آسمان افغانستان در قرق هواپیماهای بدون‌سرنشین آمریکا

درست در حالی که افغان‌ها با ترس و نگرانی در حال عزیمت به حوزه‌های رای‌گیری هستند صدها هواپیمای بدون سرنشین و مجهز به پیشرفته‌ترین فناوری‌های نظارت و جاسوسی در حالی که بین 2 تا 4 موشک‌ هدایت شونده هل فایر را حمل می‌کنند امروز آسمان این کشور را قرق کرده‌اند.

با وجود آن که ارتش آمریکا با آغاز سال جدید به تبعیت از سیاست جدید باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا در قبال پاکستان و افغانستان تمام توان خود را معطوف مقابله با گروه‌های تروریستی در نقاط مرزی دو کشور کرده است و تنها طی 8 ماهه اول امسال هواپیماهای بدون سرنشین 30 عملیات مرگبار در داخل خاک پاکستان و ده‌ها مورد در افغانستان انجام دادند اما طی یک هفته گذشته تقریبا تمامی توان ارتش آمریکا در این عرصه بر افغانستان متمرکز شده است.

گفته می‌شود امروز بیش از یکصد هواپیمای بدون سرنشین ارتش آمریکا بر فراز آسمان افغانستان به پرواز درمی‌آیند تا تحرکات نیروهای طالبان را با دقت تمام تحت نظر داشته باشند.

توانمندی‌های رو به گسترش

هواپیماهای بدون سرنشین نظامی کنونی قادرند تا 48 ساعت بدون سوخت‌گیری پرواز کنند و طی این مدت بسته به شرایط جوی حداقل 3 هزار کیلومتر ساعت را پشت سر می‌گذارند.

با توجه به ماموریت‌های تعریف شده برای این هواپیماها آنها معمولا با سرعت پایین حرکت می‌کنند تا دقت عمل‌شان در فیلمبرداری افزایش پیدا کند. این هواپیماها علاوه بر تجهیزات عکسبرداری فیلمبرداری و نظارت دقیق از سامانه‌های ارتباطات ماهواره‌ای مدرن برخوردار هستند که امکان ارسال حجم قابل توجهی از اطلاعات را از طریق ماهواره و هدایت همزمان این پرنده‌ها فراهم می‌آورد.

طراحان صنایع جنگ‌افزاری در تلاش هستند تا هواپیماهایی سریع‌تر، دارای قابلیت حمل سلاح‌های بیشتر و برخوردار از توان حمل بالاتری را تولید کنند. احتمالا این هواپیماها در آینده‌ای نه‌چندان دور امکان حمله به اهداف هوایی و درگیر شدن در جنگ‌های کلاسیک هوایی را نیز به دست خواهند آورد.

افزودن تجهیزات سوخت‌گیری هوایی امکان افزایش زمان ماموریت این هواپیماها را فراهم خواهد آورد و با نصب موشک‌های بیشتر روی آنها تعداد اهداف بالقوه آنان نیز بیشتر خواهد شد. هواپیماهای بدون سرنشین آینده نیروی هوایی آمریکا هستند و به همین دلیل است که پنتاگون قصد دارد همه داشته‌های خود را روی آنان سرمایه‌گذاری کند.

راهبرد جدید آمریکا

نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا تا پایان سال 2009 میلادی مهم‌ترین نقطه عطف تاریخ خود را پشت‌سر می‌گذارد چرا که برای اولین بار تعداد خلبان‌هایی که برای هواپیماهای بدون سرنشین در اختیار خواهد داشت از تعداد خلبانانی که مسوولیت هدایت هواپیماهای سرنشین‌دار را به عهده دارند، پیش می‌گیرد.

براساس برآوردهای استراتژیست‌های ارتش آمریکا این روند در آینده تغییر می‌کند. در واقع پیش‌بینی می‌شود در کمتر از یک دهه تقریبا تمامی پروازهای رزمی و شناسایی توسط هواپیماهای بدون سرنشین انجام شود. قبل از آن که سال 2013 میلادی از راه برسد پیشرفت‌های فنی در حوزه‌های مخابرات و نرم‌افزار به خلبانان هواپیماهای بدون سرنشین اجازه خواهد داد به طور همزمان هدایت هواپیما را به عهده گیرند. یکی از دلایل که موجب شده نیروهای هوایی به استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین گرایش پیدا کند هزینه پایین تولید، نگاهداری و قابلیت‌های قابل توجه عملیاتی است که آنان را حتی در قیاس با پرنده‌های گران‌قیمت و مدرنی چون53F به گزینه‌هایی اغواکننده تبدیل کرده است.

آنچنان که دفتر امور جاری کل دولتی آمریکا اعلام کرده نیروی هوایی می‌تواند با 5/24 میلیون دلار یک اسکادران 4 فروندی از هواپیماهای بدون سرنشین تهاجمی شناسایی9MQ به علاوه ایستگاه هدایت زمینی و تجهیزات ارتباطی ماهواره‌ای را خریداری کند. این در حالی است که هزینه هر فروند جنگنده53F در حدود یکصد میلیون دلار است.

اختلاف قابل توجه بین هزینه تمام شده هواپیماهای بدون سرنشین با هواپیماهای متعارف یکی از عواملی بود که رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده را به تلاش برای ملغی کردن پروژه ساخت جنگنده‌های فوق پیشرفته22F با هدف تامین منابع مالی لازم برای خرید هواپیماهای بدون سرنشین بیشتر ترغیب کرد.

قطعا هواپیماهای بدون سرنشین نمی‌توانند جایگزینی تمام عیار برای هواپیماهای فوق پیشرفته سرنشین‌دار باشند و این واقعیتی بود که سرتیپ دیو دپوتلا، فرمانده یگان هواپیماهای بدون سرنشین نیروی هوایی در یکی از نشست‌های خبری به آن اذعان کرد. او به عنوان نمونه به آسیب‌پذیری سیستم‌های بدون سرنشین کنونی در برابر حملات الکترونیک و مشکلاتی که در ارتباطات ماهواره‌ای پیش می‌آید، اشاره کرد.

با این حال دپوتلا در همین نشست تصریح کرد نیروی هوایی بر این باور است که سیستم‌های بدون سرنشین همه وجوه فعالیت این نیرو را متحول خواهد کرد. هواپیماهای بدون سرنشین می‌روند تا نیرو هوایی ارتش آمریکا را تحت سیطره خود درآورند ترکیب فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم هوایی بخوبی گواهی بر این ادعاست.

منبع: فارین پالیسی
مترجم : رضا سادات