فرصت ثبت مفاخر با تعلل مسوولان از دست رفته است

در این نشست، یاسر موحدفر، دبیرکل بنیاد فردوسی گفت: بنیاد فردوسی سازمانی مردم‌نهاد است که به هیچ نهاد و ارگانی وابستگی ندارد و فعالیتش را به طور رسمی از سال ‌٨٤ آغاز کرده است. موحدفرد گفت: فعالیت‌ها و اقدامات این بنیادطی این سال‌ها در حالی صورت می‌گیرد که هیچ‌گونه حمایت و بودجه دولتی نداشته‌ایم. از جمله این اقدام‌ها که اتفاقی بزرگ است، ثبت هزارمین سال سرایش شاهنامه در تقویم ‌٢٠١٠ و ‌٢٠١١ سازمان جهانی یونسکوست؛ در حالی‌که ایران طی چهار سال گذشته، هیچ‌یک از رویدادهای فرهنگی و مفاخر ایرانی را در تقویم یونسکو (سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد) ثبت نکرده است و معلوم نیست آنهایی که این سال‌ها در خواب فرورفته بودند، چه پاسخی دارند. البته این را اضافه کنم که در این زمینه هیچ ادعایی نداریم و اقدام‌هایی که انجام شده است، به نام ایران تمام می‌شود.

به گفته وی این اواخر کرسی شاهنامه‌پژوهی در دانشگاه کمبریج انگلستان نیز راه‌اندازی شده است و ما انتظار داریم این فعالیت‌ها با حمایت بیشتر در سال‌های آینده هم دنبال شود.

موحدفرد در ادامه با استناد به تقویم سازمان جهانی یونسکو، با اعتقاد به این‌که در ثبت رویدادها و مفاخر ایرانی در تقویم این سازمان علمی ـ فرهنگی جهانی کم‌کاری و سهل‌انگاری شده است، گفت: براساس مصوبات سازمان یونسکو، هر کشوری براساس سهمیه اجازه دارد چند رویداد و مفاخرش را ثبت جهانی کند و ایران طی چند سال اخیر یااعلام کرده است نمونه‌ای برای معرفی ندارد یا با تعلل، این فرصت از دست رفته است.

او افزود: در سال‌های ‌٢٠٠٤ و ‌٢٠٠٥، ‌٤٥ رویداد و مفاخر فرهنگی از کشورهای جهان در تقویم یونسکو ثبت شده است که هیچ‌کدام از اینها نشان از مشارکت ایران ندارد. در سال‌های ‌٢٠٠٦ و ‌٢٠٠٧ نیز کشورهای افغانستان‌، الجزایر‌، مصر، ‌مراکش و تونس ششصدمین سالمرگ ابن خلدون را در تقویم یونسکو ثبت کردند، بدون این‌که ایران مشارکتی داشته باشد. همچنین هشتصدمین سالروز تولد مولانا با پیشنهاد و همکاری افغانستان‌، مصر و ترکیه در یونسکو ثبت شده و در این زمینه ایران هیچ‌گونه همکاری نداشته است. از طرفی در سال‌های ‌٢٠٠٧ و ‌٢٠٠٨ با پیشنهاد افغانستان و پشتیبانی ایران، سیدجمال‌الدین اسدآبادی به‌نام سیدجمال‌الدین افغانی در تقویم مفاخر یونسکو به ثبت می‌رسد. دبیرکل بنیاد فردوسی در ادامه گفت: در این سال‌ها تنها سال‌های ‌٢٠١٠ و ‌٢٠١١ است که ایران با ثبت هزارمین سال سرایش شاهنامه و همچنین ثبت خواجه‌نصیرالدین توسی و هفتصدمین سالگرد وفات قطب‌الدین شیرازی و سیبویه بیشترین تعداد ثبت چهره‌ها و مفاخر فرهنگی را در تقویم یونسکو داشته است.