افزایش قیمت نفت و بی تفاوتی مردم در قبال آن پرسشی که پاسخ اجتماعی می خواهد
قیمت نفت ، دیروز در سطح تاریخی هر بشکه 44دلار گذشت. این خبر برای کشوری مثل ما که یک تولیدکننده عمده نفت است ، یک خبر مسرت بخش به حساب می آید ، اما چرا مردم از این خبر، اصلا خوشحال نشدند؛.
واقعیت این است که ملت ما برخلاف سایر جوامع که حیات اقتصادی شان به «طلای سیاه» گره خورده ، اساسا اینگونه خبرها را دنبال نمی کنند ، چه برسد به آن که از شنیدن آن احساس مسرت و خوشحالی ملی هم پیدا کنند. اما نکته مهم یافتن دلیل این موضوع است . چرا مردم اخبار قیمت نفت را دنبال نمی کنند و از افزایش قیمت نفت خوشحال نمی شوند؛ پاسخ کوتاه پرسش یاد شده این است : چون مردم تاثیر افزایش قیمت نفت را در معیشت خود و در سرنوشت اقتصادی شان نمی بینند. از نظر آنها هیچ فرقی نمی کند که نفت بشکه ای 15دلار باشد یا بشکه ای 45دلار. در هر حال ، آنها گرفتار معضلات معیشتی خود هستند و افزایش قیمت نفت ، گرهی از مشکلات ایشان باز نمی کند ، کما این که حتی یک خبر مهم ملی ، مثل افزایش ذخیره «صندوق ذخیره ملی» هم هیچ بازتابی را در جامعه ، برنمی انگیزد. البته این گناه مردم نیست که آنها از شنیدن این خبرها ، هیچ احساسی پیدا نمی کنند. اگر گناهی هست ، متوجه سیاستگذارانی است که شاکله اقتصادی کشور ما را به گونه ای طراحی کرده اند که هیچ ارتباطی میان مردم و سطح درآمد ملی نیست . این فقدان ارتباط ، یک آسیب بزرگ ملی است زیرا همیشه اینطور نیست که کشور افزایش درآمد داشته باشد و خوشحال شدن یا نشدن آنها به حال اقتصاد جامعه فرقی نکند. بحران های اقتصادی ، سر راه همه جوامع قرار دارد و جوامعی از این بحرانها سربلند بیرون می آیند که از پشتوانه مشارکت مردمی در اجرای سیاستهای جبرانی بهره مند باشند. این یک حقیقت عریان اجتماعی است که اگر مردم احساس کنند در افزایش درآمدها سهمی ندارند، طبعا در هنگام کاهش درآمدها نمی توان از آنها انتظار داشت که با سیستم اقتصادی کشور همراهی کنند و مثلا با صرفه جویی و مصرف کمتر ، به جبران لطمه های اقتصادی بپردازند. امید است در چارچوب تحولاتی که در عرصه های سیاستگذاری در جامعه ما در حال رخ دادن است ، این موضوع مهم اقتصادی اجتماعی هم مورد توجه قرار گیرد.
