ساکنان شهرهای بزرگ در معرض ابتلا به زکام

 براساس مطالعات جدیدی که در 13 کشور عضو اتحادیه اروپا صورت گرفته است، افزایش تولید گرده در بیش از 20 گونه گیاهی، سطح انتشار گاز دی‌‌اکسید کربن را در محیط به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. دیگر ذرات معلق در هوا یا ذرات آلاینده‌ای نظیر دود خارج شده از لوله اگزوز خودروهایی که ساعات طولانی در مسیرهای شلوغ و پرترافیک تردد دارند، مه یا دود غلیظی از بخارهای شیمیایی ایجاد می‌کنند که پوششی را در هوای نزدیک به سطح زمین تشکیل می‌دهد. این پوشش به عنوان یک سپر محافظ، از ورود ذرات گرده به لایه‌های فوقانی جو زمین جلوگیری می‌کند و در نتیجه تراکمی از ذرات گرده گل‌ها و گیاهان در نزدیکی زمین باقی می‌ماند که می‌تواند برای افراد مستعد ابتلا به زکام ناشی از آلرژی دردسرساز شود.

به گفته محققان، افزایش دمای سطح زمین، به دلیل پدیده گرمایش جهانی، تغییر فصول و همچنین افزایش انتشار ذرات آلاینده همه و همه به این معنی است که بیش از 70 درصد ساکنان زمین تا سال 2060 میلادی به بیماری‌های آلرژیک مبتلا خواهند شد. پیش از بروز نخستین نشانه‌های ابتلا به زکام ناشی از حساسیت، گروهی از گلبول‌های سفید اختصاصی مولکول‌های گرده را شناسایی می‌کنند. گلبول‌های سفید خون، پروتئین‌های متعددی را تحت عنوان سیتوکنیز آزاد می‌کنند. این پروتئین‌ها موجب ایجاد التهاب و تورم می‌شوند و آنتی‌بادی‌ای به نام ایمونوگلوبین E تولید می‌کنند. آنتی‌بادی‌ها پوششی را روی غشای مخاطی بینی ایجاد می‌کنند. سلول‌های غشای مخاطی حاوی ذراتی از هیستامین‌ هستند که تورم و التهاب ایجاد می‌کنند. هیستامین با پروتئین موجود در محل اتصال رگ‌های خونی واکنش می‌دهد و منافذی را در ساختار رگ‌های خونی ایجاد می‌کند که موجب خونریزی خواهد شد.

این خونریزی اگرچه جزئی و اندک است، اما به ایجاد تورم در غشای مخاطی بینی و آبریزش بینی منجر خواهد شد که از علائم مشخصه ابتلا به زکام است. بر اثر این عارضه، رگ‌ها و عروق خونی گشاد می‌شوند و در مسیر عبور هوا از مجرای بینی ایجاد اختلال می‌کنند که موجب گرفتگی بینی می‌شود. بر اثر این فرآیند، عصب‌های حسی تحریک و موجب بروز واکنش‌هایی نظیر عطسه می‌شود.

فرانک فراهانی‌جم

منبع: britanica