حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
چهره روز
پشتصحنه پرتاب لنگه کفشهای خبرساز
بهمن موسوی: 67 روز از زمانی که منتظر الزیدی و لنگه کفشهایش به خبرسازترین آدم سال تبدیل شدند، گذشت. در این 67 روز اتفاقات خیلی زیادی رخ داد، اما در تمام این مدت کسی نتوانست حرفهای الزیدی را بشنود و بفهمد الزیدی در لحظهای که کفشهایش را درآورد تا به سمت بوش پرتاب کند چه حسی داشت و اصلا چه چیزی باعث شد تا او دست به چنین اقدامی بزند.
روز پنجشنبه بالاخره الزیدی خبرنگار شبکه البغدادیه در دادگاه حاضر شد. لب به سخن گشود. او که روز 25 آذر به خبرسازترین فرد روی زمین تبدیل شده بود، پیش از ورود به محل کنفرانس مطبوعاتی بوش و مالکی نخستوزیر عراق اصلا قصد نداشت دست به چنین اقدامی بزند اما وقتی دید که بوش با خونسردی میخندد و با مالکی نخستوزیر عراق مزاح و شوخی میکند و میگوید قرار است بعد از برگزاری کنفرانس با مالکی شام بخورد، دیگر نتوانست جلو خودش را بگیرد؛ «در این لحظه تنها بوش را جلوی خودم میدیدم و دنیا در برابر دیدگانم تیره و تار شد و احساس میکردم که خون بیگناهانی که کشته شده بودند در بدنم به جریان افتاده است.»
الزیدی می گوید: این شخص (بوش) اولین قاتل مردم عراق است و من هم جزیی از همین مردم است؛ «در نتیجه تلاش کردم کاری کنم، کفشهایم را به سویش پرتاپ کردم زیرا او مسوول جنایتهایی است که در عراق رخ داده است.»
الزیدی به گزارش خبرگزاری فرانسه در روز دادگاهیاش پیراهن مشکی و کاپشن قهوهای به تن داشت و پرچم عراق را هم دور گردنش پیچیده بود.
او روز 25 آذر هر دو لنگه کفشش را به سمت بوش پرتاب کرد تا بوش پسر با کابوس لنگه کفش از عراق و کاخ سفید خداحافظی کند.
الزیدی روز پنجشنبه اول اسفند در مورد پرتاب هر دو لنگه کفشش هم توضیح داد: «لنگ کفش اول را به سمت بوش پرتاب کردم چون به بوش نخورد، بلافاصله لنگ کفش دوم را به سویش پرتاپ کردم. من نمیخواستم به نخستوزیر عراق آسیب برسانم یا او را به درد سر بیندازم. بین مالکی و بوش فاصله وجود داشت.»
وقتی قاضی دادگاه از او پرسید که چرا به مهمان خود حمله کرده است؟ این خبرنگار جواب داد: «ما عربها به مهماننوازی هر فردی که باشد شهرهایم، ولی مهمانی که در را بزند و وارد خانه شود نه کسی که به زور و خشونت وارد خانهات شود کسی که با خشونت وارد خانه شود مهمان نیست بلکه اشغالگر است.»
گفت و گو
