حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
کرمرضایی، استعدادی که فرصت ظهور نیافت
سیزده روز تعطیلات نوروز که تمام شد خدا را شکر کردیم که چه خوب امسال عید کسی از هنرمندان دار فانی را وداع نگفت اما 14 فروردین که شد اولین خبر بد رسید؛ رضا کرمرضایی درگذشت. بازیگری که سالهای سال تلاش کرده بود نقشهایی را که در تئاتر، سینما و تلویزیون به او واگذار میشد به بهترین شکل ممکن بازی کند. آنهایی که به سینمای متفاوت علاقهمند هستند حتما بازی خوب او را در فیلم نرگس ساخته رخشان بنیاعتماد به یاد دارند او در این فیلم در کنار ابولفضل پورعرب و فریماه فرجامی یکی از بهترین نقشهایش در بعد از انقلاب را بازی کرد.
فیلم نرگس را برای نمونه مثال آوردیم چون سالها بود که کرمرضایی به خاطر بیماری نمیتوانست فعالیت زیادی در عرصه بازیگری داشته باشد به همین دلیل بیشتر روی نوشتن و ترجمه متمرکز شد. بیماری زنده یاد کرمرضایی حدیث مفصلی دارد. همین بیماری بود که نگذاشت بیشتر استعداد این بازیگر بروز کند.کرمرضایی در سال 1339 برای تحصیل در رشته تئاتر عازم مونیخ در کشور آلمان میشود اما مدت زیادی از عزیمت او به مونیخ نمیگذرد که تصادف میکند و در بیمارستان بستری میشود. تصادف باعث میشود که بدن او ماهها در آتل پیچیده شود. تنها دوست او در این شهر اسماعیل شنگله بوده که بعد از با خبر شدن از تصادف او به ملاقاتش میرود و مراقبت از او را به عهده میگیرد. تصادف در آلمان باعث شد تا کرمرضایی تحصیل را نیمهکاره رها کند و به ایران برگردد اما جسم او دیگر با او همکاری چندانی نکرد تا او بتواند نقشهای بزرگی که در انتظارش بودند را بازی کند. هر چند او با همین جسم نحیف در فیلمهایی مانند آواز تهران، میخواهم زنده بمانم، در کمال خونسردی، آقای شانس، سالاد فصل،
مجنون لیلی و... و همچنین سریالهایی مانند سربداران ایفای نقش کرد.
مرحوم کرمرضایی در سال 1316 در کرمانشاه به دنیا آمد و در 14 فروردین 1389 در سن 72 سالگی از دنیا رفت. نامش جاویدان باد.
گفت و گو
