برخورداری خفاش‌ها از هوش اجتماعی بالا

در این مطالعه جرالد کرت، یکی از زیست‌شناسان تکاملی دانشگاه گرینزوالد طی بیش از 20 سال اطلاعات زیادی در مورد زندگی اجتماعی 2 کلونی از خفاش‌ها که تعدادشان به 60 عدد می‌رسید، جمع‌آوری کرد.

طی 5 سال انتهایی مطالعات هر خفاش توسط تراشه‌های RFID به دقت تحت نظارت قرار گرفتند تا مشخص شود در طول تابستان هر خفاش در چه مناطقی سکونت می‌کند. در بعضی مواقع هم تصاویری از لانه‌های خفاش‌ها توسط دوربین‌های خودکار به ثبت رسید. اطلاعات ثبت شده توسط دوربین‌ها و تراشه‌ها به منظور پیداکردن این موضوع که هر خفاش چگونه به پرورش ارتباطات انفرادی و جمعی خود می‌پردازد، استفاده شد. بررسی اطلاعات که حدود 20500 واقعه ثبت شده در مورد خفاش‌ها بود نشان می‌داد که این دو کلونی با هم ممزوج نبوده و ارتباطی با هم نداشتند. کلونی بزرگ‌تر که حدود 40 خفاش بود به 2 زیرگروه 20 نفری تقسیم شد که ارتباطات نزدیک‌تری با یکدیگر داشتند. در این گروه متخصصان توانستند شبکه‌های دوستانه نزدیک، صمیمی و متمایزی را تشخیص دهند.

فقط ماده‌هایی که در یک خط فامیلی قرار داشتند یعنی مادربزرگ، مادر و دختر به چنین شبکه‌هایی تعلق داشتند و دوستان خانوادگی تلقی می‌شدند. هر روز خفاش‌ها در لانه‌هایشان دور هم جمع شده و دانشمندان تنها قادر بودند که الگوی ارتباط را در مدت‌های طولانی‌تری به لحاظ زمانی تشخیص دهند. نیکلاس پرونی، یکی از متخصصان شرکت‌کننده در این مطالعه معتقد بود که به همین دلیل الگوی ارتباط تا حدودی از دید آنها مخفی مانده است. او معتقد بود چنانچه ساختار گروه‌ها را در تک‌تک روزها مورد بررسی قرار دهیم نمی‌توان گفت که کدام خفاش با دیگری در ارتباط است.

ماده‌خفاش‌های پیرتر که بیش از 20 سال سن داشتند، نقش مهمی در همبستگی هر گروه و اجتماعات بزرگ بازی می‌کردند. به عبارت دیگر، آنها ضامنی برای تبادل و گسترش ارتباطات بین گروه‌ها بودند. آنها همواره دخترانشان و دختران دخترانشان را به هنگام ملحق‌شدن به گروه‌ها و تشکل‌های دیگر کنار یکدیگر نگه می‌داشتند.

مطالعات درمورد اجتماع خفاش‌ها از ماه آوریل تا سپتامبر انجام می‌شد چرا که در این بازه زمان ماده‌خفاش‌ها برای پرورش و بزرگ‌کردن جوجه‌هایشان دور هم جمع می‌شدند. با وجود این که در بهار همان خفاش‌ها در همان محل مجددا گرد هم می‌آمدند محلی که خفاش‌های Bechstein در آنجا به خواب زمستانی می‌رفتند ناشناخته ماند.محققان مشاهده کردند که پس از گردهمایی خفاش‌ها نوک‌هایشان را به هم می‌مالند. شاید به این طریق و از روی بو به شناسایی یکدیگر اقدام می‌کردند.جرالد کرت معتقد است که شاید آنها از طریق صحبت‌کردن به این شکل با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. آنچه باعث تعجب و شگفتی محققان در این مطالعه شد، این بود که ساختار پیچیده اجتماعی در کلونی خفاش‌ها با فرض کلی مهارت‌های اجتماعی در دیگر جانوران تطبیق نداشت.این مطالعات تصویر کاملا جدیدی در مورد رابطه بین سیستم‌های اجتماعی پیچیده و رشد مغزی ارائه کرد.چنین رفتار اجتماعی خفاش‌ها با توجه به مغز کوچک‌شان حاکی از آن است که رابطه بین پیچیدگی اجتماعی و ادراک در پستانداران ضعیف‌تر از چیزی است که پیش از این تصور می‌شد. با توجه به این که کلمه هوش معانی متفاوتی دارد، می‌توان گفت واضح است که خفاش‌ها از هوش اجتماعی بالایی برخوردارند. محققان به دنبال این بودند تا بدانند چگونه شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته و عملکرد آنها به موفقیت یک مجموعه اجتماعی کمک می‌کند و برای این منظور خفاش‌های Bechstein موضوع بسیار خوب و ممتازی برای مطالعه بودند.