مارادونا باید برای مدتی از فوتبال دور شود

 مارادونا نتوانست برای ادامه کار با فدراسیون فوتبال آرژانتین به توافق برسد و پس از کمتر از 2 سال از تیم کنار گذاشته شد اما دلیل این اعتراض‌ها چه بود و چرا فدراسیون فوتبال آرژانتین این حق را داشت تا شخص دیگری را برای مربیگری در نظر بگیرد؟

به گفته اسوالدو آردیلس ، همبازی سابق او در جام جهانی 1978 جامعه فوتبال آرژانتین در تصمیمی یک پارچه تصمیم گرفت تا به افسانه ال‌ دیه‌گو در فوتبال آرژانتین خاتمه دهد. مارادونا در دوران بازیگری‌اش افت و خیزهای فراوانی را تجربه کرده بود و دوران کوتاه مربیگری‌اش هم تفاوت چندانی با دوره بازیگری‌اش نداشت.

او مربیگری ملی را با بازی دوستانه با اسکاتلند در نوامبر 2008 آغاز کرد و آخرین بازی او در این سمت بازی یک چهارم نهایی مقابل آلمان بود و در این میان شکست 6 بر یک مقابل بولیوی و همچنین گریز افسانه‌ای از حذف در بازی‌های مقدماتی جام جهانی در اکتبر سال گذشته بود که مارتین پالرمو با گل دقیقه آخرش مقابل پرو مانع این امر شد.

آردیلس 5 سال با مارادونا همبازی بود اما حتی این دوستی هم باعث نمی‌شود او چشمش را روی حقیقت بازی تیم ملی آرژانتین در بازی‌های جام جهانی ببندد و او تاکید می‌کند مارادونا باید تمامی مسوولیت های شکست در جام جهانی را بپذیرد: «از زمانی که او درتیم ملی حاضر شد دردسرهای زیادی برای صعود به بازی‌های جام جهانی پیدا کردیم و تا آخرین لحظه‌ها سرنوشت ما معلوم نبود. تا زمانی که بازی‌های جام جهانی شروع نشده بود هیچ‌کس در آرژانتین امیدی به او نداشت اما زمانی که ما آلمان را در خاک خودش یک بر صفر شکست دادیم همه روی تیم ما به عنوان یکی از مدعیان حساب می‌کردند. در این بازی‌ها ما از نظر نتیجه‌گیری در چند بازی خوب بودیم اما در نهایت از نظر تاکتیکی اصلا عملکرد منطقی نداشتیم. حتی در بازی‌هایی که به پیروزی رسیدیم ضعف خط دفاعی کاملا مشخص بود و بازیکنان در میانه زمین هماهنگی لازم را نداشتند و با این‌که ما تیم خوبی را مقابل آلمان‌ها داشتیم از بازی‌ها حذف شدیم. اکثریت هواداران با کناره‌گیری مارادونا موافق بودند اما هنوز هم کسانی هستند که خواهان ادامه کارش در آرژانتین هستند. اما این تصمیم فدراسیون فوتبال درست بود چون او شانس خودش را در این 2 سال آزمایش کرد و حالا نوبت سرجیو باتیستا است تا تیم را هدایت کند. ما در این بازی‌ها ضعف را در تمام مناطق زمین شاهد بودیم و این بازی‌ها فرصت طلایی برای آرژانتین بود که از دست رفت. ما بهترین بازیکنان جهان را در اختیار داشتیم و می‌توانستیم قهرمان جهان شویم.»

به گفته منابع آگاه کناره‌گیری مارادونا پشت پرده‌های فراوانی داشته و گذشته از نتایجی که تیم در آفریقای جنوبی گرفت، مارادونا خواهان تغییراتی در تیم مربیگری بود که مورد توافق فدراسیون قرار نگرفت. اما با تمام اینها آردیلس بازگشت مارادونا به این پست در سال‌های آینده را غیرممکن نمی‌داند و معتقد است مارادونا خواهان ادامه کار با تیم بود: «او علاقه زیادی به این کار داشت و حداقل می‌خواست برای 4 سال دیگر در تیم باقی بماند. اما مصالحه با فدراسیون و اجرای خواسته‌های آنها هم کار ساده‌ای نبود و تغییر برخی از مربیان در تیم مربیگری برایش مساله‌ای اساسی بود. البته برخی هنوز هم از امکان بازگشت او می‌گویند و این در فوتبال غیرقابل پیش‌بینی آرژانتین امر غیرممکنی نیست.»

