز کردند.

در سال‌های دور دوندگان آمریکایی، نیوزیلندی، استرالیایی و انگلیسی حرف اول را در این ماده می‌زدند، اما حالا کنیایی‌ها تقریبا بی‌رقیب هستند. نگاهی به نتایج نخستین مرحله دایموند لیگ امسال، گواه این ادعاست.

در دایموند لیگ قطر در فهرست اولیه یا به عبارتی استارت لیست نام ده دونده کنیایی به چشم می‌خورد. در پایان مسابقه، نفرات اول تا پنجم کنیایی بودند. سیلاس کیپ لاگات با حد نصاب خوب 3 دقیقه و 29 ثانیه و 63 صدم ثانیه اول شد و آبل کیپ روپ، دیگر دونده مشهور کنیایی با 15 صدم ثانیه اختلاف به مقام دوم رسید. نفرات سوم و چهارم مسافت 1500 متر را در کمتر از 3 دقیقه و 32 ثانیه دویدند. رقابت کیپ لاگات و کیپ روپ قهرمان المپیک بسیار نزدیک و تماشایی بود.

امسال تنها دوندگان کنیایی توانسته‌اند مسافت 1500 متر را در کمتر از 3 دقیقه و 30 ثانیه بدوند. بر این مبنا، به احتمال زیاد مدال طلای دوی 1500 متر المپیک به کنیا خواهد رفت. در این ماده در بخش زنان هم کنیایی‌‌ها دوندگان خوبی دارند که برای کسب مدال‌های المپیک رقابت نزدیکی با دوندگان اروپایی بویژه روس‌ها خواهندداشت.

در ماده سه هزار متر با مانع، دوندگان کنیا حاکمان بی‌چون و چرا هستند. در هیچ یک از مواد نیمه استقامت و استقامت، به اندازه ماده سه هزار متر با مانع، کنیایی‌ها اقتدار ندارند. در این ماده کنیا ده‌ها دونده در اندازه‌های جهانی دارد و در مسابقات متعدد گاهی نیمی از دوندگان سه هزار از کنیا هستند.

اگر در بازی‌های المپیک موضوع محدودیت شرکت‌کننده از هر کشور مطرح نبود، شاید 80 درصد شرکت‌کنندگان ماده سه هزار متر با مانع را کنیایی‌ها تشکیل می‌دادند. در دوره های اخیر مسابقات قهرمانی جهان و بازی‌های المپیک، دوندگان کنیا با قاطعیت پیروز شده‌اند و انتظار می‌رود در لندن نیز به پیروزی‌های خود ادامه دهند.

در حال حاضر در رده‌بندی بهترین دوندگان ماده سه هزار متر با مانع از ده نفر برتر جهان، 9 نفر کنیایی هستنند. تا پایان اردیبهشت، پل کیپ سیه‌له با حد نصاب 7 دقیقه و 56 ثانیه و 58 صدم ثانیه، نفر اول بوده است. یک کنیایی دیگر در مکان دوم قرار داشته و دونده‌ای از اتیوپی رده سوم را به خود اختصاص داد. نفرات چهارم تا دهم جهان همگی کنیایی بوده‌اند.

کنیایی‌ها در ماده پنج هزار متر هم دوندگان خوبی دارند. البته در این ماده برخلاف سه هزار متر با مانع شانس کمتری برای کسب نشان طلای المپیک دارند، زیرا محمد فارا از بریتانیا که قهرمان جهان است و چند دونده از اتیوپی خود را برای کسب مدال‌های المپیک آماده می‌کنند.

