مشکلات مبتلایان به توهم اضافه‌وزن

1 ـ چقدر وزن و در چه مدت زمانی کم کرده‌اید؟

2 ـ آیا رژیم غذایی خود را تغییر داده‌اید؟

3 ـ‌ آیا اشتهای شما تغییر کرده است؟

4 ـ آیا احساس اضطراب و نگرانی می‌کنید؟

5 ـ هیچ وقت عمداً اقدام به استفراغ نکرده‌اید؟

6 ـ آیا بیش از اندازه عرق می‌کنید؟

از روی پاسخ‌هایی که بیمار به سوالات می‌دهد معلوم می‌شود که این خانم دچار بیماری بولیمی شده است.

این بیماری اغلب خانم‌های جوان را در سنین بین 25 ـ 17 سالگی گرفتار می‌کند. نسبت گرفتاری زنان به مردان 10 به یک است.

معمولا همراه با آن اختلالات روانی دیگری نیز وجود دارد. افراد مبتلا به این بیماری پس از غذا خوردن با استفراغ عمدی غذا را برمی‌گردانند یا آن که برای مدتی چیزی نمی‌خورند یا از مسهل‌ها استفاده می‌کنند.

بنابراین وزن آنها بشدت کاهش می‌یابد و در خانم‌ها قاعدگی‌ها نامنظم می‌شود.

استفراغ‌های پیاپی در این افراد می‌تواند باعث از بین رفتن دندان‌ها و کمبود پتاسیم شود که می‌تواند خطرناک باشد. در این افراد باید سطح الکترولیت‌ها، آهن خون، هورمون‌های تیروئید، عملکرد کلیه و کبد مورد ارزیابی آزمایشگاهی قرار گیرد. تشخیص و شناخت زودهنگام این بیماری به مزمن شدن آن و پیشگیری از بروز اثرات مخرب بعدی کمک بسزایی می‌کند.

1 ـ درمان این بیماران را می‌توان به صورت سرپایی انجام داد، اما اگر کاهش وزن بسیار شدید باشد و خانواده بیمار همکاری لازم را نداشته باشند و افسردگی شدید و خطر خودکشی وجود داشته باشد بیمار نیازمند بستری است.

2 ـ خانواده بیمار باید رابطه خوبی با وی برقرار کرده و مراقبت از او را جدی بگیرند.

3 ـ وزن بیمار باید به نقطه‌ای بین وزن ایده‌آل و انتظار ذهنی فرد مبتلا برسد.

4 ـ رژیم غذایی این افراد باید یک رژیم 3000 کالری باشد به گونه‌ای که از همه گروه‌های غذایی در آن به کار رفته باشد.

5 ـ‌ بیماری‌های روانی زمینه‌ای نیز باید تحت درمان قرار گیرند.

6 ـ ‌افرادی که دارای افسردگی نیز هستند از درمان‌های دارویی ضدافسردگی هنگام رژیم درمانی سود می‌برند.

7 ـ بیمار و خانواده او باید به طور مداوم در طول بیماری مورد حمایت قرار گیرند و بهتر است در فواصل منظم روز، پیشرفت بیمار مورد ارزیابی قرار گیرد.

 دکتر کیوان رضوانی