برج رادکان، افتخار ستاره‌شناسان

نه! هیچ چیز در آنجا بی‌حکمت نیست حتی دشت پهناوری که برج، تک و تنها در میانه‌اش ایستاده است و خورشیدی که هر روز آرام، از بالای سر برج می‌گذرد و نور را در حفره‌هایش بازی می‌دهد.

«هیچ چیز در برج رادکان بی‌حکمت ساخته نشده است.» این اولین فکری است که وقتی روبه‌روی برج رادکان در حوالی شهر چناران می‌ایستی از ذهنت می‌گذرد و آن وقت خستگی راه طولانی را که تا دشت‌های استان خراسان رضوی آمده‌ای از یاد می‌بری و حیرت‌ات وقتی بیشتر می‌شود که اهالی روستا برایت تعریف می‌کنند که برج رادکان چناران تنها برج هزارساله تعیین‌کننده چهارفصل، سال کبیسه و آغاز نوروز در ایران است که تا چندی پیش باستان‌شناسان آن را آرامگاه یکی از ایلخانیان می‌دانستند اما بعدها پژوهش‌های باستان‌شناسی نشان داد برج هویتی نجومی دارد و طراح آن خواجه نصیرالدین طوسی بوده است و براساس نوشته‌های کهن، ستاره‌شناسان ایران باستان از دریچه‌های دوازده‌گانه برج، ماه و ستارگان را رصد می‌کرده‌اند و برج همچنین دارای دو در است که در راستای طلوع زمستانی و غروب تابستانی طراحی شده‌اند. حالا به نظر شما، این دانش شگفت در ساخت برج رادکان نباید باعث افتخار ایرانیان به گذشتگانشان شود؟