موتورسواران در بن‌بست طرح ترافیک

انگار موتورسواران همیشه باید بر سر یک دو راهی باشند، از یک طرف خیلی از آنها با همین موتورسیکلت قراضه چرخ یک زندگی با چند سر عائله را می‌چرخانند و از طرف دیگر خیلی از آنها هم با ویراژ دادن‌ها و لایی‌کشیدن‌ها در کوچه پس‌کوچه‌های تنگ و باریک شهر، در پیاده‌روها و هر جای دیگری که فکرش را هم نمی‌شود کرد، سواره و پیاده را عاصی کرده‌اند.

این ‌که چه شده است تا مسوولان شهری آن هم پس از سال‌ها به این فکر افتاده‌اند که راه ورود موتورسواران را هم به محدوده ممنوعه تهران ببندند، معلوم نیست اما کسی چه می‌داند شاید این طرح هم آزمون و خطای دیگری باشد برای باز کردن گره کور آلودگی هوای تهران.

شورای ‌عالی ترافیک در حالی قرار است این هفته درباره ممنوعیت تردد موتورسیکلت‌ها در محدوده طرح ترافیک و زوج و فرد تصمیم‌گیری کند که شاید به جرات بتوان گفت تصمیم‌گیری و اجرایی شدن این پیشنهاد یک سر قضیه است و این‌ که راکبان موتورسیکلت‌ها تا چه حد این طرح را جدی بگیرند، سر دیگر آن! موتورسوارانی که فقط 20 درصدشان قانون را رعایت می‌کنند، 35 درصدشان بدون گواهینامه با اعتماد به نفس کامل با لایی کشیدن از بین خودروها و عابران پیاده براحتی برای خودشان راه باز می‌کنند، همان‌هایی که دیگر مثل گذشته‌ها دغدغه توقیف موتورهایشان را ندارند و... حالا اگر قرار باشد از ورودشان هم به محدوده ممنوعه شهر جلوگیری شود به این راحتی‌ها زیر بار اجرای این طرح خواهند رفت؟ در حالتی کاملا خوشبینانه حتی اگر تمام ماموران راهنمایی و رانندگی بر سر چهارراه‌ها و تقاطع‌ها بسیج شوند و دوربین‌های مکانیزه ثبت تخلف در محدوده طرح هم به کمک بیایند باز هم راهی برای دور زدن قانون پیدا می‌شود و خیلی از موتوری‌ها با پیدا کردن راهشان از کوچه پس کوچه‌های اطراف محدوده طرح براحتی قانون گریزی خواهند کرد.

البته سال‌هاست برای حل معضل ترافیک و آلودگی هوای تهران نسخه‌ای جز محدود کردن تردد خودروها پیچیده نشده است به طوری که فقط 14 روز هوای پاک در سال گذشته مهر تاییدی بر ناکارآمدی راهکارهایی است که فقط با دید اعمال محدودیت ارائه می‌شود.

آزمون و خطاهایی که در این سال‌ها نه تنها کمکی به حل معضل آلودگی هوا نکرده بلکه شرایط را سخت‌تر هم کرده است.