پایان تلخ اولین صعود جهانی فوتبال ما

رسیدن تیم ملی نوجوان ایران به مرحله یک هشتم نهایی اولین صعود ایران در رقابت‌های جام جهانی است، صعودی که هر چند پایان تلخی داشت و به حذف ما در مقابل اروگوئه انجامید، اما نه چیزی از ارزش‌های سر مربی این تیم کم کرد و نه چیزی از ارزش‌های نوجوانانی که با عشق و علاقه در زمین فوتبال دویدند تا هم بر بام آسیا بایستند و هم در آفریقا اولین صعود جهانی فوتبال مان را به نام خودشان ثبت کنند.

باخت به اروگوئه تلخ بود، هم برای ما و هم برای بازیکنانی که جوانمردانه بازی کردند و در تمام دقایق بازی چیزی از حریف کم نداشتند.اما به هر حال این باخت با باخت‌های دیگر یک تفاوت اساسی داشت، این بار تیم ما خوب بازی کرد و امید را در دل همه روشن ساخت امید به فردایی که همین نوجوانان در فوتبال ایران رقم خواهند زد.

اعضای تیم ملی نوجوانان ایران از آفریقا که برگردند باید با این تیم خداحافظی کنند و به تیم جوانان وارد شوند، آنها با کوله باری از تجربه حالا گزینه‌های مناسبی برای سرمایه‌گذاری هستند.

مزد عشق

تا قبل از آن که به‌عنوان مربی تیم ملی نوجوانان ایران انتخاب شود، مردم فوتبال دوستی که اسم‌های مربیان و بازیکنان ریز و درشت لیگ برتر را حفظ بودند وحاشیه‌های زندگی آنها را فوت آب کمتر شناختی از او داشتند.کسی او را نمی‌شناخت و اگرمثلا مهدی مهدوی‌کیا در برنامه‌ای زنده از او نامی می‌برد، خیلی‌ها فکر می‌کردند که مراد گوینده حمید علیددوستی است.

همین الان هم اگر نام او را در مرور گری چون گوگل جستجو کنید، می‌بینید که نتایج جستجو بیش از آن‌که به او مربوط باشد به ترانه علیدوستی بازیگر سنمای ایران و دختر حمید علیدوستی مربوط است.

با این حال اما در تمام این سال‌هایی که خیلی‌ها او و امثال او را نادیده گرفته بودند، علی دوستی در حال کار کردن بود و زحمت کشیدن.مزد زحماتش را هم برخلاف سایر همکارانش به شیوه‌های دیگری گرفته بود.

او نه شهرت زیادی داشت و نه می‌خواست به چنین شهرتی دست پیدا کند،او عاشق کارش بود و به همین خاطر است که حالا وقتی به تیم‌های لیگ برتری ایران نگاه می‌کند، در هر تیمی ستاره‌هایی را می‌بینید که زمانی شاگرد او بوده‌اند.

گل سر سبد شاگردان او مهدی مهدوی کیا است که بیش از 100بازی ملی دارد و بیش از 10 سال است که در فوتبال آلمان دوام آورده و با ثبات بازی می‌کند.

همان مهدوی‌کیایی که لحظه گل زدنش به تیم ملی آمریکا بهترین لحظه عمر علی‌دوستی بوده است. مربی دیروز و رفیق امروز ستاره‌هایی که از کودکی و نوجوانی با او آشنا شده‌اند و کارشان را زیر دست او آغاز کرده‌اند.

علی دوستی نوجوانان ایران را بعد از سال‌ها به بام آسیا برد و در جام جهانی هم با شاگردانش نمایش خیره‌کننده‌ای داشت. او که تنها 44 سال دارد جایگاهش در فوتبال ایران خیلی بیشتر از این حرف‌هاست اما او علی دوستی است و عاشق کار کردن در فوتبال پایه است، برای او خیلی چیز‌ها مهم نیست، جز فوتبال پایه. دوستی حالا مزد زحمات سال‌های سال تلاشش را گرفته است.

ستاره‌هایی از جنس طلا

نسل جدیدی در ورزش ایران دارد شکل می‌گیرد.این را می‌شود از نتایجی که تیم‌های والیبال، بسکتبال و فوتبال ما (این یکی در رده نوجوانان) به دست آورده‌اند فهمید، این نسل کار‌هایی را دارد انجام می‌دهد که تا پیش از این در ورزش ما سابقه نداشته است. قهرمانی با اقتدار تیم ملی بسکتبال ایران در آسیا و قبل از آن درخشش ستاره‌های جوان این تیم در رقابت‌های المپیک نشان می‌دهد که این نسل حرف برای گفتن دارد.

در والیبال هم وضع به همین منوال است، اگر زمانی رودرویی با قدرت‌های بزرگ والیبال جهان برای ما یک خواب و خیال بود، حالا تیم‌های ما در سطوح مختلف، جلو این تیم‌ها ظاهر می‌شوند، خوب بازی می‌کنند و البته خوب هم نتیجه می‌گیرند.

در فوتبال اما انگار در ابتدای راه قرار داریم؛ راهی که برای ما از قهرمانی در رقابت‌های جام آسیا شروع شد و به جام جهانی فوتبال و صعود ما به عنوان سر گروه به مرحله یک هشتم نهایی انجامید.

