خاطره سردار فضلی از جانبازان شیمیایی 8 سال دفاع مقدس

سردار سرتیپ علی فضلی با اشاره به حملات شیمیایی گسترده دشمن در عملیات‌های کربلای 4 و 5 و شهادت تعدادی از رزمندگان اسلام در این حملات غیر انسانی افزود: آسیب‌های ناشی از حملات شیمیایی بر جسم جانبازان آنقدر شدید است که برخی از این عزیزان امکان قرار گرفتن در معرض نور خورشید و روشنایی شدید را ندارند و باید در محیط‌های تاریک قرار گیرند که این موضوع علاوه بر سایر صدمات، شرایط سختی را برای جانبازان ایجاد کرده است.

 سردار فضلی در ادامه گفت: هر موقع سفری به کهگیلویه و بویر احمد داشتم به دیدار یکی از جانبازان شیمیایی آن دیار به نام یار محمد کشاورز می‌رفتم که این دیدارها 22 سال ادامه داشت.

وی افزود: شرایط تنفسی این جانباز گرامی که به شرف شهادت نایل گردید به گونه‌ای بود که در هر نقطه از منزل وی کپسول اکسیژن گذاشته بودند و ایشان پس از استفاده از اکسیژن تنها 3 کلمه می‌توانست صحبت کند.

سردار فضلی با توصیف شرایط سخت جسمی این شهید و خانواده او افزود: با این حال هر زمان از ایشان می‌پرسیدم آیا مشکلی هست که من بر طرف کنم پاسخ می‌داد خیر من مشکلی ندارم و هر سال این سوال را من تکرار می‌کردم و ایشان همان پاسخ را می‌داد.

وی ادامه داد: قبل از شهادت حال این جانباز خیلی وخیم می‌شود. مسوولان بنیاد جانبازان تصمیم می گیرند ایشان را به وسیله بالگرد برای درمان به شیراز یا اهواز اعزام کنند. ایشان در آن حال از مسوولان می‌خواهد که اگر امکان دارد وی را با بالگرد اطراف سپاه گچساران که در زمان جنگ محل اعزام رزمندگان بوده طواف دهند که این خواسته عملی می‌شود. و آن جانباز عزیز درخواست تکرار این عمل را می‌کند. در مرحله دوم چرخیدن بالگرد اطراف سپاه گچساران این جانباز عزیز جان به جان آفرین تسلیم می‌نماید. و شهد شیرین شهادت را می‌نوشد.