نقش تظاهرات تاسوعا و عاشورای 57

راهپیمایی‌های محرم، کل مشروعیت سلطنت را موکدا زیر سوال برد. درخواست‌های نهضت اسلامی، توسط شبکه مسجد، سریعا به سرتاسر کشور گسترش یافت و طیف وسیعی از ایرانیان ناراضی، از این درخواست‌ها استقبال کردند ... افکار عمومی به طور کلی و کامل تغییر جهت داده بود. اینک برای اولین بار، بسیاری از مردم، بیشتر علیه شاه بودند تا با شاه و تمایل به اظهار این امر نیز داشتند.

تاثیر شدید این امر بر قدرت دولت و نظام، به شدت مخرب بود ... جان مساله، سیاسی بود. نیروهای انقلابی، مطمئن از پیروزی، به نحوی انتظار پایان عمر رژیم را می‌کشیدند و خواستار روی کار آمدن دولتی بودند که آرزوها و آمال مردم را با مآل‌اندیشی به مرحله اجرا درآورد.

جان. دی. استمپل، درون انقلاب ایران، ترجمه منوچهر شجاعی