یونسکو، ثبت جنگل های هیرکانی را بر حرا ترجیح می دهد

او همچنین معتقد است جنگل‌های زاگرس و بیابان‌های ایران نیز بسیار مهم‌اند.به اعتقاد هان، باید ابتدا به اولویت‌ها توجه کنیم و فهرست زیست‌بوم‌های منحصر به فرد ایران را بررسی کرده، ببینیم اولویت‌ها کدام هستند. در حال حاضر حرا در اولویت ما نیست.

جنگل‌های مانگرو، نام بخشی از جنگل‌های ساحلی و جزر و مدی شمال جزیره قشم در جنوب ایران است. گونه درختی موجود در این جنگل‌ها حرا است که در بخش جزر و مدی ساحل دریا و در آب شور رشد و نمو می‌کنند.

سازمان حفاظت محیط زیست ایران، این پهنه جنگلی ـ‌ دریایی را به عنوان منطقه حفاظت شده حرا به ثبت رسانده و تحت حفاظت دارد، هرچند پیش از سال 1357 این منطقه به عنوان پارک ملی حرا از عالی‌ترین سطح حفاظت زیست‌محیطی برخوردار بود.

پیش از این و در دهه 1970، یونسکو جنگل‌های حرا را به همراه جنگل‌های ارسباران در استان آذربایجان شرقی و پارک ملی توران در استان سمنان تحت برنامه انسان و کره مسکون به عنوان ذخیره‌گاه زیستکره معرفی کرده و به ثبت رسانده بود.

محمدجواد محمدی‌زاده، رئیس سازمان محیط‌زیست در این زمینه گفت: جنگل‌های هیرکانی ایران تنها میراث به جا مانده از عصر یخبندان هستند که پیش از یخبندان، مشابه این جنگل‌ها در منطقه قفقاز و جنوب شرق اروپا وجود داشت ولی در حال حاضر شمال ایران تنها جایی است که هنوز این جنگل‌های منحصر به فرد را حفظ و نگهداری می‌کند.

به گفته او جنگل‌های هیرکانی از نظر اکولوژیکی و تاریخ طبیعی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هستند و سازمان محیط‌زیست، پیگیری جدی را برای ثبت جهانی این اثر طبیعی و ملی در یونسکو آغاز کرده است.

وی افزود: البته این به معنای بی‌اهمیت بودن جنگل‌های حرا نیست، چراکه این منطقه قبلا به عنوان ذخیره‌گاه زیست کره معرفی شده و پیگیری‌های لازم برای ثبت جهانی این زیست‌بوم در یونسکو را نیز انجام می‌دهیم.

جنگل‌های هیرکانی، نام جهانی جنگل‌های شمال ایران هستند که در 3 استان گیلان، مازندران و گلستان با مساحت یک میلیون و 848 هزار هکتار قرار گرفته‌اند. دانشمندان علوم جنگل، قدمت این جنگل‌های کم‌وسعت را بیش از 2 میلیون سال می‌دانند.پیش از این و در سال 1386، اعلام شده بود جنگل‌های هیرکانی به ثبت جهانی خواهند رسید، اما پس از گذشت 4 سال، تاکنون این ثبت اتفاق نیفتاده است.با وجود زیست‌بوم‌های منحصر به فرد در ایران، تاکنون تنها تعدادی از آثار تاریخی و باستانی این کشور به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیده‌اند و در فهرست میراث طبیعی جهانی نامی از زیست‌بوم‌های ایران نیست.