یک‌سوم تخت‌های روانپزشکی در اشغال معتادان شیشه

به گزارش ایسنا، دکتر آذرخش مکری درباره سن آغاز مصرف شیشه در ایران گفت: میانگین سنی آغاز استعمال شیشه 25 سال است، این در حالی است که میانگین سنی آغاز مصرف مواد افیونی 31 سال است، البته در سال‌های اخیر زنان به مصرف شیشه تمایل بیشتری پیدا کرده‌اند. از سوی دیگر جوانان شهری افرادی هستند که بدون سابقه استعمال مواد مخدر دیگر بیشتر احتمال دارد به مصرف شیشه رو بیاورند.

مکری در حاشیه برگزاری دهمین کنگره انجمن روانپزشکان افزود: هزینه‌های روان‌درمانی اعتیاد در مقایسه با هزینه‌های درمانی دیگر چندان زیاد نیست، البته باید در جهت کاهش هزینه‌ها تلاش کنیم. به همین منظور لازم است نیروهایی که از لحاظ تحصیلات دارای سطح پایین‌تری هستند، آموزش داده شود.

این روانپزشک درباره احتمال برگشت علائم اعتیاد پس از ترک اظهار کرد: 3 تا 6 ماه پس از ترک شیشه، علائم این اعتیاد فروکش می‌کند، اما بسیاری از افراد پیش از فرا رسیدن 6 ماه، دوباره مصرف شیشه را آغاز می‌کنند.

وی افزود: درمان علائم روانپزشکی استعمال مواد مخدر و جلوگیری از تمایل فرد به مصرف مجدد این مواد اهمیت زیادی دارد که جلوگیری از تمایل به مصرف مجدد تنها با درمان دارویی امکان‌پذیر نیست، بلکه کار گروهی برای درمان این افراد نیاز است.

مکری درباره هزینه‌بر بودن درمان همه جانبه افرادی که اعتیاد خود را ترک کرده‌اند، گفت: هزینه‌های درمان این افراد در مقایسه با خساراتی که یک معتاد می‌تواند به جامعه بزند، قابل توجه نیست. علاوه بر آن سایر درمان‌های پزشکی کم‌هزینه نیست، بنابراین باید جامعه را قانع کرد که هزینه درمان افراد ترک کرده را بپردازد.

وی با بیان این که درمان یک معتاد ممکن است چندین سال طول بکشد، اظهار کرد: آگاه‌سازی دولتمردان در زمینه روان درمانی اعتیاد بسیار مهم است، آنان همان گونه که هزینه‌های تخت بیمارستانی را پرداخت می‌کنند، باید در زمینه روان‌درمانی معتادان نیز اقداماتی را انجام دهند بنابراین هزینه‌های روان ‌درمانی آنان باید زیر پوشش سازمان‌های بیمه‌گر قرار گیرد، چرا که جامعه از درمان این افراد سود می‌برد.

وی افزود: اقداماتی در این زمینه در حال شکل‌گیری است، اما همچنان روان‌درمانی اعتیاد تحت پوشش هیچ بیمه‌ای قرار ندارد، این در حالی است که اگر می‌خواهیم جامعه سالمی داشته باشیم، باید معتادان را درمان کنیم.در این شرایط اگر معتاد توانایی پرداخت هزینه‌های درمانی خود را ندارد، جامعه باید این کار را انجام دهد. برای عملی کردن این موضوع باید کارت‌های بیمه صادر شود و مراکز ارائه‌دهنده خدمات طبقه‌بندی شوند.