کشت بهاره و تابستانه امسال آسیب چندانی از خشکسالی ندیده است

وی درباره خشکسالی افزود: با توجه به اقلیم خشک و نیمه‌خشک کشور امکان توسعه کشت دیم وجود ندارد، چون در بهترین حالت متوسط بارندگی در کشور 250 میلی‌متر است. تنها راه افزایش محصولات کشاورزی استفاده بهینه از آب با توسعه تکنولوژی و اصلاح شیوه‌های آبیاری است. به همین منظور با به کارگیری توان علمی‌ و کارشناسی وزارتخانه و بخش خصوصی برنامه ‌مدونی برای همه محصولات کشاورزی تدوین شد تا با استفاده از حداقل میزان آب، ضربه‌ای به میزان تولید وارد نشود.

او خاطرنشان کرد: سال گذشته به دلیل نادرست بودن اطلاعات اولیه هواشناسی و همراه شدن خشکسالی با سرمازدگی، به کشت پاییزه آسیب ‌جدی وارد شد، اما با برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته علی‌رغم کاهش سطح زیر کشت میزان تولید در کشت بهاره و تابستان آسیب چندانی ندید.

در برخی محصولات مانند صیفی‌جات، محصولات علوفه‌‌ای و برنج‌ به‌‌رغم کاهش 50 هزار هکتار سطح کشت، تولید با کاهش مواجه نشد که دلیل آن انتقال سریع و به کارگیری یافته‌های علمی ‌در مزارع کشور بود. بارندگی در سال زراعی جاری از لحاظ پراکندگی بسیار مناسب بوده و علی رغم کاهش 185 هزار هکتاری سطح زیر کشت گندم، پیش‌بینی می‌شود میزان تولید آن به 15میلیون تن برسد.

اسکندری تصریح کرد: سال گذشته به دلیل خشکسالی و سرمازدگی محصولات یک میلیون و 356 هزار هکتار از زمین‌های گندم از بین رفت، اما امسال تمام زمین‌های کشاورزی سبز است و مشکلی در این زمینه وجود ندارد.

وی درباره بحث شکر و مشکلات چغندر قند نیز گفت: متاسفانه در کشور ما برخی زیرساخت‌های غلط شکل گرفته که تغییر آن به سادگی امکان پذیر نیست. اکثر کارخانه‌های قند کشور دولتی هستند و طی سال‌ها تنها چغندر را تبدیل کرده و به قیمت بالا به دولت فروخته‌اند. در گذشته کشاورزان با توصیه ما چغندر می‌کاشتند، اما کارخانه‌های قند با گرو نگه داشتن پول محصولات کشاورزی، شکر را به قیمت بالا به دولت می‌فروختند.

وزیر جهاد کشاورزی افزود: در سال جدید ما به کشاورزان توصیه کردیم به جای چغندر قند از محصولات جایگزینی برای کشت استفاده کنند و به کارخانجات شکر هم اعلام کرده‌ایم هرکس چغندر قند می‌خواهد، باید تضمین خرید آن را به کشاورز بدهد. طبعا اگر کارخانجات برای عقد قرارداد با کشاورزان اقدام نکنند، آنها برای کشت‌های جایگزین اقدام می‌کنند.

وی درباره بحث چای نیز تصریح کرد: چای به طور کلی دو داستان دارد؛ قضیه اول به چایی مربوط می‌شود که متعلق به سازمان چای بوده و طی 10 سال انبار شده است و قضیه دوم در ارتباط با چایی است که هر سال کشت می‌شود. چای سنواتی که قبل از دولت نهم در کشور انبار شده حدود 78 هزار تن است، اما میزان کشت شده در دولت نهم در کشور مصرف شده و از این بابت مشکلی وجود ندارد.

برخی افراد که به اسم کارخانجات چای طی سال‌های گذشته برای خرید چای از کشاورزان از نظام بانکی تسهیلات گرفته‌اند برای این‌که تسهیلات را برگشت ندهند آمارهای متناقضی از چای موجود خود می‌دهند و برای فروش آن اقدام نمی‌کنند. این موضوع به نظام بانکی اطلاع داده شده تا از این سوء‌استفاده جلوگیری شود . چای‌هایی که طی دولت‌های گذشته انبار شده هم‌اکنون فقط مصرف صنعتی دارند و به دلیل نبود صنعت تبدیلی لازم حتما باید به خارج از کشور صادر شود.

وی اظهار کرد: برخی افراد از شفافیت مساله چای در کشور جلوگیری می‌کنند که با حمایت دولت دست این افراد از قضیه چای کوتاه خواهد شد. به طور کلی کشور سالانه به 100 هزار تن چای نیاز دارد که ظرفیت تولید داخل حدود 40 هزارتن است. بر همین اساس هیات دولت تصمیم گرفت کسانی که برای واردات چای اقدام کنند به ازای واردات هر دو کیلو چای باید یک کیلو چای داخلی خریداری کنند تا تعادل در کشور برقرار شود.