افراد دارای شماره عینک بالا و بیماران دیابتی در تهدید آب سیاه

دکتر محمود جباروند، فوق‌تخصص چشم، بیماری آب سیاه را یکی از شایع‌ترین علل نابینایی در جهان عنوان کرد و گفت: آب سیاه بیماری است که در آن عصبی که چشم را به مغز متصل می‌کند (عصب بینایی) صدمه می‌بیند. این بیماری در موارد شدید منجر به نابینایی می‌شود و عمدتا افراد مسن را گرفتار می‌کند.

وی با اشاره به روند ابتلا به این بیماری اظهار کرد: به فشار چشم موجود در داخل کره چشم، فشار داخل چشمی گفته می‌شود که افزایش فشار داخل چشمی خطر ابتلا به آب سیاه را افزایش می‌دهد، در قسمت جلوی چشم، فضایی وجود دارد که به اتاق قدامی مرسوم است و مایع شفافش به طور دائم وارد این فضا شده و از آن خارج می‌گردد که تغذیه بخشی از چشم را به عهده دارد. زمانی که خروج مایع از چشم کم باشد، فشار داخل چشمی بالا می‌رود؛ در نتیجه این فشار بالا می‌تواند به عصب بینایی صدمه بزند.

رئیس بیمارستان فارابی با بیان این که آب سیاه سارق بی‌سر و صدای بینایی است که مراحل پیشرفت آن به آهستگی صورت می‌گیرد، افزود: تا مراحل پیشرفته، این بیماری هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند، تنها در مراحل پیشرفته که عصب بینایی آسیب شدید و غیرقابل جبران دیده باشد، موجب تاری دید می‌شود.

این فوق‌تخصص چشم، آب سیاه حاد زاویه بسته را نوعی دیگر از گلوکوم عنوان کرد و افزود: نوع نادری از آب سیاه وجود دارد که علائم شدید و ناگهانی ایجاد می‌کند و به درمان فوری نیاز دارد. در این حالت درد شدید و ناگهانی چشم همراه با کاهش دید، قرمزی چشم، سردرد، تهوع و استفراغ وجود دارد که بین ایرانیان و بخصوص افراد دوربین و مسن نسبتا شایع است.

دکتر جباروند خاطرنشان کرد: افراد بالای40 سال (بخصوص در زنان)، سابقه ضربه شدید چشمی، ابتلای یکی از افراد خانواده به آب سیاه، مصرف طولانی قطره‌های کورتون چشمی، شماره بالای عینک، ابتلا به دیابت یا پرفشاری خون در معرض ابتلا به آب سیاه هستند و در سال یک بار باید به چشم پزشک مراجعه کنند. این فوق‌تخصص چشم تاکید کرد: بیماری آب سیاه در تمام زندگی فرد با وی خواهد بود . هر میزانی از آسیب عصب بینایی که در زمان تشخیص وجود داشته باشد، غیرقابل برگشت بوده و هدف از درمان این بیماری جلوگیری از آسیب بیشتر و نابینایی است. به همین دلیل باید فشار داخل چشم را تا حدی که مانع آسیب بیشتر شود، کاهش داد.