بافت‌های فرسوده نیازمند پشتوانه لازم برای نوسازی

بر این باورم که انبوه‌سازی در بافت‌های فرسوده باید به طور جدی پیگیری شود چرا که ساخت و ساز در شهرک‌های اقماری به دلیل آن که فاقد امکانات زیربنایی آب و برق و امکانات رفاهی از جمله فرهنگی ـ ورزشی است هزینه براست ولی ساخت و ساز در بافت‌های فرسوده به دلیل آن که زیربناها و خدمات شهری‌، آن موجود است هزینه کمتری دربرخواهد داشت. ضمن این که نوسازی بافت‌های فرسوده که نامقاوم در برابر زلزله است و خطرات جانی در پی دارد.

آثار تاریخی در این مناطق خیلی محدود است و اگر به مناطقی که در آن آثار تاریخی نداشته باشد اجازه تخریب می‌دهند و اگر هم داشته باشد با دادن طرحی از اطراف آن اجازه استفاده داده می‌شود.

یک مقدار مشکلات مالی وجود دارد که باید تجهیز منابع مالی شود. به هر حال بحث تملک املاک خیلی مهم است و بسیاری از کسانی که در این محدوده زندگی می‌کنند از نظر مالی دچار فقر هستند. مثلا فرض کنید در یک زمین 45 متری 23 متر در 3 طبقه ساخته شده و یک پله فلزی هم در بیرون آن، این سه طبقه را به هم وصل می‌کند و سه خانوار هم در آن زندگی می‌کنند. اگر شما بخواهید این خانواده‌ها را از آنجا بلند کنید تا بتوانید خانه را تخریب کنید، باید آن مالک را به گونه‌ای راضی کنید، چون او می‌گوید از محل زندگی سه خانوار در آنجا کرایه دریافت می‌کند یا سه خانوار در آنجا زندگی می‌کنند و شما نمی‌توانید با دادن معادل یک 45 متری وی را راضی به تخلیه کنید. در واقع باید سه واحد دیگر برای آنها در نظر بگیرید تا تعادل را برقرار کنید.

در سطح کشور 65 هزار هکتار بافت فرسوده وجود دارد و در تهران قسمتی که طرح برای آن تعریف شده بیش از 3 هزار هکتار است که منابع مالی بسیاری برای نوسازی آن نیاز است.