زی روبرتو: در الغرافه به دنبال چالش‌هایی تازه هستیم

قطری‌ها 5 ، 6 سالی بود مرا می‌خواستند، اما تا قبل از مورد اخیر پیشنهاد آنها را رد می‌کردم، زیرا از بازی در اروپا راضی بودم و دلیلی برای ترک آنجا نمی‌دیدم. با این حال اوضاع از وقتی میزبانی جام‌جهانی 2022 را به قطری‌ها سپردند، عوض شد. توجه به فوتبال و حرفه‌ا‌ی‌شدن لیگ قطر از چند سال پیش شروع شده بود، اما اهدا شدن میزبانی جام جهانی بیست و دوم به قطر، این پروسه‌ها را شدت بخشیده و اینک خیلی‌ها روی قطر زوم کرده‌اند و مقام‌های قطر نیز روی کامل‌کردن فوتبال خود متمرکز شده و مردم نیز نسبت به این مساله حساس شده‌اند. با آمدن به قطر متوجه می‌شوید که نیازها و امکانات سخت‌افزاری فوتبال در این کشور هم در سطح بالایی است و از چند سال پیش با پشتوانه همین امکانات و امتیازات، شروع به جذب ستاره‌های این ورزش کرده‌اند و آمدن این مهره‌ها خواه ناخواه لیگ قطر را ارتقا بخشیده است.

مدت زیادی در رئال نبودم، اما در همان مجال کوتاه با کهکشانی‌ها فاتح لیگ اسپانیا و سوپرجام این کشور شدم. از زندگی در مادرید هم ناراضی نبودم، اما شرایطی پیش آمد که به آلمان بروم و عضو بایر لورکوزن شوم و با آن تیم، سال 2002 به فینال لیگ قهرمانان اروپا در برابر رقیبی آشنا همچون رئال رسیدم که آن مسابقه را واگذار کردیم. آنگاه در بایرن مونیخ، سپس در هامبورگ و بعد از آن مجددا در بایرن بازی کردم و در آن سال‌ها اقامت‌هایی کوتاه و قرضی را در کشورم و در تیم‌های فلامنگو و سانتوز برزیل نیز تجربه کردم. اینها را گفتم تا بگویم تفاوت‌ها بین اسپانیا و آلمان فراوان است. در اسپانیا ابتدا روی قابلیت‌های فنی تکیه می‌شود و فوتبال آنها تهاجمی است و برای کارهای فردی اهمیت زیادی قائلند، اما در آلمان ابتدا کار تاکتیکی و بازی گروهی و حرکت براساس سیستم‌های پیشرفته بدون اتکای افراطی بر مهارت‌های فردی شرط است. در آلمان روی وجه آمادگی فیزیکی و کار تاکتیکی بشدت تمرکز می‌شود و هدف، حرکت به سوی تکامل تیمی است و نه غنای فردی.

نسل بسیار پراستعدادی مجهز به امثال نیمار، گانزو، نیلمار، روبینیو و پاتو است و از قبلی‌ها هم الوس، مایکون، جولیو سزار و الانو ماندنی‌اند. فکر می‌کنم تیم بسیار خوبی از آب در آید که قابلیت فتح جام را هم دارد. آنها در جام‌جهانی بیستم خوش خواهند درخشید و مزایای میزبانی هم کمک زیادی در این راه به آنها خواهد کرد.