تیم ملی فوتبال زیر 17 سال ایران ستاره‌هایی را دارد که اگر مورد توجه قرار بگیرند و روی آنها سرمایه‌گذاری شود، می‌توانند کار‌هایی را انجام دهند که تا پیش از این برای ما رویایی بیش نبوده است.

به همین ستاره‌هایی که حالا در عرصه بسکتبال آسیا آقایی می‌کنند، توجه کنید. کسانی مثل حامد حدادی، نیکخواه‌آزاد، کامرانی و... همه و همه بازیکنانی هستند که فعالیت‌هایشان را از تیم‌های پایه آغاز کرده‌اند و با برنامه‌ریزی خوب فدراسیون بسکتبال حالا به جایی رسیده‌اند که تیمی مثل چین با همه ستاره‌هایش در مقابل آنها چاره‌ای جز تسلیم شدن ندارد. حتی اگر در خانه میزبان بازیکنان تیم ملی ما باشد.

نوجوانان فوتبال ایران هم با بازی‌های خوبشان در جام جهانی نشان دادند که می‌توانند امید‌های خوبی برای آینده فوتبال ایران باشند. آنها هلند را در مرحله گروهی شکست دادند. هلندی که مدارس فوتبالش در جهان زبان زد است و تیم‌های پایه اش همیشه حرفی برای گفتن داشته‌اند. آنها به مرحله یک هشتم پایانی جامی صعود کردند که تیم‌های کشور‌هایی مثل برزیل، هلند و... از رسیدن به آن عاجز بودند. نام ستاره‌هایی مثل صادقیان، صادقی، علیشاه، شیرازی، لطفی، یگانه، گودرزی، حیدری و... را باید به خاطر سپرد. آنها اگر مورد توجه قرار گیرند باز هم می‌تواند این موفقیت‌ها را تکرار کنند.

معدن الماس

یکسال قبل از برگزاری رقابت‌های جام جهانی 1986 مکزیک،جام جهانی فوتبال نوجوانان اولین دوره برپایی‌اش را در کشور چین تجربه کرد.

نوجوانان تیم‌های پایه جهان که جواز ورود به این رقابت‌ها را کسب کرده بودند در چین به مصاف هم رفتند تا نخستین قهرمان این رقابت‌ها مشخص شود. جام اولین دوره رقابت‌های نوجوانان جهان به کشور آفریقا رفت تا نیجریه به عنوان اولین فاتح این رقابت‌ها نام بگیرد.

از آن سال به بعد تا امروز این رقابت‌ها به صورت منظم برگزار شده و به معدن الماس فوتبال جهان تبدیل شده است. طی این مدت ستاره‌های بیشماری از طریق این جام به حهان فوتبال معرفی شده‌اند. از بوفون و دل پیرو گرفته تا رونالدو، رونالدینیو، آدریانو، مسی و این اواخر دوس سانتوز.

نکته جالب این جام این است که نه تنها از قاره کهن آسیا کارش را شروع کرده، بلکه برخلاف جام جهانی بزرگسالان،یک تیم آسیایی هم توانسته جام این بازی‌ها را به کشورش ببرد.تیم ملی عربستان در سال 1989توانست با ستاره‌هایی مثل محمدالدعایه فاتح این جام شود.

نوجوانان جهان فوتبال هر دوسال یکبار به مصاف هم می‌روند و رقابت‌های جالبی را رقم می‌زنند. این رقابت‌ها اگرچه تماشاگران زیادی را به ورزشگاه‌ها نمی‌کشاند اما نگاه بسیاری از مربیان و آژانس‌های نقل و انتقال بازیکنان را به خودش جلب می‌کند.

ستاره‌هایی که در این جام می‌درخشند، خیلی زود از تیم‌های مطرح اروپایی سر در می‌آورند و چند سال بعد به بازیکنانی شناخته شده در سطح اول فوتبال جهان تبدیل می‌شوند. خیلی‌ها که مثلا فرانچسکو توتی را با بازی‌هایش در تیم رم و تیم ملی ایتالیا شناخته‌اند، ممکن است ندانند که توتی هم محصول درخشش در همین جام است. همان‌طور که سسک فابرگاس از همین جام به دنیای فوتبال معرفی شد و دروازه بانی مثل کاسیاس با حضور درون دروازه تیم ملی نوجوانان اسپانیا توانست اولین موفقیت‌های ملی‌اش را در همین جام تجربه کند.

به غیر از نسلی که در جام‌های جهانی 86 ، 90 و تا حدودی 94 به میدان رفتند، در جام‌های بعدی بسیاری از ستاره‌های تیم‌های ملی آرژانتین، برزیل، اسپانیا، هلند، ایتالیا، نیجریه، غنا، آلمان و... قبل از حضور در رقابت‌های جهانی بزرگسالان تجربه حضور در رقابت‌های نوجوان را داشته‌اند و این نشان می‌دهد که چرا فیفا تصمیم گرفت رده سنی نوجوانان را هم ببیند و برای آنها یک جام جهانی خاص برگزار کند.