روزهای سیاه برای سیاهپوست‌‌ها

فیلم اقتباسی از رمان «کمک» نوشته کاترین استاکت است که فروش خیلی خوبی داشته و در توصیف موقعیت‌ها بسیار موفق بوده و حالا فیلمش هم به اندازه کتاب کنجکاوی برانگیز است.کمک، یک ملودرام آرام است که در حاشیه رودخانه می‌سی‌سی‌پی اواخر دهه 60 قرن گذشته میلادی، یعنی درست در اوج مبارزات ضد نژادپرستی سیاهپوستان اتفاق می‌افتد.

فیلم، داستان دختر سفیدپوستی را روایت می‌کند که بعد از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه به زادگاهش در می‌سی‌سی‌پی بازمی‌گردد تا به روزنامه‌نگاری بپردازد، اما وقتی برخورد بد دوستانش با چند زن سیاهپوست که آنان را بزرگ کرده‌اند، می‌بیند به فکر نوشتن کتابی از خاطرات این خدمتکاران می‌افتد تا روزهای سیاه سیاهپوستان را ضبط کند.

کمک در 3 هفته اول اکران در صدر جدول فروش فیلم‌ها قرار گرفته است که نشان می‌دهد مردم ارتباط خوبی با آن برقرار کرده‌اند. در ضمن بسیاری از منتقدان آن را از نامزدهای احتمالی اسکار دانسته‌اند (بخصوص برای بازی ویولا دیویس) که این مهم‌ترین دلیل برای دیدن فیلم است.

فیلم بار عاطفی زیادی دارد و هدفش پرداختن به ظلم سفیدپوستان به دیگر نژادها و بخصوص سیاه‌هاست، ولی این به تنهایی کافی نیست.

نژادپرستی موضوعی است که خیلی به آن پرداخته شده و به دلیل خاستگاه‌های اجتماعی‌اش و وجه یا آرمانگرایی که دارد، شامل درونمایه‌هایی است که در بیشتر آثار از این دست مشترک هستند و این باعث می‌شود که فیلم تا حدودی اسیر کلیشه و تکرار شود. در این میان بار عاطفی بالای فیلم را هم به آن اضافه کنید تا بفهمید فیلم روی چه طناب باریکی حرکت می‌کند.کلیشه‌ای بودن، نقطه‌ضعفی است که می‌تواند هر فیلمی را از پا درآورد.

اکثر منتقدان فیلم را دوست داشته‌اند و بعد مثبت و تاثیرگذار اثر را شخصیت‌پردازی خوب دانسته و از آن به عنوان یک اقتباس موفق یاد کرده‌اند. در این میان مایکل فیلیپس حتی فیلم را بهتر از منبع ادبی‌اش دانسته است. امتیاز فیلم در سایت سینمایی imdb 1/8 از 10 است و این یعنی یک استقبال خوب از فیلم.

مدیسا مهراب‌پور ‌/‌ جام‌جم