معلوم نیست عضویت درسازمان تجارت جهانی به نفع ایران باشد

دکتر حمید مقدسی ، کارشناس ارشد اقتصادی در مسائل جهانی سازی با تاکید بر این که هنگام پیوستن به سازمان تجارت جهانی باید پاسخ این سوال که آیا زمینه سازی برای مصونیت در مقابل تهدیدها و بهره گیری از فرصتهای باقیمانده انجام گرفته است؛ مشخص گردد ، گفت : بدون توجه به توسعه صادرات و انتقال توانایی های خود به کشورهای دیگر ، هرگونه جهش به سمت سازمان تجارت جهانی ، شکنندگی جبران ناپذیری بر شاخصهای اقتصاد ملی تحمیل خواهد کرد. وی تصریح کرد: حذف سهمیه های وارداتی و آزادسازی بازرگانی خارجی از طریق یکسان سازی قوانین ، کاهش حمایت های مالی دولت از بخشهای مختلف اقتصادی و حذف موانع غیرتعرفه ای و یارانه ها از مهمترین مولفه های گام نهادن در مسیر جهانی سازی است . این کارشناس مسائل اقتصادی ، عضویت در WTO را مصداق رقابت سخت و مسابقه ای با حدود 146بازیگر پرمدعای جهانی دانست و با تاکید بر این که صحنه جهانی اقتصاد، محلی برای تجربه اندوختن کشورهایی همچون ایران نیست ، گفت : نمی توان به بهانه رقابتی کردن تولیدات داخلی ، اقتصاد ملی را پیش پای سازمان تجارت جهانی قربانی کرد. مقدسی افزود: این که مسوولان مربوطه در امور اقتصاد ملی برای چهاردهمین بار درخواست عضویت به سازمان تجارت جهانی را ارائه بدهند و ادعا کنند در 2ماه آینده فرصت انعطاف پذیر ساختن شاخصهای اقتصادی را خواهیم داشت ، نوعی هشدار است تا بدون در نظر گرفتن منافع ملی به سمت ذبح شدن گام برنداریم . این کارشناس همچنین گفت : آینده از آن تولیدات کشورهایی خواهد بود که با هزینه کمتر و کیفیت برتر تهیه و توزیع شود. وی تاکید کرد: اقتصادهای ضعیف و ناکارآمد کشورهای توسعه نیافته در فرآیند جهانی سازی اقتصاد در صورتی که تحولات ساختاری و اصلاحات بنیادین در اقتصاد ملی خود ایجاد نکنند، به محض ورود به این سازمان بشدت دچار آسیبهای جدی در شاخصهای تولیدی و نابسامانی های متعدد اجتماعی و فرهنگی خواهند شد.

سرابی به نام جهانی سازی

دکتر شریف زاده ، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی نیز در همین باره گفت : هر چند اعلام می شود در صورت نپیوستن به WTO ، اقتصاد ملی منزوی خواهد شد ، اما نبود استراتژی توسعه و خوشبینی موجود بر ساختار تولید کشور ، هرگونه امیدواری در این عرصه را به سراب تبدیل کرده است . وی زمینه سازی برنامه ریزی شده و نگرش راهبردی برای مقابله با هرگونه تهدید احتمالی در صورت پیوستن به سازمان تجارت جهانی را مهمترین عوامل موجود برای اتخاذ تصمیم بهینه در این زمینه اعلام کرد و گفت : سوال کارشناسان از مسوولان این است که سازماندهی اقتصاد ملی که از وجود رقابت سالم و انجام مسابقات داخلی در بین تولیدات صنعتی محروم مانده است ، چگونه بدون حذف موانع داخلی تولید قادر خواهد بود در مقابل رقابت سنگین اقتصاد جهانی پا بر جا بماند. وی راهکار حمایت گرایی جهت دار از بخش تولید و خلق مزیت های نسبی در فعالیت های پیشتاز اقتصاد ملی برای نزدیک شدن به سازمان تجارت جهانی را مناسب دانست و یادآور شد: با حمایت شفاف از تولید کنندگان صادرات گرا و کاهش هزینه های تولید و افزایش کیفیت می توان انعطاف پذیری مدنظر وزیر بازرگانی را در یک مدت برنامه ریزی شده به دست آورد تا تهدیدات منفی جهانی سازی خنثی شود.