در المپیک پکن، کنه‌نیسا بکه‌له از اتیوپی در دوهای پنج و ده هزار متر قهرمان شد. او که رکورد‌دار جهان در این دو ماده است، پس از مسابقات جهانی 2009 از ناحیه عضله ساق پا آسیب دید و در مسابقات جهانی 2011 نتوانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. بکه‌له به منظور حضور در بازی‌های المپیک 2012، از چند ماه قبل تمرینات منظمی را همراه برادرش انجام داده است، اما به نظر نمی‌رسد به چنان سطحی از آمادگی برسد که در لندن بتواند از عنوان قهرمانی‌اش در المپیک 2008 پکن دفاع کند. اتیوپیایی‌ها که در دو سه سال اخیر از کنیایی‌ها عقب افتاده‌اند، تلاش تازه و شدیدی را برای یافتن جانشینان بکه‌له آغاز کرده‌اند و حالا چند جوان خوب دارند که باید دید در رقابت با دوندگان کنیایی، آمریکایی‌ و اروپایی چه موقعیتی خواهند داشت. تا پایان اردیبهشت در جمع برترین‌های جهان در ماده پنج هزار متر نام یک کنیایی به چشم می‌خورد.

توماس لانگوسیو 30 اردیبهشت در شهر شانگهای چین حد نصاب 13 دقیقه و 11 ثانیه و 73 صدم ثانیه را به دست آورد و خود را به مکان دوم بهترین‌های جهان در سال جاری رساند. در مکان اول، هاگوس گبوهیوت از اتیوپی قرار دارد که در شانگهای به حد نصاب 13 دقیقه و 11 ثانیه رسید.

نفر سوم جهان چپ کوک از کنیاست و لوپز لومونگ از آمریکا در مکان چهارم رده‌بندی قرار گرفته است.

در ماده ده هزار متر کار کنیایی‌ها کمی دشوارتر است. در این ماده آمریکا، کانادا، بریتانیا، ایتالیا، آفریقای جنوبی و اتیوپی دوندگان خوبی دارند. هیچ یک از دوندگان کنونی این کشورها، همسطح بکه‌له المپیک 2008 نیستند. شاید بکه‌له دوباره در ماده تخصصی‌اش بدرخشد.

در جمع ده نفر اول جهان، نام دو کنیایی به چشم می‌خورد که ساموئل چلانگا یکی از آنهاست. چلانگا در مسابقات آغاز فصل امسال ده هزار متر را در 27 دقیقه و 29 ثانیه و 82 صدم ثانیه دویده و در حال حاضر نفر دوم سال 2012 است.

در صدر جدول دوندگان، یک کانادایی قرار دارد و نفرات سوم و چهارم به ترتیب از آمریکا و ایتالیا هستند. نفر هشتم از آفریقای جنوبی و نفر دهم از آمریکاست. در فهرست ده دونده برتر جهان در ماده ده هزار متر نام چهار دونده آمریکایی به چشم می‌خورد.

در فهرست 20 نفر اول جهان هم آمریکایی‌ها بیشترین دونده را دارند. به نظر می‌رسد فدراسیون دو و میدانی آمریکا کار زیربنایی گسترده‌ای را برای موفقیت دوندگان استقامت خود آغاز کرده است. باید صبر کرد و در المپیک لندن دید که این دوندگان در رقابت با دوندگان آفریقایی چه نتیجه‌ای می‌گیرند.

در دوی ماراتن، کنیایی‌ها از همین حالا مدال طلای المپیک را برای خود کنار گذاشته‌اند. درخشش خیره‌کننده دوندگان ماراتن کنیا در دو سال اخیر، حکایت از آن دارد که کنیایی‌ها در المپیک لندن هم مثل پکن پرفروغ خواهند بود. کنیا در دوی ماراتن آنقدر دونده خوب دارد که انتخاب نفرات برگزیده این کشور برای شرکت در بازی‌های المپیک لندن، مساله بزرگی برای فدراسیون دو و میدانی این کشور شده بود.

بالاخره نام دوندگان ماراتن اعزامی کنیا به المپیک لندن اعلام شد. در جمع سه نفری که انتخاب شدند، نام پاتریک ماکائو، رکورددار جهان دیده نمی‌شد. او پاییز پارسال رکورد جهانی دوی ماراتن را شکست.

البته دوندگان کنیایی در هر شش مسابقه بزرگ ماراتن جهان در سال 2011 قهرمان شده‌اند و امسال نیز در ماراتن لندن، مادرید و بلگراد نفرات اول کنیایی بودند. با توجه به علمکرد بهتر کنیایی‌ها در مسابقات بزرگ ماراتن، بخت آنها در لندن بیشتر از دوندگان اهل اتیوپی است.