اولین‌ سفرم، از اتاق ‌زایمان ‌به ‌بخش ‌بود

به نظرشما چرا آدم‌ها مسافرت می‌کنند؟

سفر کردن آب و هوای آدم را عوض می‌کند. همین که از فضای تهران بیرون می‌روید خیلی عالی است و باعث می‌شود با آدم‌ها و رسم و رسوم‌های مختلف آشنا بشوید.

خیلی دوست دارم سفر بروم چون سفر آدم را پخته می‌کند، تازه هر سفر تجربه خاصی هم دارد. الان سفر رفتن خیلی سخت شده، آدم نمی‌داند می‌تواند سفر برود یا نه. من خودم خیلی تلاش می‌کنم که سفر بروم البته طی یک سال اخیر به خاطر کوچولویی که در جمع خانوادگی ما آمده نتوانستم سفر بروم ولی حالا 2 ماه است که شروع کردیم با همسرم و همین دختر کوچولو دوباره راهی سفر شویم.

احساس می‌کنم سفر رفتن با بچه تا وقتی که خودش راه رفتن یاد نگرفته باشه خیلی سخت است. وقتی هم راه بیفتد همین طور، مثلا من و همسرم وقتی سفر می‌رفتیم در چادر می‌خوابیدیم ولی الان چون دخترم هنوز به حد استاندارد نرسیده مجبوریم جایی برویم که امکانات داشته باشد، تازه بیشتر وقتم را هم باید بادیگارد خانم کوچولو‌‌ باشم.

نه! شیرینی هم دارد. همین که موجودی را همراه خودت می‌بری که همه چیزهایی که برای ما تکراری شده برای او جذاب است برای پدر و مادر واقعا شیرین است.

من از آن دسته آدم‌هایی هستم که وابستگی سرزمینی ندارم چون پدر و مادرم خوانساری هستند. خودم قم به دنیا آومدم و در تهران زندگی می‌کنم ولی سعی می‌کنم سالی یک بار به خوانسار سفر کنم.

خوانسار تابستان‌های زیبایی دارد و چون میوه‌های تابستانی دو سه ماه دیرتر می‌رسد، می‌شود بعد از این‌که میوه‌های تهران تمام شد، آنجا دوباره تمام آنها را پیدا کرد. خوانسار هم‌مرز کوهرنگ هم هست و به خاطر همین، گلستان کوهش اردیبهشت ماه خیلی قشنگ می‌شود.

خیلی دوست دارم نجف و کربلا را ببینم و بعد از آن طبیعت شهرهایی مثل خلخال یا کردستان را خیلی دوست دارم. در کل ایران مکان‌‌های خوب زیادی دارد و می‌توانم بگویم دوست دارم همه شهرهای ایران را ببینم یعنی هنوز به جایی نرسیدم که بخواهم بگویم دوست دارم خارج از کشور را ببینم.

شهرهایی که دست نخورده باقی مانده اکثرا سنت‌هایی دارند که بسیار جذاب است ولی شهرهایی که خیلی بزرگ و پیشرفته شدند خیلی سنت‌هایشان را حفظ نکردند. به نظرم بهترین سنت اقوام ایرانی ، خوراکی‌هایی هست که دارند، مثل شیرینی و غذاهای محلی.

حسش مثل کارتون‌های ژاپنی و فیلم‌های هندی بود. وقتی که بازیگر فکر می‌کرد پدر و مادر ندارد و بعد می‌فهمد وجود دارند. دقیقا همین طور بود، آدم احساس می‌کند پدر و مادرش جایی بودند و تازه آنها را پیداکرده است.

وقتی می‌خواهم سفر بروم کلی وسیله با خودم می‌برم که کارهای عقب مانده‌ام را انجام بدهم ولی هیچ وقت موفق نمی‌شوم چون در سفر تمرکز لازم برای کار را ندارم.

دقیقا. دوست‌هایی داشتم که چند سال با آنها بودم ولی تازه در سفر آنها را کامل شناختم.

جالبه ولی فقط در فیلم‌ها و سینماها‌ست چون با ساختار فیزیکی آدم‌ها فاصله دارد ولی در دین هم اشاره‌هایی شده و به خاطر همین احساس می‌کنم در همین دنیا هم سفرهایی شبیه سفر در زمان وجود داشته باشد.

حتما! وقتی بچه بودم سوغات آوردن یک مسافر برای من خیلی جذاب بود الان هم همین طور هستم. یادم هست وقتی پدرم از سفر حج برگشته بود موز آورده بود و این بهترین سوغات برای من بود چون ما بچه‌های اوایل انقلاب عقده موز داشتیم، حتی پوست موز را هم یک روز نگه می‌داشتیم.

اولین سفر من از اتاق زایمان به داخل‌ بخش بود ولی سفری که خیلی یادم مانده ‌مربوط به‌ دورانی است که بچه بودم و با فامیل چندتا ماشین می‌شدیم و دسته جمعی می‌رفتیم مسافرت.

فائزه پور اکبری