طراحان جنگ و کشتار غیرنظامیان در عراق
اشاره : ریچارد مایرز ، رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا ، چند روز پیش در یک مصاحبه مطبوعاتی اعلام کرد: امریکا در طی روزهای جنگ عراق از 1500بمب خوشه ای استفاده کرده که برخی از آنها هنوز منفجر نشده اند.
آقای هون گفته بودید که تمام تلاشتان را انجام خواهید داد تا تلفات غیر نظامیان کم شود ؛ با این فرض چطور توانستید از سلاحی مثل بمب خوشه ای استفاده کنید؛
استفاده از بمب های خوشه ای کاملا قانونی است و نقش نظامی کاملا موجهی دارد. من به مجلس عوام هم توضیح داده بودم که این سلاح ها تنها در شرایطی خاص بکار گرفته شده و سلاح های غیر هدفدار نیستند. از بمب های خوشه ای برای هدف گرفتن دشمن بخصوصی استفاده می شود؛ دشمنی که در یک ناحیه مشخص پخش شده باشد، چرا که این سلاح در این شرایط موثرتر بوده و از نظر من مثلا از بکار گرفتن بمب های غیر هدایت شونده علیه یک کاروان زرهی بسیار مطمئن تر و امن تر است .
اما نظر شما کاملا با اهداف گروههایی مثل Land mineaction که برای برچیده شدن سلاح هایی مثل مین زمینی فعالیت می کنند ، متناقض است ؛ هر چند که دولت بریتانیا از آنها حمایت می کند و فعالیتشان مورد تایید دولت نیز هست . شما می دانید که در جریان جنگ خلیج فارس ، حدود 30درصدازگلوله های خوشه ای منفجر نشدند و حتی در کویت حدود دو هزار نفر در اثر انفجار این گلوله ها یا جان خود را از دست دادند و یا به شدت معلول شدند؛ شما چطور می توانید بگویید که این سلاح ها، غیر هدفدار نیستند؛!
من کاملا با رقم 30درصد که شما گفتید، مخالفم ؛ برای همه سلاح ها درصدی از عمل نکردن وجود دارد و میزان عمل نکردن گلوله های خوشه ای بتدریج کاهش یافته و اکنون گفته می شود که تنها 5درصد آنها عمل نمی کنند اما قبول دارم که این سلاح در صورتی که منفجر نشود، بسیار خطرناک خواهد بود.
اما این گلوله ها در بسیاری از موارد منفجر نمی شوند و بعد کودکان به آنها دست زده و کشته یا به شدت مجروح می شوند.
من به هیچ وجه نمی گویم که خطر این گلوله ها کم است ؛ من تنها معتقدم که بسیار کمتر از یک سوم از این گلوله ها عمل نمی کنند ؛ به عنوان مثال من خودم در کوزوو دیدم که سربازان بعد از هر حمله ای به منطقه می روند و گلوله های منفجر نشده را خنثی می کنند و من مطمئن هستم که همین کار در عراق هم انجام خواهد شد.
اما هم من و هم شما می دانیم خطر عمل نکردن گلوله ها هنوز هم وجود دارد؛ این را در کویت و همچنین در کوزوو دیدیم ، این مساله هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان خطرناک است چرا که کودکان ، اشیائ سفید کوچک را دیده و می خواهند آنها را بردارند یا با آنها بازی کنند. من تنها می خواهم بدانم در حالیکه بسیاری از کارشناسان امور نظامی معتقد بودند که استفاده از این سلاح لازم نبوده و راههای دیگری هم وجود دارد، چطور از نظر اخلاقی استفاده از این سلاح را توجیه می کنید؛
پیشنهادات قاطعانه نظامی که ما دریافت کردیم همگی بر این نکته تاکید می کردند که استفاده از این سلاح ها واجب بوده و نقش کاملا مشخصی را در میدان نبرد بازی می کنند و اگر ما از این سلاح استفاده نمی کردیم ، نیروهایمان را در معرض خطری غیر ضروری و بیشتر قرار می دادیم .
شما چگونه جان یک سرباز را با جان یک کودک مقایسه می کنید؛ در واقع حفظ جان یک کودک واجب تر است یا حفظ جان یک سرباز حرفه ای؛
در هر جنگی و اصولا در تمامی چنین مواردی همیشه مجبوریم دو طرف را سنجیده و سپس تصمیم بگیریم و این یکی از دشوارترین تصمیم هایی بود که باید گرفته می شد. باید این نکته را هم در نظر گرفت که در یک جنگ ، خطر همیشه در کمین غیر نظامیان است . ما همواره در تلاشیم تا راهی برای کم کردن این خطر پیدا کنیم ولی این خطرها همیشه وجود دارند.
می خواهم بدانم که اگر فرزندان من و شما در معرض این خطر بودند ، چه احساسی داشتیم؛
احساس ما در آن زمان هم فرقی با احساس فعلی ما در مورد غیر نظامیانی که در طول جنگ در معرض خطر بودند ، ندارد.
به جز این که مادری که کشته شده از یک سرباز درخواست نکرده که این کار را برایش انجام دهد!
نه ، اما ما نهایتا در این جنگ به دنبال این هدف بودیم تا حکومتی را سرنگون کنیم که مصیبت های زیادی را بر سر مردمش آورده بود؛ ما باید خطری که غیر نظامیان در معرض آن قرار گرفتند را با این موضوع بسنجیم که در نهایت ، عراق ، کشوری آزاد و مستقل گشته و مردم عراق آن را اداره خواهند کرد و از این پس کشورهای دیگر جهان نیز از طرف این کشور مورد تهدید قرار نمی گیرند.
اما مادری که فرزندش را از دست داده یا کسانی که عضو خانواده خود را از دست داده اند ، در نهایت از ما تشکر نخواهند کرد ، این طور نیست؛
بالاخره یک روز ممکن است از ما تشکر کنند.
واقعا!؛ شما فرزندتان را از دست می دهید و از کسانی که او را کشته اند ، تشکر می کنید!
من قبول دارم که در کوتاه مدت ، عواقب جنگ بسیار شدید و بد است و هیچ کس هم این عواقب را کوچک نمی شمارد. عراق کشوری است که دهه ها توسط حکومت صدام تحت فشار بوده اما هدف از این جنگ ، بازگرداندن این کشور به مردمش بود و البته ایجاد امکان این که مردم ، خود برای آینده خویش و نقش کشورشان در جوامع بین المللی تصمیم بگیرند و این کشور، کشور بهتری برای مردم عراق خواهد بود.
مترجم : بهرام خوشخو
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
