مصرف نمک برای مبتلایان به اختلالات شنوایی ممنوع

 اما آنچه موجب نگرانی بیمار شده، این است که در روزهای اخیر احساس کرده قدرت شنوایی خود را تا حدودی از دست داده و دیگر قادر نیست بخوبی بشنود. از این رو به پزشک مراجعه کرده تا با راهنمایی او مانع ابتلا به ناشنوایی و پیامدهای ناشی از آن شود.

بر اساس آنچه بیمار درباره وضعیت خود شرح داده است، به نظر می‌رسد این بیمار به سندرم مینیر (meinier’s syndrom) مبتلا شده است. سندرم مینیر از جمله بیماری‌هایی است که به ایجاد اختلالاتی در سیستم شنوایی منجر می‌شود و احساس سرگیجه شدید، وزوز گوش و ناشنوایی را در پی دارد. این بیماری در سنین20 تا 60 سالگی شیوع بیشتری دارد. بیماری سندرم مینیر نخستین بار توسط یک پزشک فرانسوی در اوایل قرن نوزدهم میلادی تشخیص داده شد و به اسم او نامگذاری شد. علت واقعی ابتلا به این بیماری هنوز شناخته نشده است، اما به نظر می‌رسد افزایش فشار مایع درون گوش و ایجاد اختلال در مکانیسم تعادل گوش داخلی از جمله عواملی هستند که می‌توانند در روند این بیماری تأثیر گذار باشند. یکی از علائم ناخوشایند این بیماری شنیدن یک صدای دائمی شبیه به زنگ در گوش است. راهکارهایی که برای درمان این بیماری توصیه می‌شوند در اغلب موارد نتایج رضایت بخشی ندارند. داروهایی که برای این گروه از بیماران توصیه می‌شود تنها موجب کاهش درد و پیامدهای ناشی از این بیماری می‌شود، اما درمان قطعی به همراه ندارد. داروهای تجویز شده برای این بیماری، خون رسانی به گوش داخلی را افزایش می‌دهند. داروهای مختلفی برای کاهش عوارض این بیماری وجود دارد که در همه آنها احتمال درمان به یک اندازه است. گروهی از بیماران نیز بنابر تشخیص پزشک، عمل جراحی انجام می‌دهند.

کاهش مصرف نمک در برنامه غذایی روزانه می‌تواند عوارض بیماری را کم کند. زیرا افزایش سطح سدیم در خون موجب به هم خوردن تعادل گوش داخلی می‌شود. برنج، گندم، سیب‌زمینی، میوه و سبزیجات از جمله مواد غذایی هستند که توصیه می‌شود افراد مبتلا به سندرم مینیر آنها را در برنامه غذایی خود بگنجانند. ماهی، گوشت، هویج و کشمش نیز مواد غذایی‌ای هستند که این گروه از افراد باید از خوردن آنها اجتناب کنند. در افرادی که به درمان‌های دارویی پاسخ نداده باشند و افزایش شدت بیماری به کاهش شنوایی منجر شود یا سرگیجه و سردردهای طولانی برای فرد به همراه داشته باشد، از جراحی استفاده می‌شود.

البته بهترین راه برای موفقیت در درمان، عدم احساس یاس و ناامیدی است. بهبود وضعیت روحی و روانی در مبتلایان به سندرم مینیر از جمله عوامل مهمی است که می‌تواند تأثیر روش‌های درمانی را به میزان قابل توجهی تحت تأثیر خود قرار دهد.