نگاهی به فیلم مستند «ایران آن روزها » روزهای خونین مشهد در آیینه تصویر

بیشتر زمان این مستند به روایت حادثه 23 آذر اختصاص یافته است. روزی که حمله وحشیانه چماقداران حکومت طاغوت به کودکان بی‌گناه بخش اطفال بیمارستان امام رضا به وقوع پیوسته است. امتیاز و نقطه قوت این مستند گردآوری تصاویر تکان‌دهنده‌ای است که از آن دوران به جا مانده است. یکی از این تصایر مربوط به لحظه‌ای است که 2 کودک چند ماهه در تخت بیمارستان مورد هدف گلوله‌های ددمنشان قرار گرفته‌اند. نمایی که دوربین روی چهره مظلوم و لباس خونین این دو کودک متمرکز می‌شود، بار عاطفی زیادی دارد و دل مخاطب را به درد می‌آورد. دیگر پلان‌ها همچون نمای محاصره بیمارستان توسط ارتش، حرکت تانک‌ها در پشت نرده‌های بیمارستان، مراسم تدفین دو کودک شهید شده نیز تلخ و تاثیرگذارند.

این تصاویر با گفته‌های دکتر محمود فرهودی، پزشک حاضر حادثه بیمارستان و دیگر شاهدان عینی تکمیل می‌شود. دکتر فرهودی در مصاحبه‌اش از پرستارانی می‌گوید که سنگ جمع می‌کرده‌اند تا به سمت چماقداران رژیم پرتاب کنند و به این وسیله مانع نزدیک شدن آنها به کودکان مظلوم شوند.

در ادامه بخش مربوط به 23 آذر 57 تصاویر تحصن دو هفته‌ای مردم و روحانیت در بیمارستان را می‌بینیم. خوشبختانه بخش‌های حساس این حادثه همچون سخنرانی‌های پرخروش حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در آرشیو صداوسیما موجود بوده و در این فیلم مستند مورد استفاده قرار گرفته است. ایشان در میان تجمع عظیم مردم در بیمارستان امام رضا می‌گویند: ‌آیا این عشق و هیجانی که از قلب یک ملت برمی‌خیزد و با یک تفکر الهی و توحیدی اداره می‌شود ممکن است خاموش شود؟ ابدا. به دلیل آن که انقلاب نبوت‌ها خاموش نشد. به دلیل آن که انبیا خدا هرگز عقب ننشستند و یاران انبیا به مبارزه و ستیز خود علیه تباهی تا نفس آخر ادامه دادند و این ملت هم تا آخر نفس ادامه خواهد داد.

این مستند در ادامه به مرور حوادث تاثیرگذار نهم و دهم دی ماه می‌پردازد. روزهایی که مزدوران شاه در اقدامی وحشیانه مردم بی‌پناه کوچه و خیابان را به رگبار مسلسل بسته و جویی از خون به راه انداخته‌اند. در این بخش صدای سوزناک و تاثربرانگیز مادری که دختر نوجوانش در زیر تانک شهید شده است، ‌شنیده می‌شود. او می‌گوید: ‌ما به آنها گل دادیم. این دختر من به یمن پیوستن نظامی‌ها به مردم رفت از قنادی شیرینی خرید و بین مردم پخش کرد. آیا مزدش این بود؟

مستند ایران آن روزها با تصاویر شادمانی مردم در روز دوازدهم بهمن ماه در خیابان‌های مشهد پایان می‌پذیرد. مردمی که پس از سال‌ها تلاش و مجاهدت به آرزوی دیرینه‌شان یعنی «استقلال»، ‌«آزادی‌» و «جمهوری اسلامی» دست یافته‌اند و در خیابان‌های لبریز از جمعیت فریاد شادمانی سر داده‌اند.