آرای مردم آمریکای لاتین در گزارش اکونومیست: خصوصی سازی عامل تشدید فقر و نابرابری است
جام جم آنلاین : علی رغم دشواری های بسیار ، بیشتر مردم امریکای لاتین هنوز دموکرات هستند ، اما از سیاستمداران خود راضی نیستند و به نهادهای خود
اکثریت مردم امریکای لاتین دموکرات هایی معتقد هستند اما از شیوه کار نهادهای دموکراتیک خود سرخورده اند.
علاوه بر این هر روز که می گذرد ضدیت آنان با ایالات متحده امریکا بیشتر می شود.
در حالی که بیشتر آنان معتقدند که اقتصاد بازار تنها راه کامیابی و رفاه است به بعضی از جنبه های بازار آزاد مانند خصوصی سازی اصلا اعتقاد ندارند و روز به روز نسبت به آن بی اعتمادتر می شوند.
این ها بعضی از نتیجه گیری های تازه ترین نظرسنجی ها در منطقه است که اکونومیست آنها را منتشر کرده است .
این نظرسنجی ها در 17 کشور امریکای مرکزی و جنوبی انجام شده و سازمانی در شیلی نیز از سال 1996 هر سال مرتبا این کار را انجام داده است.
نتایج امسال زمینه هایی برای امیدواری برای دموکرات ها و دلایل فراوان دیگری برای نگرانی را نشان می دهند.
با وجود این که در پنج سال گذشته مجموع درآمد سرانه در منطقه رشد نکرده ، از هر دو نفر از مردم امریکای لاتین یک نفر همچنان یک دموکرات متعهد باقی مانده است .
فقط یک نفر از هر پنج نفر معتقد است که شاید یک دولت اقتدارگرا بتواند موفق تر عمل کند.
فقط اکثریت مردم پاراگوئه داشتن دولتی اقتدارگرا را ترجیح می دهند.
از سال 1996 حمایت از دمکراسی در هفت کشور منطقه افزایش یا به میزان بسیار کمی کاهش یافته است اما در ده کشور حمایت از دمکراسی به میزان چشمگیری کم شده است.
نظرسنجی ها نشان می دهد تقریبا یک نفر از هر 4 نفر از مردم امریکای لاتین به طور بالقوه افرادی اقتدارگرا هستند.
اما نظرسنجی های امسال اندکی دلگرم کننده تر از نظرسنجی های سال گذشته است حمایت از دمکراسی در آرژانتین افزایش یافته که به احتمال فراوان به دو علت است : شروع رهایی از بحران و فروپاشی اقتصادی سال 2001 و محبوبیت «نستور کرچنر» رئیس جمهوری.
فقط در دو کشور کوچک منطقه یعنی اروگوئه و کاستاریکا می توان وضع دمکراسی را مستحکم به حساب آورد.
چهارپنجم مردم اروگوئه از دمکراسی حمایت می کنند اگرچه 71 درصد از آنان می گویند وضع اقتصادی کشور بد است .
اقتصادی این کشور که تحت تاثیر بحران اقتصادی آرژانتین با مشکلات فراوانی مواجه شده بود ، بتازگی کم کم رو به بهبود نهاده است.
تعداد افرادی که می گویند درآمدشان آنقدر نیست که بتوانند نیازهای اساسی خود را تامین کنند و با مشکلات فراوان اقتصادی مواجه اند ، یعنی نشانه علنی فقر ، بشدت افزایش یافته است .
این عدم رضایت بی شک نشاندهنده سرخوردگی و یاس تعداد روزافزون تحصیل کرده های بی کار این کشورها و ناشی از این احساس است که دمکراسی با سرعتی که باید به ایجاد جامعه ای عادلانه تر منجر نشده است .
با این حال درآمد تنها عامل تعیین کننده حمایت از دمکراسی نیست زیرا در شیلی و برزیل که وضع اقتصادی بهتری دارند ، حمایت از دمکراسی مثلا از کشورهای فقیرتر پرو و هندوراس ، کمتر است .
اما آنچه که تقریبا در همه جا به وضوح دیده می شود مخالفت آشکار با خصوصی سازی است که از نظر تقریبا همه مردم عامل افزایش فقر و نابرابری و بی عدالتی است .
نکته اساسی دیگر افزایش بی علاقگی و نفرت به امریکا در این کشورها است در سال 2000 در مکزیک و امریکای جنوبی نظر 67 درصد پاسخ دهندگان نسبت به امریکا «خوب» یا «خیلی خوب» بود این رقم به 53 درصد کاهش یافته و 39 درصد نیز حالا اعتراف می کنند که نظرشان نسبت به امریکا بد یا خیلی بد است در حالی که این رقم در سال 2000 فقط 18 درصد بود.
مردم امریکای مرکزی از این جهت با همسایگان دیگر خود تفاوت هایی دارند: نظر 76 درصد آنان نسبت به ایالات متحده مساعد است که نسبت به 80 درصد سال 2000 چهار درصد کمتر شده است.
مردم امریکای لاتین به طور کلی نسبت به سیاستمداران خود بی اعتماد هستند و همواره به دیده تحقیر در آنان نگریسته اند اما تا این اواخر آنان به نهادهایی مانند کلیسای کاتولیک ، رسانه ها و تا حد کمتری ، به نیروهای مسلح اعتماد داشتند.
حالا اعتماد مردم به این نهادها بمراتب کمتر شده است اما عجیب است که پلیس دیگر بشدت سال 1996 از نظر مردم این منطقه منفور نیست .
شاید علت این امر کاهش میزان جنایات و خلافکاریها باشد حدود 28 درصد پاسخ دهندگان نیز تصور می کنند در زمینه کاهش فساد پیشرفت هایی حاصل شده است.
این خوش بینی نسبت به کم شدن فساد در مردم کشورهای کلمبیا ، نیکاراگوآ ، شیلی و اروگوئه بیشتر است.
