افغانستان ; سقوط دوباره بخش دوم : خوش بین ها و بدبین ها

بیشترند یا نیروهای عامل تجزیه محلی؛ خوش بین ها می گویند افغانستان امروز با ثبات تر از هر زمان دیگری در 24 سال گذشته است .
بسیاری از اردوگاه های آموزش تروریست ، و شاید همه آنها ، نابود شده است .
گزارشی که توسط آژانس های خارجی و داخلی تهیه و بزودی منتشر خواهد شد ، حاکی است که به عقیده بسیاری از افغانها امنیت این کشور بهتر شده است و نشانه هایی از بازگشت یک دولت ملی به چشم می خورد.
دولت کابل روز 13 اوت گل آقا شیرازی جنگ سالار معروف را از مقام فرمانداری قندهار عزل و اسماعیل خان فرماندار نیرومند هرات را از مقام دیگر وی به عنوان فرمانده نظامی منطقه برکنار کرد.
شاید یک فرمان کاغذی چندان باعث نگرانی اسماعیل خان نشود اما این حکم و برکناری شیرازی اراده دولت را نشان می دهد.
خوش بینان همچنان معتقدند که افغانستان از دولتی مشروع برخوردار است که مورد تایید نمایندگان لویه جرگه قرار گرفته است.
در زمینه تهیه قانون اساسی و انجام انتخابات در سال آینده ، با حق رای برای زنان ، نیز پیشرفت های قابل توجهی به دست آمده است .
افغان ، پول جدید کشور ، مقبولیت یافته و به ثبات رسیده است.
اقتصاد کشور براساس برآوردهای مقدماتی صندوق بین المللی پول سال گذشته 28 درصد رشد داشت .
دو میلیون ، یا بیشتر، از آوارگان به کشور بازگشته اند تا زندگی خود را از نو بسازند.
این امر - در کنار فقدان قابل توجه هر جنبش تجزیه طلب قومی - اعتقاد افغان ها را به بقای کشورشان نشان می دهد. هیچ بحران انسانی عمده ای وجود ندارد.
کمک دهندگان به وعده های خود متعهد مانده اند. امریکا کمک خود را امسال سه برابر - به یک میلیارد دلار - رسانده است .
کاری که به دیگران فشار خواهد آورد از آن پیروی کنند اما بدبین ها بسیاری از اینها را قبول ندارند و با اشاره به جنوب و جنوب شرقی کشور می گویند به عقیده کمک کنندگان این مناطق بسیار خطرناک است .

امدادگران هنوز نتوانسته اند خاطره اعدام وحشیانه یک امدادگر صلیب سرخ را در اوائل سال جاری توسط طالبان جدید فراموش کنند.
سازمان ملل هفته گذشته گشت ماموران خود را در جنوب کشور متوقف کرد.
روز 13 اوت انفجار بمبی در استان جنوبی هلمند حداقل 15 نفر را به کشتن داد و 45 نفر دیگر ، از جمله دو امدادگر محلی در مجموعه ای از حوادث امروز خونین دیگر جان داده اند.
رهبران طالبان در کویته و سایر شهرهای پاکستان فعالند و علنا اسلحه و اوراق تبلیغاتی پخش می کنند خود پاکستان مشغول بی ثبات کردن همسایه اش است و ارتش آن بارها به خاک افغانستان تجاوز کرده و بارها تبادل سنگین آتش خمپاره صورت گرفته است .
هر طرحی برای افغانستان بازسازی محسوس را یک اولویت دانسته است اما متاسفانه در عمل کار چندانی انجام نشده است .
هنوز هیچ طرح جاده سازی عمده ای تکمیل نشده است . مهندسان می گویند برای این که جاده کابل به قندهار تا پایان سال - آن طور که شخص جورج بوش وعده داده - آماده شود بسرعت مشغول ماست مالی و سمبل کاری آن هستند به طوری که بعید است حتی دو سه زمستان دوام بیاورد.
بدبین ها - که خود را واقعگرا می دانند - برای حامد کرزای رئیس جمهوری افغانستان ، که به گفته آنان بچه امریکایی ، منزوی و بی خاصیت است ، وقت چندانی ندارند.
به عقیده آنان قدرت واقعی در ولایات در دست جنگ سالاران است .
فرمانداران اگرچه ممکن است به ظاهر تملق کرزای را بگویند اما از نیروهای شبه نظامی خود دست برنمی دارند.
آنها حتی اگر بخواهند این کار را بکنند پول کافی برای خلع سلاح آنها وجود ندارد.
به گفته آنان قانون اساسی وجود ندارد ، انتخابات به تعویق افتاده و زنان حقوقی ندارند.
بدبین ها می گویند اقتصاد رشد کرده ، بله ، اما رشد وقتی خوب است که از صفر شروع شده باشد.
اندازه اقتصاد هنوز کمتر از نصف چیزی است که در سال 1978 بود.
بازگشت آوارگان به دشواری و کندی صورت می گیرد و بسیاری از آنان در زاغه های کابل زندگی می کنند.
گفتن این که در افغانستان بحران انسانی وجود ندارد ، خودفریبی است.
بیشتر افغانها هنوز به مراقبت های بهداشتی دسترسی ندارند. نرخ مرگ و میر مادران و نوزادان از جمله بالاترین ها در دنیا است.
وبا و سایر بیماری ها رو به گسترش است . در مورد تحقق وعده های کمک ، بهتر است اصلا حرفش را نزنیم از
5/4 میلیارد دلار وعده کمک که در کنفرانس سال گذشته توکیو داده شد قرار است کمتر از یک میلیارد دلار طی چند سال آینده از راه برسد و بیشتر کمک هایی هم که پرداخت می شود صرف حقوق های دست و دلبازانه و تهیه خودروهای اشرافی برای خارجیان می شود.