حرکت رو به جلوی تیم ملی فوتبال

دیروز در ورزشگاه جام‌جهانی سئول، تیم ملی فوتبال خوب در زمین آرایش یافت و الحق و الا‌نصاف پا به پای کره جنوبی در زمین جنگید و تلاش کرد، اما خب کره جنوبی که نمی‌خواست در زمین خودی بازنده میدان باشد، از چپ و راست توپ روی دروازه تیم ملی ریخت تا توسط ستاره منچستری خود گل مسعود شجاعی را بی‌اثر کرده و فوتبال ما را با این تساوی در مرحله خوف و رجاء قراردهد که البته در این لحظه که روزنامه در دست شماست، تکلیف تیم ملی نیز با مشخص شدن نتیجه بازی تیم‌های عربستان و کره شمالی در ریاض، برای راهیابی به مرحله پلی آف مشخص شده است.

افشین قطبی که گفته بود کره جنوبی را خوب می‌شناسد دیروز تیمش را حساب شده در مقابل حریف آرایش داد تا تیم ملی به نسبت بازی‌های گذشته‌اش نمایش بهتری ارائه داده و کره را تا مرز شکست پیش ببرد که البته این وسط پارک جی‌سونگ با گل خود، معادلات را بر هم زد تا امروز به این نتیجه مشخص برسیم که اگر برنامه‌ریزی بهتری می‌داشتیم و رویکردمان در راه این حضور منطقی بود، حالا می‌شد جای ما با کره جنوبی عوض شده باشد و یا حداقل در کنار این تیم به عنوان تیم دوم گروه مستقیما به آفریقای جنوبی صعود می‌کردیم.

به هر حال با اگر و مگر کار درست نمی‌شود، مهم این است که بتوانیم از این همه استعداد و پتانسیل فوتبالی خود به بهترین شکل استفاده کنیم و قدر فرصت‌ها را بدانیم. بی‌شک فوتبال ایران باید در راه جهانی شدن، نگاه به دوردست داشته باشد و همه چیز را آنی و زودگذر نبیند.

داشتن یک برنامه بلندمدت و ثبات مدیریتی لازمه انجام یک کار با برنامه است و اشتباه است اگر بخواهیم همه چیز را صرف نتیجه دیده و از نو شروع کنیم. این را از این حیث می‌گوییم که شکست و پیروزی دو روی یک سکه است و اگر بخواهیم نتیجه‌گرایی صرف را مد نظر قرار دهیم، از برنامه‌های اصولی و بلندمدت خویش در زمینه توسعه فوتبال عقب خواهیم بود.

تیم ملی فوتبال که امیدواریم امروز آن را در مرحله پلی‌آف ببینیم، در مقابل کره جنوبی خوب جنگید و اجازه نداد تا استرس‌های بازی، روند طبیعی بازی‌اش را تحت‌تاثیر قرار دهد، اما خب فوتبال است و نتایج غیرقابل پیش‌بینی تا به مانند تهران، با حریف قدرتمند خود مساوی کنیم.

افشین قطبی در همین 3 بازی نیز انرژی مثبتی را به تیم تزریق کرد تا نشان دهد که می‌تواند روزهای بهتری را برای تیم ملی فوتبال کشورمان رقم زند.