رویای احداث مطب برای دندانپزشکان جوان

دکتر سعید معینی، دندانپزشک با اشاره به این مطلب به «جام‌جم» می‌گوید: پرداخت ودیعه 20 تا 30 میلیون تومانی برای بسیاری از فارغ‌التحصیلان دندانپزشکی امکانپذیر نیست در حالی که هزینه تجهیز یک مطب دندانپزشکی 30 میلیون تومان است و اگر هزینه اجاره مطب را هم در نظر بگیرید، یک دندانپزشک جوان باید دست کم حدود 50 میلیون در ابتدای کار داشته باشد.

او به مشکلات دندانپزشکان اشاره می‌کند و می‌گوید: مواد دندانپزشکی معمولا خیلی گران است و تهیه مواد غیرتقلبی هم از جمله مشکلات دندانپزشکان محسوب می‌شود.

به گفته معینی، علی‌رغم این‌که دندانپزشکان جوان درآمد‌ بالایی ندارند اما ناچار می‌شوند که مالیاتی به اندازه مالیات دندانپزشکان با سابقه پرداخت کنند و این نحوه پرداخت مالیات کمی دور از انصاف به نظر می‌رسد.

او به مشکلات جسمی دندانپزشکان اشاره می‌کند و می‌گوید: نحوه کار دندانپزشکان معمولا به شکلی است که در دراز مدت دچار مشکلاتی نظیر دیسک‌ کمر و گردن می‌شوند و عمر کاری مفید یک دندانپزشک 15 سال است، در حالی که دندانپزشکان بیمه دولتی ندارند و باید به شکل خویش فرما و در سیستم بیمه‌های مکمل تحت پوشش بیمه قرار گیرند.

دکتر حسین حصاری، رئیس اداره سلامت دهان و دندان وزارت بهداشت نیز با تایید مشکلات دندانپزشکان جوان می‌گوید: علاوه بر مشکلات احداث مطب برای این صنف، متاسفانه نحوه توزیع دندانپزشکان در کشور به گونه‌ای است که در خیلی از مناطق محروم و شهر‌های کم‌جمعیت،کمبود دندانپزشک داریم.

او به مشکلات تعرفه‌ بالای دندانپزشکی و مشکلات مردم نیز اشاره و اظهار می‌کند: بالا بودن تعرفه‌های این بخش که در همه جای دنیا گران محسوب می‌شود، ناخواسته است و باید با تعامل بین بیمه‌ها، دندانپزشکان و مردم حل شود.

به گفته حصاری راه‌حل این مشکلات، توجه به پیشگیری است که در حال حاضر با تعریف گروه هدف در دانش‌آموزان سعی در بهبود وضعیت بهداشت دهان و دندان داریم.

24 هزار دندانپزشک در کشور

رئیس انجمن دندانپزشکی ایران نیز معتقد است: دولت می‌تواند با تخصیص وام‌ به فارغ‌التحصیلان دندانپزشک مشکلات مالی شروع به کار آنها را از جمله اجاره و پیش‌پرداخت مطب و هزینه‌های گزاف خرید تجهیزات دندانپزشکی حل کند. در غیر این صورت، سال‌ها طول می‌کشد یک دندانپزشک از عهده این هزینه‌ها بربیاید.

غلامرضا غزنوی ادامه می‌دهد:در بعضی از کشورها دولت، شرکت‌های دندانپزشکی و بانک‌ها، به دندانپزشکانی که در حال فارغ‌التحصیل شدن هستند، وام‌های درازمدت پرداخت می‌کنند تا فشار کمتری به آنها وارد شود که در غیر این صورت تهیه وسایل دندانپزشکی و اجاره ‌بهای مطب هزینه‌های سنگینی بر دوش آنها می‌گذارد.

وی با اشاره به وجود 24 هزار دندانپزشک در کشور می‌گوید: کثرت دندانپزشکان در چند سال اخیر که تعداد آنها بخصوص در شهرهای بزرگ زیاد شده است و همچنین افزایش دانشکده‌های دندانپزشکی برخلاف بیشتر کشورهای دنیا، از دیگر مشکلات دندانپزشکان است.

ظاهرا در اکثر کشورهای اروپایی و آمریکایی با توجه به رشد سلامت بهداشت دهان و دندان جامعه و عدم نیاز به دندانپزشکی، تعداد دانشکده‌های دندانپزشکی کمتر می‌شود.

نبود حمایت بیمه‌ای، چرا؟

ظاهرا خدمات دندانپزشکی در همه جای دنیا جزو گران‌ترین خدمات محسوب می‌شود که معمولا در کشور‌های توسعه‌یافته نیز به شکل گسترده تحت پوشش بیمه‌های پایه قرار ندارند و از سوی بیمه‌های تکمیلی حمایت می‌شوند.

دکتر رضا حسین‌پور، متخصص بیماری‌های دهان و کارشناس امور بیمه درخصوص ضعف پوشش بیمه‌ای در این حوزه می‌گوید: شاید بد نباشد با یک مثال ساده وارد بحث شویم. اگر قرار باشد بیمه‌ها هزینه ترمیم فقط یک‌ دندان پوسیده هر نفر ایرانی را تقبل کنند و برای ترمیم هر دندان 70 هزار ریال بپردازند، حدود 500 میلیارد تومان منابع جدید نیاز دارند که این مبلغ بیش از 20 درصد کل اعتبارات سازمان‌های بیمه‌گر پایه را شامل خواهد شد.

او ادامه می‌دهد: حالا تصور کنید بیمه‌های پایه علاوه بر ترمیم آن یک دندان، هزینه‌های ترمیم دیگر دندان‌ها یا درمان ریشه، پروتز، جراحی و سایر خدمات دندانپزشکی را نیز بپردازند. برای پرداخت هزینه این خدمات یا باید منابع جدید در اختیار سازمان‌های بیمه‌گر پایه قرار گیرد (که در عمل آن هم با این حجم از منابع ناممکن است)‌ یا هزینه برخی خدمات از تعهد بیمه خارج شود که این هم غیرممکن است. حتی حذف چند‌ قلم دارو از فهرست تعهدات بیمه پایه تبعات سنگینی را برایشان در پی خواهد داشت.

حسین‌پور درخصوص راه‌حل این مشکل می‌گوید: حتی در کشورهای توسعه‌یافته نیز خدمات دندانپزشکی به شکل گسترده در زمره تعهدات بیمه‌های پایه قرار ندارد، بلکه بر‌حسب منابع و از طریق سطح‌بندی خدمات و انتخاب گروه‌های جمعیتی، بخشی از مخارج از طریق منابع عمومی پرداخت می‌شود و برای دیگر گروه‌های جمعیتی، و دیگر خدمات، بیمه‌های تکمیلی پوشش لازم را تامین می‌کنند. به ‌عنوان مثال برای کودکان و مادران باردار یا سالمندان، دولت متکفل هزینه‌های دندانپزشکی می‌شود و برای دیگر گروه‌های سنی، بیمه‌های تکمیلی.