مجری شناسنامه برنامه است

فریدون جیرانی، در دوره‌ای که هفت را اجرا می‌کرد، نتوانست آن گونه که بایسته و شایسته است تناسبی درست و قاعده‌مند میان دانسته‌های خود و توانایی اجرا برقرار کند.

هرچقدر او با دانش خود و با تسلطی که بر اصول، مبانی و تاریخچه سینما دارد در نوشتن مقالات سینمایی متبحر و خبره است، در اجرا به سبب لحن خاص، جویدن کلمات و ری‌اکشن‌ها و میمیک نامناسب نمی‌توانست در انتقال مفاهیم درست مورد نظر موفق عمل کند.

شیوه اجرای بشدت محافظه‌کارانه جیرانی بویژه در ترکیب با حضور مسعود فراستی، عملا فضایی را آماده می‌کرد تا مهمان برنامه(کارگردان) با قضاوت و فضای ذهنی مشتت وارد استودیو شود. از همین رو، همواره بحث‌ها بیشتر به تقابل بدل می‌شد و کمتر پیش می‌آمد بحثی سازنده و جدی اتفاق بیفتد و به داشته‌های برنامه چیزی اضافه شود. نگاه کنید به بحث علیرضا امینی با جیرانی و فراستی یا هر برنامه دیگری.

جیرانی اساسا گزینه مناسبی برای اجرای یک برنامه سینمای نبود. در یک برنامه گفت‌وگو محور بسیار مهم است که مجری هوشمندانه فرصت‌هایی متعادل ـ و نه الزاما برابر ـ در اختیار مهمانان برنامه قرار دهد. اما جیرانی عملا همیشه مجبور بود میان حرف‌های مهمانان بپرد و با گفتن آن تک جمله عجیب و معروف ـ من نقطه می‌ذارم! ـ حرف‌ها را قطع کند. صدالبته فریدون جیرانی را نمی‌توان شماتت کرد. او اساسا مجری نبوده و نیست. او بیشتر یک کارگردان ـ کارشناس بسیار پخته و مطلع سینمایی است، یکی از سرمایه‌هایی که سینمای ما می‌تواند به داشتنش ببالد. اما در مقام مجری، او امتحان خوبی پس نداد. ضمن آن که یادمان باشد، او یکی از دست‌اندرکاران سینمای ماست و طبعا بسیار پیش می‌آمد الزامات حرفه‌ای را رعایت کند و از پرداختن به بسیاری بحث‌های مهم صرف‌نظر کند.

هفت جدید را محمود گبرلو اجرا می‌کند. (کمااین‌که در سه هفته گذشته برنامه را با اجرای او دیدیم.) گبرلو به لطف صدای خوب و فن بیانی که دارد می‌تواند گزینه مناسبی برای این برنامه باشد. شیوه اجرای او مبتنی بر احترام متقابل و پرهیز از قضاوت است و در عین حال از چالش‌های حرفه‌ای و محترمانه هرگز فراری نیست. گبرلو منتقد ـ کارشناسی است چندوجهی که برای اقشار مختلف سینمای ما همیشه قابل احترام بوده و هست. تجربه موفق او در برگزاری نشست‌های رسانه‌ای فیلم‌ها در دو دوره اخیر جشنواره نشان داد او بسیار هوشمندانه موقعیت‌های ملتهب را اداره می‌کند و اوج هنر او شاید برپایی جلسه نقد و بررسی فیلم سینمایی پایان‌نامه بعد از جنجالی بود که در سالن نمایش فیلم راه افتاد. او چنان هوشمندانه آرامش را به سالن نشست مطبوعاتی برگرداند که عملا همه غافلگیر شدند.

گبرلو با سابقه طولانی اجرای برنامه‌های رادیویی بی‌شک گزینه‌ای مناسب برای برنامه هفت است. گبرلو می‌تواند با افزودن آرامش شخصی خود به سبک و فضای برنامه و نیز با استفاده از وقار مقتدرانه خود وقتی می‌خواهد بحث را هدایت کند، هفت را از جنجال و تنش دور نگه دارد. در ضمن گبرلو شناخت دقیق و درستی از رسانه دارد، خط قرمزها را خوب رعایت می‌کند و در عین حال، جسورانه و هوشمندانه سراغ ملتهب‌ترین موضوعات می‌رود.

گبرلو برخلاف جیرانی دچار پرهیزهای برگرفته از کار در سینما نیست و با کسی تعاملی ندارد که مجبور باشد به خاطرش کوتاه بیاید و از بار انتقادی برنامه بکاهد. ای کاش، چهره‌های دیگر نقد هم فرصت پیدا کنند تا رنگ‌آمیزی برنامه هفت را تغییر بدهند.

برنامه هفت در سری جدید با چهره‌هایی جدید و فضایی جدید می‌تواند دستاوردهایی مهم برای سینما ما داشته باشد.

محمود گبرلو اگر خودش باشد و تن به قواعد ناجوانمردانه و پنهانی بازی ندهد، می‌تواند هفت جدید را خاطره‌ساز و ماندگار کند. حالا چشم امید همه ما به هفت جدید است.

حمید سلیمی