تعیین تکلیف سرمایه‌گذاری در بزرگ‌ترین میدان نفتی کشور

میدان آزادگان در 83 کیلومتری جنوب غربی اهواز واقع شده و بیش از 900 کیلومترمربع وسعت دارد.

نفت خام این میدان از نوع نفت خام فوق سنگین بوده که براساس برنامه‌ریزی‌‌های صورت گرفته قرار است در پالایشگاه دوم در دست ساخت آبادان مورد استفاده قرار گیرد.

شرکت ژاپنی «اینپکس» سال 1382 با ابراز تمایل به سرمایه‌گذاری در توسعه این میدان، تصمیم به آوردن اعتبار 2 میلیارد دلاری به جنوب ایران کرد اما در جهت فشار و تحریم علیه صنعت نفت ایران از سوی قدرت‌های بین‌‌المللی، ژاپن پس از 4 سال عملا از آوردن اعتبار به ایران برای توسعه آزادگان کناره‌گیری کرد و به نوعی پشیمان شد و به حفظ سهم 10 درصدی خود اکتفا کرد.اما مذاکرات یک سال گذشته شرکت ملی نفت ایران با شرکت ملی نفت چین (CNPCI) مانع از معطل ماندن این طرح شد و روز گذشته به امضای نهایی رسید.

پس از کناره‌گیری اینپکس، یک کنسرسیوم داخلی و شرکت پتروپارس توسعه میدان را در دست گرفت و در مرز آزمایشی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب که پیمانکار اصلی شرکت ملی نفت در این میدان است، توانست اسفند ماه سال گذشته به تولید 25 هزار بشکه‌ای از این میدان دست یابد و در حال حاضر، روزانه 33 هزار بشکه نفت خام فوق سنگین از این میدان تولید می‌شود و طبق اعلام مقامات شرکت ملی نفت قرار است تا پایان مهرماه به 50 هزار بشکه نیز افزایش یابد؛ هر چند تولید 50 هزار بشکه‌ای نفت از میدان آزادگان قرار بود بهمن ماه سال گذشته اتفاق بیفتد.

براساس این گزارش، شرکت نیکو که مسوولیت تامین مالی پروژه‌های نفتی را به عهده دارد، در پروژه آزادگان سهم 70 درصدی کسب کرد که در قرارداد روز گذشته، سهم خود را به شرکت ملی نفت چین انتقال داد تا چینی‌ها فخر حضور خود در پروژه‌های نفت و گاز ایران را به چشم بادامی‌های ژاپنی بفروشند.

طبق این قرارداد، از 90 درصد سهم شرکت نیکو 70 درصد آن به شرکت چینی، 20 درصد سهم نیکو و 10 درصد شرکت ژاپنی اینپکس تعلق خواهد داشت.پیش از این، 90 درصد سهام آزادگان به نیکو و 10 درصد در اختیار ژاپن قرار داشت.

با امضای این قرارداد، مشکلات مالی طرح توسعه میدان آزادگان برطرف خواهد شد.قرار است توسعه این میدان در 2 فاز تولید روزانه 150 و 110 هزار بشکه اجرا شود که در مجموع تولید روزانه نفت خام آن به 250 هزار بشکه خواهد رسید.

کمبود منابع داخلی و عدم سرمایه‌گذاری خارجی در توسعه این میدان، مانع از اجرای طرح براساس برنامه‌ریزی‌های اولیه بود.