دستکش‌های سوراخ خطرناک‌تر از نداشتن دستکش است

وی تماس با گرد وغبار دیوار و وسایل را عاملی برای تشدید اگزماهای پوستی عنوان کرد و یادآور شد: در نتیجه زخمی شدن پوست احتمال بروز عفونت آن افزایش می‌یابد.

این عضو هیات علمی دانشگاه با بیان این که میزان و شدت بروز عوارض بر حسب طول مدت تماس، غلظت ماده پاک‌کننده و حتی نوع پوست افراد متفاوت است، افزود: عوارض در افرادی با پوست‌های حساس‌تر بیشتر است.

دکتر داوودی از عوارض گاز کلر متصاعد شده از وایتکس (آب ژاول) را سوختگی‌های پوستی و بثورات جلدی به دلیل آکنه دانست و گفت: بهترین شیوه برای پیشگیری از عوارض پوستی ناشی از محلول‌های شوینده و پاک‌کننده، استفاده از دستکش‌های پلاستیکی دو لایه یا استفاده همزمان از دو دستکش نخی و پلاستیکی است.

وی ورود آب به داخل دستکش را (از طریق ایجاد سوراخ) عاملی برای بروز ضایعات پوستی عنوان کرد و افزود: ضرر ناشی از نفوذ رطوبت و مواد شوینده و پاک کننده به داخل دستکش آسیب دیده به مراتب بیشتر از استفاده نکردن از دستکش است. این متخصص بیماری‌های پوست و مو با بیان این که در مراحل ابتدایی می‌توان با چرب نگهداشتن پوست از بروز عوارض کاست، گفت: مواد شوینده و پاک کننده چون آب ژاول (وایتکس)، جوهر نمک و وسایلی مانند سیم ظرف شویی و برس همگی از موارد آسیب رسان به پوست دست به شمار می‌آیند.