ایران و عراق از گروه 4 جام‌ ملت‌ها صعود می کنند

من و دیگر بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ برتر امارات در یک عمل انجام شده قرار گرفتیم. طبق توافقات سران فدراسیون و مدیران باشگاه‌های امارات شرایط به گونه‌ای پیش‌رفت که هیچ‌کدام از تیم‌ها برای تمدید قرارداد با ما پا پیش نگذاشت و به شکل محترمانه‌‌ای عذرمان را خواستند.

ظاهرا قصد داشتند با استفاده از بازیکنان بومی، استعدادهای کشورشان را برای شرکت در اردوهای تیم ملی، بیشتر آزمایش کرده و زیر نظر بگیرند.

این را باید از تک‌تک بازیکنانی که مثل من به ایران برگشتند بپرسید.

برای من که خوب شد. چون دوست داشتم اینجا باشم تا بیشتر دیده شوم و شانسم برای دعوت شدن به تیم‌ ملی افزایش یابد. حالا هم فکر می‌کنم که از این بابت درست عمل کرده‌ام.

طبیعی بود که من پس از سال‌ها دوری از لیگ برتر ایران نتوانم پتانسیل واقعی‌ام را به نمایش بگذارم.

خب چون من 5 فصل در آب و هوای پرفشار امارات که هم گرم است و هم شرجی فوتبال بازی کرده‌ بودم و حالا در شهری هستم که سطح ارتفاعش از دریا به مراتب بیشتر از دبی است و...

دقیقا یکی از مشکلات همین بود. این که من از ابتدای تمرینات استقلال هم با تیم نبودم و با توجه به این که استقلال نیز تمریناتش را دیر آغاز کرده بود، مسائلی ایجاد شد تا نتوانم آنی باشم که مورد انتظار بود.

صددرصد. انتظاری که آدم از خودش دارد قطعا از سایرین بیشتر است و من هم با علم به توانایی‌هایم احساس می‌کردم که قابلیت‌های کمتری را به نمایش می‌گذارم. از این بابت هم ناراحت بودم، اما به هر حال بدشانسی‌ها هم دست از سرم برنمی‌داشتند.

آقای مظلومی اخلاق بخصوصی دارد و تحت هیچ شرایطی بازیکن تحمیلی را نمی‌پذیرد یا شاید خیلی سخت آن را قبول کند. البته من با نظر خود او به استقلال اضافه شدم و این طور نبود که وی در جریان استقلالی شدن من نبوده باشد. بنابراین در این که او به من اعتقاد دارد شک ندارم.

هر بار به خاطر انتشار مصاحبه‌های تخیلی بود که از قول من منتشر می‌شد و متاسفانه چنین به نظر می‌رسید که من در مورد تصمیمات سرمربی استقلال اظهارنظر منفی کرده‌ام، حال این که من یک فوتبالیست حرفه‌ای هستم و هرگز چنین رویه‌ای را پیش نخواهم گرفت. اگر هم زمانی در مورد مساله‌ای سوالی برایم پیش بیاید مستقیما از مسوول اصلی تیم در مورد آن پرس و جو می‌کنم. من 5 سال با مربیان مختلف در خارج از ایران کار کرده‌ام و شرایط حاکم بر فوتبال حرفه‌ای را به خوبی می‌دانم.

کاملا حق داشت. چون هنوز برایش مسجل نشده بود که من آن مصاحبه‌ها را انجام نداده‌ام، اما در جلسه بعد، در تمرین حاضر شدم و سوءظن‌ها برطرف شد.

همه هدف من موفقیت استقلال است و در این راه از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنم.

این را من نباید پاسخ بدهم و قطعا باید از افشین قطبی بپرسید.

من فقط این را می‌دانم که مربیگری یک کار سلیقه‌ای است و البته خوشحالم که افشین قطبی به من اعتقاد دارد، ولی نمی‌توانم بگویم که چرا مرا دعوت می‌کند‌. هر بار که دعوت شده‌ام سعی کرده‌ام در خدمت تیم ملی باشم.

گرچه این تعطیلات فرصت خوبی بود تا کنار تیم تمرین کنم و به هماهنگی بیشتری به لحاظ بدنی و تاکتیکی برسم، ولی به هر حال از این طرف هم برای کمک به تیم ملی فراخوانده شدم و امیدوارم این مشکل هم در شروع دوباره مسابقات لیگ برطرف شود.

واقعا خیلی ناراحت شدم. این را از صمیم قلب می‌گویم. فکرش را هم نمی‌کردم. به هر حال باز هم همان حرف کلیشه‌ای مطرح می‌شود که مربیگری یک امر کاملا سلیقه‌ای است و نمی‌توان از کسی خورده گرفت.

مطمئن هستم اگر میلاد میداودی مصدوم نبود حالا او هم در جام‌ملت‌ها بازی می‌کرد. متاسفانه شرایط به یکباره برای استقلال بد پیش رفت، حنیف خط خورد، آشوبی دعوت نشد و منتظری را هم از دوحه برگرداندند تهران.

به هیچ‌وجه! دوست داشتم هم‌تیمی‌هایم اینجا را ترک نمی‌کردند و مشکلات این‌چنینی پیش نمی‌آمد.

همه سخت هستند و کار دشواری پیش‌رو داریم.

روی کاغذ، عراق اما قطعا وقتی وارد مسابقات بشویم شرایط متفاوت خواهد شد، چون با شروع رقابت‌ها ارزیابی بهتری می‌توان از رقبا به دست آورد.

فکر نمی‌کنم. به نظر من کره شمالی و امارات تقریبا در یک‌سری موارد نسبت به هم قوی و ضعیف‌تر هستند و در کل برای مصاف با ایران فاکتورهای مثبت خوبی دارند. اماراتی‌ها گرچه خیلی تکنیکی نیستند، اما از صبر و حوصله خوبی برخوردارند و آن طور که خبر دارم تدارک خیلی خوبی نیز برای جام‌ملت‌ها داشته‌اند. فکر می‌کنم کار آسانی برابر امارات نداریم.

این تیم هم مثل کره جنوبی و ژاپن با همان تیم جام جهانی رفته‌اش به قطر می‌آید و این یعنی آنها هم عزم‌شان را جزم کرده‌اند تا هر طور شده از گروه صعود کنند. به همین خاطر کره شمالی هم حریف گلوگیری برای ما محسوب می‌شود. البته با توجه به سوابق فوتبالی ایران در رویارویی با تیم‌های شرق آسیا فکر می‌کنم ما از پس کره شمالی برمی‌آییم.

در فوتبال هیچ چیز قابل‌ پیش‌بینی نیست. شاید همین عراق که اکثر کارشناسان و خود بچه‌های تیم ملی آن را حریف اصلی ایران تصور می‌کنند در روز مسابقه با ایران خیلی راحت مغلوب بشود و تمام پیش‌بینی‌ها غلط از آب درآید. روی کاغذ این تیم با داشتن بازیکنان تکنیکی و فیزیکی مثل نشاط اکرم، هوار ملامحمد، عماد رضا، جاسم کرار و یونس محمود یکی از شانس‌های صعود به حساب می‌آید. به هر حال ما هم آنها را بخوبی می‌شناسیم و معتقدیم به نسبت دیگر حریفان ایران، حریفی سرسخت به حساب می‌آیند.

فکر می‌کنم ایران و عراق به عنوان تیم‌های صعودکننده به دور بعد بروند.

قطعا ایران. ما از نظر مهره‌ای شرایط بهتری نسبت به عراق داریم و نفراتمان خوب هستند.