فرصت‌های با هم‌بودن کوتاه است

بله، مسافرت را خیلی دوست دارم. هر سال برنامه‌ریزی می‌کنم که با خانواده مسافرت برویم حالا چه داخل کشور و چه خارج.

مسافرت کردن باعث می‌شود حال و هوای انسان عوض بشود. پرکردن اوقات فراغت، کسب تجربیات جدید و ادامه‌دادن به زندگی به شیوه جدید چیزهایی است که به نظر من می‌رسد.

وقتی به سفر داخلی می‌رویم طبیعتا با زیبایی‌های کشور خودمان آشنا می‌شویم ولی سفر خارجی باعث آشنایی با روحیات، فرهنگ‌ها و طبیعت کشورهای دیگر می‌شود؛ چون انسان یک موجود جمعی است، این شناخت جزو وظایف انسان است.

این فقط یک سفر تخیلی است که در فیلم‌ها اتفاق می‌افتد و به نظر من اصلا ارزش بازگوکردن ندارد؛ چون تجربیات واقعی برای انسان‌هایی که زندگی واقعی را تجربه می‌کنند، جالب‌تر است.

فرصت‌های با هم بودن ما کوتاه است همین زمان کوتاه هم وقتی اتفاق می‌افتد که همه سر حال هستیم و در شرایط روحی خوبی قرار داریم ولی سفر چون طولانی است باعث می‌شود آدم‌ها راحت‌تر همدیگر را بشناسند.

ما همه جور سفری را تجربه می‌کنیم مثلا پارسال با همسرم سفر زیارتی خانه خدا را داشتیم و امسال سفر سیاحتی به استرالیا.

اولین سفرها معمولا سفرهای خانوادگی و داخلی بوده و اولین سفرمن به شمال کشور بود، اولین بار که دریا را دیدم تعجب کرده بودم که این همه آب در کنارم هست!

من پیشنهاد می‌کنم قبل از این که وارد تهران بشود یک ماسک روی صورتش بگذارد چون آلودگی مانع دیدن درست تهران می‌شود، تهران یک شهر زیباست ولی در 13 روز ایام نوروز؛ وقتی ماشین‌ها و آدم‌ها کمتر تردد دارند.

بهترین همسفرم، همسرم است حتی وقتی بچه‌های خودمان با ما هستند مانع این می‌شوند که از سفر لذت ببریم.

بله بشدت. یکی از مشکلات ما در سفر همین خریدن سوغات است طوری که یک حجمی از زمان سفر ما را به خودش اختصاص می‌دهد.

هر مکانی در یک فصلی زیباست. مثلا استرالیا که ما امسال رفتیم در زمستان زیبا بود و من پیشنهاد می‌کنم هر کس می‌خواهد از گرمای تهران فرار کند حتما قاره استرالیا را در فهرست مسافرتش قرار بدهد.

هر شهری آداب و رسوم و زیبایی خاصی دارد، ولی مهم‌تر از تمام اینها حفظ این زیبایی‌هاست که مدیریت درستی نیاز دارد.

فائزه پوراکبری