لزوم برنامه‌ریزی نرم‌افزاری برای منابع آب

این صنعت، اما در سراسر جهان سالانه بیش از یکصد میلیارد دلار درآمد دارد. بدیهی است که حکومت‌‌ها در پارادایم ارتقای کیفیت آب آشامیدنی سالم نقشی اساسی داشته و باید امکاناتی ایجاد کنند تا مردم قادر به استفاده از آب تصفیه شده لوله‌کشی در منازل خود باشند. هم اینک شرکت‌های خصوصی توزیع و فروش آب‌های معدنی بطری شده در کشورهای در حال توسعه، راهبرد دزدی آب از خدمات آب دولتی در کشورهای فاقد آب لوله‌کشی سالم را در دستور کار خود داشته و لذا آب آشامیدنی را به چالشی سترگ و دغدغه‌ای جدی مبدل کرده‌‌اند.

اصولا یکی از معیارهای پست مدرن عملکرد دموکراسی در گفتمان چگونگی شیوه حفظ و تقسیم ثروت‌های طبیعی ملی عینیت می‌یابد.

واقعیت آن است که مدیریت، حفظ و صیانت از منابع آب در ایران که منطقه‌‌ای خشک و با میزان بارندگی سالانه آن کمتر از متوسط جهانی است تنها به سدسازی و به کارگیری سخت‌افزار و فناوری‌های موجود محدود نشده و لذا پیش‌نیاز اساسی آن مشخص شدن جایگاه خطیر و ارزش اقتصادی آب است. آب یک منبع تجدیدناپذیر و بدون جایگزین بوده و در مصرف آن نه‌تنها رعایت تمامی معیارهای بهینه برای حداکثر بهره‌برداری از آن لازم است که باید پس از مصرف نیز به منظور بازگشت آن به چرخه مجدد مصرف برنامه‌ریزی کرد. علاوه بر آن نقش عمومی و فراگیر آب هرگونه برنامه‌ریزی در مورد آن را بدون یک اراده همگانی و همکاری میان بخشی ناممکن می‌کند و هرچند آب پدیده‌ای اجتماعی (و نه سیاسی)‌ است، ولی دولت‌ها موظفند آب شرب مورد نیاز جوامع تحت مدیریت خود را تامین کنند.

وزارت نیرو بر تشکیل شورای عالی آب به عنوان یک نهاد سیاستگذاری و برنامه‌ریزی در بخش آب تاکید داشته و اساسا تشکیل آن را یک امر راهبردی در این زمینه می‌داند. از طرفی عضویت نمایندگان بخش‌های درگیر در تولید و مصرف آب در این شورا می‌تواند به یک وحدت رویه در این زمینه منجر شود و از ناهماهنگی‌ها و اتلاف سرمایه‌گذاری‌ها جلوگیری کند.

آب بیش از آن که به برنامه‌ریزی‌های سخت‌افزاری محتاج باشد به برنامه‌ریزی‌های نرم‌افزاری و ارتقای فرهنگ عمومی نیازمند است، پس برای تغییر سطوح افکار عمومی در این باب به دلیل دشواری‌های موجود باید برنامه‌ریزی‌ها دقیق و هماهنگ باشد تا ثمربخش باشد.