گازهای متراکم در کهکشان‌های مافوق درخشان‌

بیشترین میزان فعالیت مادون قرمز که تاکنون شناخته شده، مربوط به فعل و انفعال بین کهکشان‌هاست و تصویربرداری نوری این حقیقت را نشان می‌دهد که بسیاری از سیستم‌های مافوق درخشان در برخورد با یکدیگر به وجود می‌آیند.

هنوز مکانیسم فیزیکی که باعث افزایش میزان درخشندگی می‌شود بخوبی درک نشده است.

آیا چنین فرآیندی در سطح پایین‌تر در کهکشان ما جریان دارد یا خیر؟

یکی از منابع اولیه تولید انرژی یکپارچه در کهکشان‌ها، شکل‌گیری ستاره است و در تمام کهکشان‌های فوق درخشان علائمی از شکل‌گیری ستاره‌های بزرگ و قدرتمند وجود دارد.

براساس مطالعه تیمی از اخترشناسان، مشخص شد جریانی که به این اتفاق منجر می‌شود، در نتیجه میزان بالای ابرهای متراکم گاز در شیء بوده. و این انبوه گازهای متراکم شاید در نتیجه برخورد 2شیء باشد.

پیش از این محققان به این استدلال رسیده بودند که اشعه‌های ایکس سیاهچاله‌های هسته‌ای، با استفاده از افزایش شیمیایی مولکول‌های گاز که شکل‌گیری ستاره را تسهیل می‌کنند، مسوول این اتفاق هستند.

این نتایج براساس تحلیل 34 کهکشان درخشان مادون قرمز به دست آمده است.

این نمونه‌ها شامل گازهای متراکمی است که شامل 1000 تا حدود 100میلیون مولکول در سانتی‌متر مکعب است.

بعضی از نتایج این آزمایش پیش از این هم به اثبات رسیده بود. چیزی که در این تحقیق جدید بود، رشد و شکل‌گیری سریع‌تر ستاره‌ها به وسیله گازهای چگال‌تر است.

تحقیقات جدید به شکل متقاعدکننده‌ای نشان می‌دهد دیگر مکانیسم‌های پیشنهادی مانند افزایش نسبت ترکیبات شیمیایی در میزان درخشندگی سیستم، اهمیت پایین‌تری دارند.

ترجمه‌ها: آتنا حسن‌آبادی
منابع: Phyorg