اثرات متقابل سلول‌های خونی پیران و جوانان

با تزریق سلول‌های خونی از یک موش سالمند به یک موش جوان، تولید سلول‌های عصبی جدید کاهش می‌یابد و در نتیجه تورم سلول‌های مغزی افزایش یافته، شاهد کاهش فعالیت سیناپس‌ها که محل اتصال سلول‌های عصبی هستند خواهیم بود. این در حالی است که با تزریق سلول‌های خونی از یک موش جوان به یک موش سالمند،فرآیندی همچون آنچه در جوان‌سازی بافت‌های مختلف از جمله بافت پوست انجام می‌شود، صورت گرفته است.

. علاوه بر این، سلول‌های خونی تزریق شده از موش‌های سالمند در یادگیری و حافظه موش‌های جوان، اختلالاتی ایجاد می‌کنند. از آنجا که وجود موانعی در مغز موش‌ها مانع از خونرسانی مستقیم به مغز آنها می‌شود، بنابراین می‌توان مولکول‌های آزاد شناور در خون را ـ که قابلیت عبور از مغز را دارند ـ عامل اصلی ایجاد چنین تغییراتی دانست.

محققان امیدوارند، با استفاده از این روش، دارویی برای درمان بیماری‌های ناشی از زوال عقل سالمندان تولید کنند. اگر این داروها حاوی ترکیباتی شبیه پارامترهای خونی موجود در سلول‌های خونی جوان باشند، می‌توان امیدوار بود که با عملکردی مشابه، رشد سلول‌های عصبی و عملکرد این سلول‌ها در مغز سالمندان تحت تاثیر
قرار گیرد.

اگر چه پیش از این نیز بسیاری از افراد براساس باورها و افسانه‌های قدیمی، تزریق سلول‌های خونی جوان را به سلول‌های خونی قدیمی‌تر ترجیح می‌‌دادند، اما محققان تاکنون به یافته‌های قابل قبولی برای اثبات این فرضیه دست نیافته‌اند. یافته‌های جدید این گروه از محققان حاکی است، این فرضیه‌ها شاید ریشه در حقایق و اسرار زیستی نهفته در دنیای اسرارآمیز حیات انسان‌ها داشته باشد.

به گفته دانشمندان و محققان از آنجا که خون منبعی است که می‌توان به آسانی به ‌آن دسترسی داشت، در آینده‌ای نزدیک، شاید بتوان با ساخت و تولید داروهایی که از ترکیبات و فرآورده‌های خونی تهیه می‌شوند، برای تولید نشانگرهای زیستی و به تبع آن بازسازی و جوان‌سازی سلول‌های مغزی و همچنین بهبود وضعیت سلامت مغز در سالمندان استفاده کرد.

فرانک فراهانی جم