نارضایتی سرمایه‌های فوتبال

دو برادری که از اسلامشهر با اتوبوس و مترو خودشان را به ورزشگاه رسانده بودند، نمی‌دانستند که قیمت بلیت ورزشگاه دو برابر شده است. فکرش را بکنید که هر کدام هزار تومان برای دیدن این مسابقه و تیم محبوبشان (استقلال)‌ همراه داشتند و البته مقداری برای بازگشت به خانه، همین آشنا تعریف می‌کند که شاهد حرف‌های درگوشی دو برادر بوده است، برادر بزرگ‌تر به برادر کوچک‌تر که در حدود 13 ساله بوده، می‌گوید پشت در می‌نشینم تو برو بازی را ببین، با کسی کاری نداشته باش و فقط بازی را تماشا کن، یک بلیت می‌خرند اما موقع خداحافظی شاهد ماجرا با اصرار، برادر بزرگ‌تر را هم دعوت می‌کند و یک بلیت برایش می‌خرد تا او هم بتواند بازی را ببیند، اما معلوم نیست از بین آن همه آدم که برای دیدن بازی آمده بودند چند نفر دیگر پشت درهای بسته ماندند یا اصلا به خاطر گران شدن بلیت، قید آمدن به استادیوم را زدند.

توجیه کاهش تعداد تماشاگران به دلیل برگزاری مسابقات در روزهای میانی هفته شاید سرپوش گذاشتن روی واقعیت باشد، تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها همیشه به آغاز رقابت‌های لیگ برتر در فصل تابستان رونق می‌بخشید، اما این فصل خبری از آن شور و هیجان نیست و باید علت را در جای دیگری جستجو کرد.

افزایش دوبرابری قیمت بلیت استادیوم‌ها خبری بود که خیلی زود از آن گذشتیم، اما تبعات آن شاید به مرور زمان مشخص شود. این افزایش بعید نیست که تعداد تماشاگران را نصف کند و برای ما که همیشه از تماشاگر به عنوان «سرمایه» یاد کرده‌ایم شکست بزرگی تلقی خواهد شد.

افزایش قیمت بلیت استادیوم‌ها به بهانه درآمدزایی برای باشگاه‌ها، جبران کم و کسری‌های مالی با فشردن جیب قشری است که اغلب کم‌درآمد و آسیب‌پذیرند. در حالی که می‌شد پیش از اصلاح قیمت بلیت استادیوم‌ها برای همسو شدن با تیم‌های حرفه‌ای، سایر راه‌های درآمدزا برای باشگاه‌ها را هموار کرد و بعد بتدریج با افزایش امکانات و سرویس‌دهی در استادیوم‌ها، قیمت بلیت را هم بالا برد.

عزیز محمدی، رئیس سازمان لیگ در مورد این تصمیم و انتقادهای مطرح شده در طول دو هفته گذشته از لیگ دهم به «جام‌جم» می‌گوید: طبق آیین‌نامه سازمان لیگ، هر سال اعضای هیات رئیسه موظف هستند قیمت بلیت استادیوم‌ها را پیشنهاد بدهند تا درباره آن تصمیم‌گیری و مصوب شود، ما چند سال به دلیل مسائل مختلف افزایش قیمت نداشتیم تا این که نمایندگان AFC برای بازدید به ایران آمدند. وقتی قیمت بلیت‌ها را دیدند تعجب کردند. در کشورهای آسیایی پایین‌ترین قیمت بلیت بالای 10 دلار است در حالی که بلیت در کشور ما غالبا یک دلار بود. بنابراین برای همسو شدن با تیم‌های حرفه‌ای و کمک به درآمدزایی باشگاه‌ها، تصمیم به افزایش قیمت گرفتیم.

وی می‌افزاید: ما این انتقادها را برای کاهش تعداد تماشاگر نمی‌پذیریم، چون 55 درصد ظرفیت ورزشگاه آزادی با بلیت دو هزار تومانی پر می‌شود و تنها در دو طرف جایگاه بهای بلیت 8 هزار تومان است. اما همه، بلیت 2 و 4 هزار تومانی را کنار گذاشتند و به 8 هزار تومانی اشاره می‌کنند. کسی که توان مالی زیادی ندارد، از بلیت 2 هزار تومانی استفاده می‌کند، ضمن این که در بیشتر شهرستان‌ها به جز بازی‌های خاص، قیمت بلیت 2 هزار تومان است.

رئیس سازمان لیگ برای نبود امکانات مناسب در ورزشگاه‌ها و نارضایتی تماشاگران برای پرداخت بهای بلیت با توجه به این کاستی‌ها هم پاسخی دارد. وی می‌گوید:‌ در هیچ جای دنیا امکانات بهداشتی به اندازه ظرفیت استادیوم نیست! ضمن این که سازمان لیگ در این زمینه به تنهایی نمی‌تواند کاری انجام دهد و به کمک سازمان تربیت بدنی، فدراسیون و باشگاه‌ها نیاز است. در همین استادیوم آزادی 20 میلیون تومان خرج سرویس‌های بهداشتی شده، اما تماشاگران بعضی اوقات فکر می‌کنند با خراب کردن آنها می‌توانند نتیجه را تغییر دهند و متاسفانه خرابی به بار می‌آورند.

عزیزمحمدی توضیح می‌دهد: باشگاه‌های ما برای درآمدزایی از امکاناتی که دیگر باشگاه‌های حرفه‌ای دارند، معمولا بهره‌مند نیستند. مثلا غیر از حق پخش تلویزیونی، حق کپی‌رایت ندارند، فروشگاه‌های اختصاصی برای فروش لوازمی با آرم باشگاه‌ها ندارند و چون استادیوم اختصاصی ندارند، از بلیت‌فروشی و سایر اقدامات درآمدزا در ورزشگاه بهره نمی‌برند، بنابراین افزایش قیمت بلیت با هدف کمک به باشگاه‌ها بوده و امیدواریم که رسانه‌ها هم به ما کمک کنند.

اما مدیران باشگاه‌هایی که طرفدار چندانی ندارند، به این قضیه جور دیگری نگاه می‌کنند. مدیرعامل یکی از تیم‌های لیگ برتری که امسال در لیگ یک مدیریت می‌کند و نمی‌خواهند نامی از او برده شود، به «جام‌جم» می‌گوید: این اقدام هم در راستای کمک به پرسپولیس و استقلال است. شاید یکی دو تیم شهرستانی مثل سپاهان و تراکتورسازی طرفدار دارند؛ اما سایر تیم‌های کم‌طرفدار اتفاقا ضرر می‌کنند، چون همیشه به زور دادن بلیت به هواداران و ناهار و امکانات رفت و برگشت، طرفدار را به ورزشگاه می‌کشانند و باید خودشان بلیت بخرند و از این طریق پول بیشتری بپردازند و متضرر شوند.

راه دیگری برای جبران ضرر ناشی از این تصمیم ناگهانی هست. سازمان لیگ می‌تواند مسابقات را درجه‌بندی کند. بازی‌های حساس و مهم را با همین قیمت‌ها بلیت‌فروشی کند و بازی‌های کم‌اهمیت را با تخفیف 50 درصدی؛ تا به این ترتیب راهی برای رفاه حال تماشاگران در نظر گرفته باشد، پیشنهادی که عزیزمحمدی می‌گوید شاید با گذشت زمان و در صورت نیاز بتوان به آن فکر کرد.