هوای تهران، سالم یا ناسالم؟

شهروندانی که یکشنبه‌شب گذشته تماشاگر برنامه تلویزیونی زنده تهران 20 بودند به وضوح چشمه‌ای از داستان تکراری اختلاف‌نظر میان مسوولان بر سر موضوع آلودگی هوا را دیدند. ماجرا از آنجا آغاز شد که معاون محیط انسانی سازمان محیط زیست در پاسخ به پرسش مجری برنامه درباره وضعیت آلودگی هوای تهران کاملا جدی تاکید کرد که هوای تهران در وضعیت سالم قرار دارد و از این بابت جای نگرانی برای شهروندان تهرانی نیست.

اما چند دقیقه پس از این اظهارنظر، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای شهرداری تهران در ارتباط زنده تلفنی با این برنامه از ناسالم بودن وضعیت هوای تهران خبر داد!

شنیدن این اظهارات ضد و نقیض و ارائه 2 گزارش کاملا متفاوت از وضعیت هوای پایتخت آن هم از زبان 2 مسوول که سازمان متبوع هر کدامشان به نوعی متولی سنجش میزان آلودگی هوا و اطلاع‌رسانی به شهروندان در این زمینه هستند، باعث تعجب و به نوعی سردرگمی تماشاگران این برنامه شد.

هر چند رشیدی، مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران تاکید کرد که هیچ اختلافی بین شهرداری و سازمان محیط‌زیست بر سر موضوع آلودگی هوا وجود ندارد، در توضیح این گزارش‌های متناقض گفت کارشناسان شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در سنجش وضعیت آلاینده‌ها به ذرات کمتر از 5‌/‌2 میکرون که برمبنای آخرین استانداردهای جهانی روز است، استناد می‌کنند، در حالی که مسوولان محیط‌زیست معتقدند باید مثل گذشته‌ها ذرات معلق کمتر از 10 میکرون را معیار سنجش وضعیت آلودگی هوای تهران قرار داد.

اختلاف‌نظر میان مسوولان 2 سازمان که هر کدامشان به نوعی متولی ارائه گزارش درباره وضعیت آلودگی هوای تهران هستند تنها مختص این برنامه تلویزیونی نیست و شهروندان تهرانی مدت‌هاست با تشدید وضعیت آلودگی هوای تهران به وضوح شاهد این گزارش‌های متناقض هستند، ضمن این‌ که نمی‌دانند برای اطلاع از وضعیت آلودگی هوا واقعا باید به گزارش‌های کدام منبع استناد کنند؟

به نظر می‌رسد دیگر زمان آن فرارسیده تا مسوولان سازمان‌ها و دستگاه‌های اجرایی متولی در بحث آلودگی هوا از شهرداری و سازمان محیط‌زیست گرفته تا استانداری تهران و... یک بار برای همیشه این اختلاف را حل کنند و شاید حتی بهتر باشد برای ارائه گزارش آلودگی هوا به شهروندان تنها یک مرجع به رسمیت شناخته شود تا شهروندان هم بیش از این سردرگم نشوند.

اما نکته مهم‌تری که نباید از کنار آن بسادگی گذشت اختلاف‌نظر در اندازه‌گیری شاخص آلاینده‌هاست، به نظر کاملا منطقی می‌رسد که شاخصه‌های اندازه‌گیری آلاینده‌ها نیز مانند هر موضوع دیگری باید هر چند سال یک بار مورد بازنگری قرار گرفته و با استانداردهای روز دنیا مطابقت داده شوند تا گزارش‌های به دست آمده نیز برای شهروندان قابل استناد باشد.

پوران محمدی/ گروه جامعه