حقوق شهروندان زیر ساختمان ها دفن می شود

منزل اکبر آقا ، زیباترین ساختمان محله بود. یک ساختمان 2طبقه با نمایی از شیشه رفلکس و سنگ گرانیت با شیروانی ای که شیب ملایمی داشت و روی آن با سفال های سبز رنگی تزیین شده بود.

کد خبر: ۲۳۲۶۵

چندین درخت کاج که از بنای قبلی به یادگار مانده بود، از دیوارهای حیاط سربرکشیده بودند و به نمای این ساختمان جلوه ای خاص می دادند. اکبر آقا 4سال پیش خانه قدیمی پدرش را خراب کرد و این خانه ویلایی را ساخت ؛ اما 2ماه پیش اهالی محل با منظره عجیب و تاسف باری روبه رو شدند. چندین کارگر با کلنگ و پتک به جان ساختمان افتادند و ظرف 3روز آن را به تلی از خاک و آجر تبدیل کردند. اکبر آقا که در التهاب ممنوعیت فروش تراکم توانسته بود برای زمین 250متری خود مجوز ساخت 10واحد آپارتمان بگیرد، در ویران کردن زیباترین ساختمان محله لحظه ای درنگ نکرد. اکنون آن ساختمان برای همیشه از میان رفته و به جای آن یک ساختمان 5طبقه 2واحدی با آپارتمان های 45متری در میان خانه های 2-3طبقه تو سری خورده محل که دیگر فرصت قد کشیدن ندارند، مغرورانه قدعلم کرده است . تب ساخت و ساز در بسیاری از کوچه ها، خیابان ها و محلات تهران و چند شهر بزرگ کشور بالا گرفته است . وجود وامهای بانکی طویل المدت - البته با بهره های سنگین - روند رو به صعود قیمت مسکن ، مبهم و نامعلوم بودن آیین نامه ها و مقررات ساخت و ساز و... همه اینها بازار ساخت و ساز را داغ تر کرده است . آنهایی که پیش از ممنوع شدن فروش تراکم ، مجوزهای ساخت و ساز و خرید تراکم دریافت کرده بودند، پیش از سر رسیدن مهلت قانونی ، سعی می کنند از مجوز خود استفاده کنند. عده ای دیگر هم در تلاشند تا دوست و پارتی و آشنایی در شهرداری پیدا کنند و بر ارتفاع بنای خود بیفزایند. با این وجود تب ساخت و ساز در همه جای تهران شیوع پیدا نکرده است . هنوز بسیاری از بناهای مسکونی از مناطق پایین شهر، به دلیل نداشتن صرفه اقتصادی ، چهره و بافت قدیمی خود را دارند. ساختمان های دود گرفته و فرسوده در این بخشها همچنان محکوم به ادامه بقا هستند. هزینه دریافت مجوز ساخت و بنای ساختمان آنقدر سرسام آور است که برای صاحبان این املاک ، صرف نمی کند تا به ترکیب بنای خود دست بزنند. آنها همچنان صبر می کنند تا در این بازار بی ثباتی ، نوک پیکان مصوبه ها و آیین نامه ها به نفع آنها میل کند. ساختمان های بسیاری با عمر 4ساله و 5ساله تخریب می شوند تا بناهایی با قامت بلندتر و مرتفع تر جای آنها را بگیرد و ساختمان های بسیاری نیز با عمر بیش از 50سال به حیات خود ادامه می دهند. این تصویری است از وضعیت ساخت وساز شهری که در ذهن بسیاری از شهروندان آشناست . اما در این غوغا، حقوق بسیاری از شهروندان نادیده گرفته شده و زیر پا له شده است . حقوق آنها که ناچارند در نیمه های شب و هنگام استراحت سروصدای پیاده کردن مصالح ساختمانی و کندوکاری های بولدوزر را تحمل کنند، آنها که صبح با صدای ماشین جوشکاری و صدای ناهنجار جابه جا کردن آهن آلات ساختمانی بیدار می شوند. آنها که نخاله های ساختمانی و تلهای ماسه و آجر فضای کوچه شان را تنگ می کند؛ آنها که ناچارند زیر سقفهایی که بسازوبفروش ها برایشان ساخته اند، با بیم و هراس زلزله زندگی کنند. آنها که در خانه های نوسازی زندگی می کنند که بدون زلزله هم فرو می ریزند و... شهر ما در حالی قد می کشد که حقوق بسیاری از شهروندان زیر پا له می شود.