سرنوشت مبهم صهیونیست‌های جنگ‌طلب

رقابت‌های انتخاباتی این دوره پیش از هر چیز حول محور چهره‌ها و البته دغدغه‌های امنیتی‌ پس از تهاجم 22 روزه ارتش‌صهیونیستی به نوار غزه دور می‌زند. به گفته کارشناسان، یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات نتانیاهو معرفی ایهود باراک، رهبر بدنام حزب کارگر به عنوان وزیر دفاع در صورت پیروزی در انتخابات بود.

این انتخاب به مذاق صهیونیست‌ها که تشدید ناامنی در سرزمین‌های اشغالی را نتیجه بی‌کفایتی و سیاستگذاری غلط باراک می‌پندارند چندان خوش نیامده است. علاوه بر آن نتانیاهو با اجتناب از معرفی گزینه مورد نظرش برای تصدی وزارت دارایی آن هم در زمانی که رژیم‌صهیونیستی با رکودی جدی و افزایش بیکاری دست و پنجه نرم می‌کند به نارضایتی رای‌دهندگان دامن زده است.

نظرسنجی‌ها بخوبی گویای روی گرداندن رای‌دهندگان از باراک است چرا که اگر صهیونیست‌ها به دنبال حمایت از او بودند، می‌توانستند این مساله را با حمایت از حزب کارگر نشان دهند. این در حالی است که براساس جدیدترین نظرسنجی‌ها، حزب کارگر در خوشبینانه‌ترین شرایط قادر به کسب تنها 13 کرسی خواهد بود.

به احتمال زیاد ائتلاف عملی لیکود با حزب کارگر موجب خواهد شد نتانیاهو در حالی برای دومین بار در طول حیات سیاسی خود به نخست‌وزیری رژیم‌صهیونیستی برسد که به رغم شروعی خوب در عمل با نتایجی ضعیف، این سمت را برعهده می‌گیرد. این ائتلاف در شرایطی شکل گرفته است که هیچ کس منطق پشت‌پرده آن را بدرستی درک نمی‌کند.

با وجود آن‌که تحلیلگران سیاسی در داخل سرزمین‌‌های اشغالی به نتانیاهو توصیه کرده بودند با توجه به تضعیف موقعیت‌ زیپی لیونی، وزیر امور خارجه و رهبر حزب کادیما تاحد امکان از باراک فاصله بگیرد او درست در مسیر مخالف این توجه‌ها گام برداشت. استدلال مخالفان باراک این است که او به دلایل متعددی اعتبار خود را نزد صهیونیست‌ها از دست داده است.

رای‌دهندگان طبقه متوسط نگران وضعیت امنیتی جامعه هستند و در غیاب سیاستی مشخص برای پایان دادن به التهاب نظامی به راست‌ها متمایل شده‌اند. این گروه ادعاهای باراک که می‌گوید عملیات 22 روزه علیه غزه بر قدرت بازدارندگی اسرائیل در قبال حماس و حزب‌الله لبنان و همچنین دشمنان فرامنطقه‌ای اسرائیل افزوده است را باور ندارند.

متن کامل این گزارش را در بخوانید