کی چی گفت

بهرام عظیمی، کارگردان تهران 1500: اگر تنها طرفداران بهرام رادان، مهران مدیری و هدیه تهرانی برای دیدن فیلم به سینما بیایند هزینه آن جبران خواهد شد.

هنگامه قاضیانی، بازیگر فیلم روزهای زندگی:‌ بعد از حضور در این فیلم، تازه فهمیدم هیچ چیز از جنگ نمی‌دانم.

حسن فتحی، کارگردان یک روز دیگر: ‌آنچه پیرامون من است اهمیت دارد و دوست دارم صادقانه کار کنم و سفارشی نباشم و تنها به صدای دلم گوش کنم.

عبدالرضا کاهانی، کارگردان فیلم بی‌خود و بی‌جهت: ‌در آثارم هرچه جلوتر می‌روم، راه‌های حذف کردن خودم و دوربین را از فیلم بهتر پیدا می‌کنم.

حمید امجد، کارگردان آزمایشگاه: من 8 سال است که تئاتر کار نکرده‌ام پس در واقع از تئاتر نیامده‌ام چون از ابتدا قصد داشتم کار فیلمسازی انجام دهم.

رضا عطاران، کارگردان فیلم خوابم می‌آد: من آدم رکیکی هستم. تغییر هم نمی‌کنم و به فیلم‌های سخیف تعلق دارم.

پیمان معادی، کارگردان برف روی کاج ها: آنقدر از اصغر فرهادی یاد گرفته‌ام که دیگر به کپی کردن از او نیازی نیست.

سامان سالور، کارگردان آمین خواهیم گفت: حرف مشترکم در تمام فیلم‌ها، دور ماندن انسان‌ معاصر از دیگران است.

همایون اسعدیان، کارگردان بوسیدن روی ماه: من دوست ندارم که بخواهم تماشاگر را به گریه بیندازم. من سعی کردم با موقعیت‌هایی که در فیلم به وجود می‌آید، مخاطب را به فکر وادار کنم.

مانی حقیقی، کارگردان پذیرایی ساده:‌ من متوجه می‌شوم که برخی تماشاگران با دیدن فیلم ناراحت شده و احساس تحقیرشدگی به آنها دست می‌دهد، اما ما سعی می‌کنیم شکل زشت تحقیر انسان‌ها را در فیلم نشان دهیم تا بتوانیم در چنین جلساتی درباره آن صحبت کنیم.

جواد هاشمی، کارگردان پیشونی سفید:‌ از زمانی که با مسعود فراستی صحبت کرده‌ام و او گفت این فیلم خوب نیست، نسبت به آن امیدوار شده‌ام.

رضا صادقی، بازیگر بی‌خداحافظی: بدون تعارف مهمان این پرده نقره‌ای بودم و اعتراف می‌کنم تمام خطاهایم را پشت ستاره‌هایی که برای این هنر و سینما زحمت کشیده‌اند، پنهان می‌کنم.

سعید راد، بازیگر گیرنده:‌ بدانید با پیکان نمی‌شود با بنز مسابقه داد. مگر می‌شود با یک دوربین عکاسی فیلمی بسیار بزرگ بسازید.

مانلی شجاعی‌فر، کارگردان فیلم میگرن: شاید اگر فیلم اولی نبودم برای 8 مورد اصلاحیه‌ای که به فیلمم وارد شد، اصرار می‌کردم که مقداری تخفیف دهند.