آینده برای مارادونا مشخص نیست او در دهه 1990 دو دوره مربیگری ناموفق در تیم‌های راسینگ کلاب و تکستایل ماندیوس داشت و همین دوره‌های کوتاه مربیگری نشان داد او شخصیت لازم برای دوام در تیمی را ندارد. به نظر آردیلس شاید حالا زمان آن رسیده باشد که مارادونا کفش‌هایش را واقعا آویزان کرده و برای مدتی از فوتبال فاصله بگیرد هر چندکه تایید می‌کند ذهنیت غیرقابل پیش‌بینی مارادونا می‌تواند هر چیزی را ممکن کند. ما در زمان بازیگری دوستان صمیمی بودیم و من هنوز او را یکی از دوستانم می‌دانم و با این نگاه خوشحالم که او برای جام جهانی بعد دیگر مربی تیم ملی نیست. حضور روی نیمکت تیم ملی مستلزم شرایط فیزیکی و روحی خوبی است چون فشار فوق‌العاده‌ای را باید تحمل کنید. من نگران سلامتی او در این مدت بودم و شاید بهتر باشد که او برای مدتی استراحت کند.

سابقه کار او به عنوان مربی در باشگاه‌ها ضعیف بود و تصور نمی‌کنم باشگاه‌های خوب جهان خواهان او باشند. شاید او برای مربیگری تیم ملی گزینه بهتری بود اما برای حال حاضر نمی‌‌توان در مورد حذف کامل او از مربیگری ملی در آینده اظهار نظر کرد.

اما گذشته از نتایج بازی‌های جام جهانی مسائل دیگری هم در اخراج محترمانه مارادونا دخالت داشت. او در حین مذاکرات با فدراسیون فوتبال آرژانتین راهی ونزوئلا شد تا با دوست قدیمی‌اش هوگو چاوز ملاقات کند و در این میان با یکی از شبکه‌های تلویزیونی آرژانتین هم مصاحبه‌ای داشت. به ظاهر این مسائل نباید تاثیری در کار مربیگری او داشته باشد ولی همین رفتار او کنار گذاشته شدنش را از تیم ملی قطعی کرد. او در گفتگوی تلویزیونی‌اش اشاره کرد کوچک‌ترین تغییر جزیی در تیم مربیگری می‌تواند به کناره‌گیری منجر شود. حتی این سخنان هم دلیل اخراج او نبود بلکه انتخاب شبکه تلویزیونی تیک اسپورتز همه چیز را عوض کرد. او با برنامه «نمایش فوتبال» گفتگو کرد که مجری آن کسی جز اسکار روگری نبود. روگری تا قبل از سال جاری هرگز تجربه کار در تلویزیون را نداشت. او انتخاب اول مارادونا برای حضور در کنارش در جام جهانی بود اما با مخالفت فدراسیون فوتبال شانس این کار از روگری گرفته شد ودرعوض او مجری ورزشی این شبکه تلویزیونی خصوصی آرژانتین شد و وقتی به عنوان مجری به آفریقای جنوبی سفر کرد تنها مجری بود که اجازه داشت تمرین تیم را از نزدیک تماشا کند.اما شبکه‌ای که روگری در آن کار می‌کند و مارادونا با آن گفتگوی اختصاصی در مورد آینده مربیگری‌اش داشت سابقه درگیری با فدراسیون و دولت آرژانتین را دارد و در سال 2009 گراندانو رئیس30 ساله فدراسیون فوتبال آرژانتین یک هفته بازی‌های لیگ را به تعویق انداخت و قرارداد پخش تلویزیونی بازی‌ها را که با شبکه تیک منعقد شده بود پاره کرد و آن را به شبکه‌های تلویزیونی دولتی فروخت. از آن پس، این شبکه بشدت مخالف سیاست‌های فدراسیون بوده و مارادونا هم تلاش کرد تا انتقاداتش را از تریبونی مخالف گفته باشد.

در بازگشت از بازی‌های جام جهانی هم زمانی که فرناندز کرشنر، رئیس‌جمهور آرژانتین مارادونا را در کنار سایر بازیکنان به ضیافت رسمی دعوت کرد مارادونا این دعوت را رد کرد و در عوض ترجیح داد اولین رئیس‌جمهوری که ملاقات می‌کند هوگو چاوز باشد.

اما انتخاب جدید فدراسیون به نظر منطقی می‌رسد. سرجیو باتیستا مربی است که جایگزین او شده و قرار است تیم نه‌چندان هماهنگ او را سروشکل دهد.

فدراسیون فوتبال آرژانتین تا پایان امسال به او فرصت داده تا صلاحیت خودش را برای احراز این پست نشان دهد و در صورت رضایت مدیران فدراسیون می‌تواند قرارداد دائم داشته باشد. او کارش را با پیروزی یک بر صفر مقابل ایرلند آغاز کرد و با حمایت بازیکنانی چون لیونل مسی، ماسکرانو و زالایتا توانست در بازی دوستانه در بوئنوس آیرس تیم ملی اسپانیا قهرمان بازی‌های جام جهانی را 4 بر یک شکست دهد. او با تیم ملی المپیک آرژانتین در بازی‌های پکن 2008 قهرمان و برنده مدال طلا شد اما نتیجه‌گیری ضعیفش در بازی‌های آمریکای جنوبی در سال 2009 و ششم شدن تیم آرژانتین از خاطر منتقدانش نرفته است.