فعالیت هسته‌ای اسرائیل پنهان از نظارت جهانی‌

درکتاب دکتر عبدالعزیز شرف تحت عنوان «جنگ‌های شیمیایی و بیولوژیک و هسته‌ای» میزان تخریب بمب‌های اتمی که برهیروشیما انداخته شد به دقت توصیف شده است. دراین کتاب آمده است: بمب اتمی هیروشیما با قدرت انفجار 20 کیلوتن تا مسافت 570 متر از سطح زمین منفجر و سپس کوهی از آتش را به وجود آورد که قطر آن 60 متر و درجه حرارت آن به 300 هزار درجه سانتی‌گراد می‌رسید. بعد از 45 ثانیه از انفجار، غبار ذرات اتمی در 3000 متر و در کمتر از یک دقیقه تا 9000 متر مسافت پخش شد. درست 15 دقیقه بعد این غبارها بر سطح شهر هیروشیما فرود آمد. فشاری که ناشی از تخلیه و حرارت بمب اتمی بود تمام خانه‌ها را تا شعاع 5‌/‌2 کیلومتری از مرکز انفجار نابود کرد و 20 دقیقه بعد آتشی پدید آمد که تا 10 مایل مربع از شهر امتداد و اطراف آن را نیز فرا گرفت و موجب قتل 29 هزار نفر و سوخته شدن 100 هزار نفر گردید. نوع دیگری از بمب‌ها که با عنوان بمب هیدروژنی شناخته می‌شوند با قدرت یک الی 50 مگاتن (از ماده تی‌ان‌تی) توان تخریب بسیار زیادی دارد. این در حالی است که اتحاد جماهیر شوروی سابق پیشتر بمب‌هایی با قدرت 570 مگاتن ساخته بود.

از این رو اگر فرض کنیم بمب‌های هیدروژنی با قدرت
یک مگاتن منفجر شود بر دهها هزار فوت از کره زمین تاثیر خواهد گذاشت و تا 40 مایلی، تمام ساختمان‌ها به طور کامل منهدم و تا 130 مایلی همه چیز خواهد سوخت. البته این امر جدا از تاثیر تابشی است که بعد وسیع‌تری دارد و اثر آن بر محیط تا بیش از 50 سال ادامه خواهد یافت. بیان این مطلب مقدمه ساده‌ای برای اثبات قدرت تخریب سلاح‌های هسته‌ای است. بمب‌هایی که تاکنون 2 بار ارتش آمریکا از آنها استفاده کرده است. در جریان جنگ جهانی دوم اولین بمب هسته‌ای - 8‌/‌6‌/‌1945- برسر شهر هیروشیما و دومین بمب نیز - 9‌/‌8‌/‌1945- بر سر شهر ناکازاکی انداخته شد و بعد از مدت کمی در 15‌/‌8‌/‌1945 ژاپن را تسلیم نیروهای متفقین کرد.

به طور روشن از اولین زمان به کارگیری انرژی هسته‌ای تا قرن بیستم، 3 گروه از کشورها براساس سیاست‌های موثر جهانی در این زمینه دست به فعالیت زده‌اند که عبارتند از:

الف: کشورهای قدرتمند شامل روسیه و آمریکا.

ب: کشورهای عضو آژانس انرژی اتمی که به ترتیب اولویت می‌توان از فرانسه، انگلستان، چین، رژیم صهیونیستی، ژاپن، هند، برزیل، آرژانتین، آفریقای جنوبی، اسپانیا و پاکستان نام برد.

ج: کشورهایی که از آژانس انرژی هسته‌ای کنار گذاشته شده‌اند. این کشور‌ها عمدتا به 2 دسته تقسیم می‌شوند: کشورهای بی‌نیازی که اگر تلاش کنند می‌توانند به توان هسته‌ای دست یابند و کشورهای فقیری که روزی به سلاح‌های هسته‌ای دست خواهند یافت.

لازم است در اینجا بین انرژی هسته‌ای و فناوری غنی‌سازی اورانیوم که برای هدف‌های صلح‌آمیز نیز استفاده می‌شود تفکیک قایل شویم. رژیم صهیونیستی طی 2 دهه گذشته گام‌های سریعی در زمینه استفاده نظامی از آن برداشته است. براساس شاخص تعداد کلاهک‌های هسته‌ای که یکی از معیارهای طبقه‌بندی کشورها به حساب می‌آید اسرائیل جزو دولت‌هایی محسوب می‌شود که حدود 350 تا 400 کلاهک هسته‌ای در اختیار دارد. تمایل کشورها برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای علت‌های زیادی دارد که عبارتند از: قدرت بالای تخریب این سلاح‌ها و سرعت و شتاب بی‌نظیر آنها. بخصوص بعد از سال 1960 که به دلیل پیشرفت در زمینه حمل و نقل به وسیله هواپیماهای بمب‌افکن و موشک‌های بالستیک و مجهز به سیستم‌های هدفگیر افزایش یافت. مساله دیگر، سهولت به کارگیری این موشک‌ها از دریا به خشکی است. علاوه براین‌که سلاح‌های هسته‌ای قدرت بازدارندگی دارند، ‌دستیابی به آنها بر جایگاه یک کشور به عنوان یک قدرت بین‌المللی تاثیر می‌گذارد. کشورها زمانی که با ابزارهای سنتی جنگی نتوانند اهداف خود را محقق سازند از این سلاح برای تهدید استفاده می‌کنند. در واقع کشورهای بزرگ چوب هسته‌ای را بر سر می‌چرخانند تا سایر کشورها را از بکارگیری آن بترسانند. تاکنون جنگ‌ها و نبردهای بین اعراب ورژیم صهیونیستی در حیطه استفاده از ابزارهای سنتی و براساس معیارهای استراتژیک ژنو بوده است؛ هرچند به امکان استفاده از سلاح‌های هسته‌ای بویژه در جنگ 1973 اشاره‌هایی شده است.

