با اعتباری بالغ بر 35 میلیون تومان

مرمت مسجد 500 ساله ورزنه آغاز شد

مسجد جامع ورزنه یکی از آثار مهم دوره تیموریان است که در وسط شهر ورزنه در شرق اصفهان واقع شده است. این اثر تاریخی که به علل زیادی ازجمله بی‌توجهی مسئولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همچنین عبور و مرور وسایل نقلیه در حال ویرانی بود؛ قرار است مورد مرمت قرار گیرد.

کد خبر: ۲۴۶۷۳۵

به گفته دفتر مرمت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان، مرمت مسجد 500 ساله ورزنه با اعتبار 35 میلیونی آغاز می‌شود. درحال حاضر وضعیت این مسجد تیموری وخیم است.

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، «فریبا خطابخش»، مدیر دفتر مرمت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان با اعلام این خبر گفت:«ذپیش از این به علت کمبود بودجه قادر به مرمت مسجدجامع ورزنه نبودیم؛ اما در سالجاری اعتباری بالغ بر 35 میلیون تومان برای آن درنظر گرفته شده و هم اکنون مرمت این مسجد تاریخی آغاز شده است.»

مسجد جامع ورزنه یکی از آثار مهم دوره تیموریان است که در وسط شهر ورزنه در شرق اصفهان واقع شده است. این اثر تاریخی به علل زیادی ازجمله بی توجهی مسئولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همچنین عبور و مرور وسایل نقلیه در حال ویرانی است.

پیش از این گفته شده بود که مسجد تاریخی ورزنه اعتباری نزدیک به 100 میلیون تومان نیاز دارد.

خطابخش دراین‌باره گفت:« اعتبار 35 میلیونی برای مسجد ورزنه، اعتبار خوبی است. با این پول می‌شود بخش زیادی از مشکلات آن را حل کرد.»

به گفته وی؛ با شروع مرمت مسجد اعتبارات بیشتری برای آن درنظر گرفته می‌شود.

تاکنون مکاتبات زیادی برای نجات مسجد انجام گرفته است. در پی این مکاتبات رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز به محل مسجد سفر کرده و شرایط بحرانی آن را از نزدیک دید.

مسجد جامع ورزنه ازجمله مساجد زنده کشور است. این مسجد بیش از 500 سال قدمت دارد و اکنون بخش‌های زیادی از سقف، سردر و دیوارهای آن ترک برداشته است. این ترک‌ها به خصوص در سردر مسجد آنقدر بزرگ است که حتی پیشنهاد شده تا در مسجد به روز نمازگزاران نیز بسته شود تا مبادا بر اثر فروریزی سردر کسی آسیب ببیند.

چندی پیش عبور یک دستگاه کامیون از کنار مسجد و برخورد آن با سردر باعث افزایش میزان تخریب مسجدجامع ورزنه شد.

از مسجد جامع ورزنه به عنوان یکی از شاهکارهای معماری دوره تیموریان یاد می‌شود. محراب مسجد از کاشیکاری زیبایی ساخته شده و در مجاورت آن منبری بنا شده است. دور تا دور هلال محراب با خط ثلث بر زمینه لاجوردی آیات 37 تا 41 سوره آل عمران نوشته شده و در پایان آن تاریخ 847 ه‍ . ق ذکر شده است.

این مسجد همچنین دارای دو ایوان است که یکی در سمت شمال و جنب مناره و دیگری در سمت جنوب و در نزدیک گنبد مسجد واقع شده است. هلال داخل ایوان جنوبی شامل کتیبه زوجی کوفی ثلث بوده، کتیبه کوفی با آن خط طلایی و کتیبه ثلث آن با خط سفید بر زمینه لاجوردی آراسته شده است.

بین دو ایوان شمالی و جنوبی حیاط مربع‌شکل قرار دارد که حوضی در میان آن وجود دارد. همچنین در قسمت مغرب و مشرق مسجد به صورت طولی دو شبستان قرار دارد و مناره جلوی مسجد با ارتفاعی در حدود 20 متر دارای یک راه پله آجری مارپیچ برای دسترسی به قسمت بالای آن است. در کتیبه‌های تاریخی سردر مسجد جامع بر زمینه لاجوردی نام شاهرخ بهادرخان و محمود ب مظفر ورزنه‌ای ملقب به عماد و نام خطاط آن سید محمد نقاش آمده است.