ژاله صادقیان: استعداد و علاقه پایه آموزش است

ژاله صادقیان ، گوینده پیشکسوت رادیو یکی از مدرسان باشگاه است. با او به گفتگو نشستیم تا با نحوه آموزش گویندگی در این باشگاه بیشتر آشنا شویم.

چرا کلاس‌های‌ آموزش گویندگی که به صورت آزاد برگزار می‌شوند، معمولا بازده خوبی ندارند و از این کلاس‌ها گوینده‌ای به رادیو راه پیدا نمی‌کند؟

این کلاس‌ها را معمولا گویندگان رادیو برگزار می‌کنند، اما اگر من گوینده خوب و ماهری باشم، دلیل بر این نیست که بتوانم آموزش‌دهنده خوبی هم باشم. مواقعی می‌شود که توانایی انتقال هنرم را ندارم و از روش آموزشی چیزی نمی‌دانم، به همین دلیل نمی‌توانم به علاقه‌مندان راه درست گویندگی را آموزش دهم.

بنابراین شاید کلاس‌های آموزشی‌ای که باشگاه رادیویی جوان دایر کرده و شما هم در آن گوینده تربیت می‌کنید، نتیجه‌ای دربر نداشته باشد و نتواند گوینده تربیت کند.

من خیلی با آموزش گویندگی موافق نیستم، چون کار گویندگی یک جور مهارت و استعداد ویژه‌ای را می‌طلبد و هنری است که باید ذاتا در وجود کسی باشد. با همه اینها تدریس در این باشگاه را پذیرفتم، چون نوع ارائه آموزش در این کلاس‌ها متفاوت است.

تفاوت در حدی است که بتواند گویندگی را به یک صفت ذاتی تبدیل کند؟

منظورم این نیست کسانی که در کلاس‌های گویندگی باشگاه شرکت می‌کنند قبلا تست داده‌اند و میزان توانمندی آنان بررسی شده است، بلکه ما به این نتیجه رسیده‌ایم که داوطلبان این کلاس‌ها قابلیت لازم را دارند و تربیت و کسب مهارت اجرای رادیویی را در اینجا می‌آموزند و اگر توانستند موفق شوند، ما همه زحمت‌هایمان به ثمر می‌رسد.

چرا این جوان‌‌ها باید کلاس‌های عمومی رشته‌های دیگر را هم بگذرانند؟

گوینده رادیو باید یکسری اطلاعات عمومی نسبت به سایر رشته‌ها مثل نویسندگی، تهیه‌کنندگی و... بیاموزد، چون این اطلاعات موجب می‌شود او در کارش موفق‌تر شود.

شما برای این که نسل جوان و مستعد به طور صحیح هدایت شوند، چه توصیه‌ای به مدیران رادیو دارید؟

اول این که جوان‌ها از همان ابتدا مسیری علاقه و حرفه خود را انتخاب کنند و مرحله بعد به مدیران رسانه برمی‌گردد که راه ورود علاقه‌مندان به رادیو و تلویزیون را هموارتر کنند تا افراد توانمند بتوانند راحت‌تر وارد رسانه مورد علاقه خود شوند.

زینت پستادست