طرح عنان به زیان گروه‌های مخالف سوریه است

ازاین‌رو فشار سیاسی و رسانه‌ای علیه دولت سوریه افزایش یافته است. با آغاز زمان آتش‌بس، بمباران سیاسی مقامات دمشق از چندین سو افزایش یافت؛ ترکیه به ناکامی ناتو در ایجاد چتر دخالت نظامی خارجی از طریق شورای امنیت سازمان ملل، اشاره کرد و در اقدامی همسو، نماینده ایالات متحده آمریکا و شورای امنیت (سوزان رایس) نیز به برنامه جدیدی اشاره کرد که به شورای امنیت ارائه خواهد شد تا احتمال حمله نظامی به سوریه پس از حمایت دوحه، پاریس، آنکارا و واشنگتن را بررسی کند. حامیان این طرح به دنبال زمان برای وادار کردن شورای امنیت به اتخاذ چنین تصمیمی هستند.

این آشفتگی و تناقض‌گویی آشکار از سوی برخی از دولت‌هایی که در بحران سوریه فعال هستند، حقیقت آنچه را که پنهان کرده‌اند، آشکار می‌سازد.

اما آنچه برای دیپلمات‌های سوری مهم است این که با تبعیت از سیاست درهای باز و تلاش برای دستیابی به راه‌حل سیاسی برای بحران این کشور کوشش کنند سوریه در دو تله سیاسی گرفتار نشود؛ اول: تلاش اتحادیه عرب و کمیته ناظران و دوم: طرح کوفی عنان که قدرت‌های خارجی مخالف با سوریه و به همراهی مخالفان داخلی برای ناکام ماندن آن تلاش گسترده‌ای انجام می‌دهند تا دولت سوریه را بدنام کرده و مسوولیت ارجاع پرونده سوریه به شورای امنیت را بر عهده دولت سوریه بیندازند.

آنها می‌خواهند همچنین بر روسیه و چین که با هرگونه محکومیت دولت سوریه مخالفت ورزیده و از دولت سوریه حمایت کرده‌اند، فشار وارد آورند تا مواضعشان را تعدیل کرده و فضا را برای دخالت‌های خارجی با عناوین گوناگون مهیا سازند و این هدف اساسی کشورهایی است که هدفشان نابودی سوریه است.

علاوه بر این، روزهای آینده شاهد هجوم سیاسی و رسانه‌ای گسترده‌تر علیه سوریه و تلاش برای ایجاد آشوب و خشونت خواهیم بود با این هدف که با طرح کوفی عنان، چیزی تغییر نیافته و ما همچنان در قدم اول قرار داریم. تمامی این تلاش‌ها و اقدامات خصمانه برای تحقق یک هدف اصلی و ریشه‌دار و آن ناکام ماندن طرح کوفی عنان است. زیرا او تلاش می‌کند گروه‌های سوری به طور مسالمت‌آمیز و از طریق راه‌حل‌های سیاسی و دموکراتیک از بحران کنونی این کشور خارج شوند.

اکنون می‌توان به طرح کوفی عنان ـ چه در صورت کامیابی و چه شکست ـ از زاویه اهداف این طرح و میزان پیشرفت آن نگریست. هدف اصلی، توقف خشونت و ورود به مرحله اقدام سیاسی و راه‌حل سیاسی است و اگر عنان بتواند به هدف دوم با مدت زمان معقول دست یابد، تا اندازه زیادی همکاری کشورهای منطقه‌ای و بین‌المللی را جلب خواهد کرد.

با این که برخی از کشورهای حامی مخالفان دولت سوریه ادعا می‌کنند از طرح عنان و توقف خشونت در سوریه حمایت می‌کنند، اما در عمل هیچ اقدامی انجام نمی‌دهند. به نظر می‌رسد بیشتر برای اتلاف وقت و حرکتی برنامه‌ریزی شده برای تداوم این بحران باشد که نتیجه این ادعاهای دروغین و ادامه خشونت در کشور سوریه، افزایش کشتار و خونریزی و بهانه برای دخالت نظامی با ظاهری سیاسی خواهد بود.