برنامه پنجم ، یارانه‌ها و چشم‌انداز 20 ساله

ضرورت‌هایی در این برنامه وجود دارد که باید مجلس و دولت نسبت به آن دقت بیشتری معطوف دارند. تجربه چندین برنامه چندساله کشور در برنامه‌ریزی‌های توسعه موید این نکته است که برخی مواد و احکام در برنامه‌ها برخلاف تمام ضرورت‌های اجرایی آن گنجانده می‌شود که در طول اجرا با مشکلات فراوان روبه‌رو شده و گاه با شکست برخی از طرح‌ها و احکام همراه می‌شود.

این احکام گاه نیز از برنامه‌ای به برنامه دیگر منتقل و حتی بودجه‌های سنواتی برای آنها درنظر گرفته شده، اما در اجرا یا با کندی همراه بوده یا اصلا موفقیتی نداشته‌اند.

براین اساس هم‌اکنون که برنامه پنجم توسعه در مسیر نهایی شدن در مجلس قرار دارد، ضروری است عواملی که سیاست‌‌های اتخاذ‌ شده را در اجرای احکام با مشکل مواجه می‌سازد با شناخت و دقت بیشتر بررسی شوند.

برنامه پنجم توسعه اهمیت زیادی دارد بویژه از آن جهت که این برنامه پس از رسیدن به پله‌های آخر سند چشم‌انداز در افق 1404 است و در زمانی که برنامه پنجم در سال 1395 پایان می‌پذیرد 9 سال تا پایان سند چشم‌انداز باقی است و باید در بسیاری از احکام مندرج در سند چشم‌انداز نظام توسعه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، ایران به رتبه‌های اول و دوم منطقه و حتی جهان رسیده باشد.

با نگاهی گذرا به برنامه پنجم توسعه می‌توان دریافت که اولویت‌های اساسی این برنامه، برنامه‌های فرهنگی است که پایه‌های مختلف فرهنگی، فناوری، علمی، دانش فنی، بهداشتی و ... را دربر می‌گیرد.

از سوی دیگر، در سال‌های آینده مهم‌ترین اصل اقتصادی کشور که قانون هدفمندی یارانه‌هاست و اجرای آن از هم‌اکنون آغاز شده از پیشرفت خوبی برخوردار خواهد بود و رشد اقتصادی بالایی را برای کشور به دنبال خواهد داشت ، از این رو توسعه و رشد اقتصادی همراه با توسعه فرهنگی مهم‌ترین ضرورتی است که کارشناسان و برنامه‌ریزان در تنظیم برنامه پنجم توسعه به آن توجه کرده‌اند.

در حال حاضر که دولت مصمم به اجرای قانون هدفمندی یارانه‌هاست، برای پیاده‌سازی این سیاست‌ها، حمایت ‌های عمومی مورد نیاز است. برای اجرای درست قانون مزبور باید چارچوب‌سازی‌هایی در برنامه پنجم توسعه صورت گیرد تا اجرای آن در طول برنامه با کاستی مواجه نشود و رشد و توسعه اقتصادی کشور را به دنبال داشته باشد.