برای بدست آوردن سلاح‌های هسته‌ای شرایطی وجود دارد که عبارتند از: تامین هزینه مورد نیاز این تکنولوژی که بسیار پرهزینه است. همچنین بهره‌مندی از کادر علمی و فنی دانشمندان و متخصصان که در زمینه مراحل ساخت آن به موفقیت‌هایی دست یافته باشند. طراحی و جمع‌آوری و تاسیس نیروگاه‌های هسته‌ای و داشتن سوخت لازم برای تولید که باید اورانیوم 235 و پلوتونیوم 239 باشد نیز از مقدمات دیگر این امر است. همچنین در اختیار داشتن تجهیزات پرتاب مانند موشک و هواپیما، زیردریایی، ناوشکن، هواپیمابرها و ‌ماهواره‌های فراگیر که هر کشوری به تناسب از آنها برخوردار می‌شد.

در تاریخ 14‌/‌2‌/‌1985یکی از مسوولان وزارت خارجه فرانسه تایید کرد که روابط فرانسه و رژیم صهیونیستی برای تجهیز نیروگاه‌های هسته‌ای اسرائیل به بالاترین سطح رسیده است. 11 فوریه1984 یوفال نئیمان وزیر سابق تحقیقات علمی رژیم صهیونیستی تصریح کرد: این رژیم از 20 سال پیش انرژی هسته‌ای در اختیار داشته است. همچنین درمطلبی که سپتامبر 1981 در مجله «نیروهای مسلح بین‌المللی» در واشنگتن به چاپ رسید تحقیقات کلی زلمان شابیرو از سازمان سیا و آژانس تحقیقاتی فدرال نشان می‌داد 206 پوند اورانیوم غنی شده تحویل رژیم صهیونیستی شده است. این مقدار برای ساخت ده‌ها بمب اتمی مانند آنچه در هیروشیما استفاده شد کافی بود. روزنامه نیویورک تایمز نیز یک بار مساله قاچاق تجهیزات انفجاری و هسته‌ای از ایالات متحده آمریکا به رژیم صهیونیستی را افشا و خاطرنشان کرد که رژیم صهیونیستی سعی دارد تمام اسنادی را که ثابت می‌کند این رژیم به صورت قاچاق 800 نوع تجهیزات انفجاری هسته‌ای از ایالات متحده آمریکا وارد کرده، محو سازد. این در حالی است که دادگاه فدرال کالیفرنیا فردی به نام ریچارد کلی را به جرم صادرات غیرقانونی تجهیزات هسته‌ای به اسرائیل طی سال‌های 1980تا 1982 محکوم کرد. همچنین گفته می‌شود رژیم صهیونیستی 47 تن ماده اورانیوم از بریتانیا و فرانسه خریداری کرده است. این اقدام را یک شرکت ویژه اسرائیلی در لوکزامبورگ انجام داد. حال آن‌که این شرکت ادعا می‌کرد مواد معدنی صادر می‌کند اما سال 1984 اقدام به بارگیری و انتقال اورانیوم کرده بود. روبرت سموئل سخنگوی وزارت خارجه آمریکا سال 1985 تصریح کرد که آمریکا ماده اورانیوم ضعیف شده را به صورت آماده برای استفاده در سلاح‌های سنتی واز طریق هواپیماهای خود به رژیم صهیونیستی صادر کرده است. حاییم وایزمن اولین رئیس‌جمهور رژیم صهیونیستی، پیوسته با دانشمندان برجسته هسته‌ای در ارتباط بود و حتی خود وی یکی از دانشمندان برجسته شیمی آلی به حساب می‌آمد. او برای موفقیت دستاوردهای علمی و اهداف صهیونیستی بسیار تلاش کرد. وی در سخنرانی مراسم افتتاحیه دانشسرای فیزیک و شیمی وابسته به دانشگاه وایزمن گفت: علم، بزرگ‌ترین سلاح اسرائیل است و باید با مهارت و تخصص و به هر وسیله‌ای که ممکن باشد از آن بهره برد. او افزود: علم، سلاح و نبض قدرت و منبع دفاع ماست.

پیش از پایان سال اول تاسیس رژیم صهیونیستی، برنامه‌های اولیه اسرائیل طراحی شد و گروهی از جوانان انتخاب و در رشته‌های مختلف هسته‌ای به خارج فرستاده شدند. آنها در سال‌های 54 ـ 1953 در هلند، سوئیس،‌ بریتانیا و ایالات متحده درس خوانده و به فلسطین اشغالی بازگشتند. پس از بازگشت آنها بود که شاخه فیزیک هسته‌ای در دانشگاه وایزمن تاسیس شد. رژیم صهیونیستی طی سال‌های گذشته با کمک هم‌پیمانان غربی خود بخصوص آمریکا مجهز به سلاح‌های هسته‌ای و فناوری‌های مربوط به آن شده است. هم‌اکنون نیز این رژیم به دور از چشم آژانس انرژی اتمی و قوانین بین‌المللی به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد بدون این‌که در معرض انتقاد یا اعتراض کشورهای غربی قرار گیرد. آیا کشورهای غربی حاضرند مسوولیت خطرات ناشی از این امر را نیز برعهده گیرند؟

روزنامه ‌الاتحاد / مترجم: ‌فرزانه کرمی